Marathonfreak

 

Hello vrienden,

 

Mijn fietsje is binnen want blijkbaar heb ik het voor mekaar gekregen om mijn achteras stuk te trappen!

Ik heb vandaag wel zin om even te sporten want voel me loom, dan maar de schoenen aan.

Bij een buur wat verderop moet ik een cd gaan afgeven en dan gaan we maar al lopend.

Ik hou het heel rustig en ben na een kleine ommetoer en 20' later alweer thuis.

 

Het ging goed maar wat zijn 20 minuten? Het belangrijkste is toch dat we iets doen he.

Donderdag is mijn fietsje klaar en hoop ik een proefrit te kunnen doen.

Ik blijf rustig korte loopjes doen tot mijn lichaam groen licht geeft.Stilte voor de storm?

 

 

Gisteren trainde ik even in het veld van onze buurboer, na 10 minuten MTB moest ik stoppen want mijn ziek zijn heeft me gesloopt.

Nul komma nul kracht in de benen....

Toch sta ik zondag op om 06u00' om in Pijnacker het deelnemersveld van de runbikerun wat aan te dikken.

Het is een eindje rijden maar toch ben ik nog even moe bij aankomst dan bij het vertrek.

Er staat enorm veel wind maar koud is het nog niet.

 

Bij de vlotte inschrijving krijgen we een zak met vanalles, een handdoek, fietsbel, bic.... en bij het inleveren van ons nummer straks krijgen we nog een mooie Polo. (kledingstuk en geen Volkswagen).

Ik ben redelijk laat en kan geen rondje meer fietsen, misschien ook beter.

De streng bewaakte wisselzone is leuk maar bij mijn gang is er een reuzeplas :)

Ik plaats alles zoals het moet en ga nog even wat lopen.

 

Dan maar een stukje van de fietsroute lopen, de wei ligt enorm drassig en al lopend zak je al goed door.

De wind blaast de roodwitte linten tot aan de overkant van de weg.

Het gaat hier een harde dobber worden denk ik.

 

Om 10u30' is het zover, van de speaker zijn uitleg is niets te begrijpen want het lijkt hier wel een bende kakelende kippen,

straks moeten ze niet klagen dat ze niet weten waarheen.

Een mooi startvak met meer dan genoeg deelnemers schiet net op tijd in gang voor 2 rondjes van 2,5km.

Ik start niet te snel met het oog op een versnelling de tweede ronde.

We lopen een stuk asvalt en al snel duiken we het bos in, mooie streek hier.

Zo gezegd zo gedaan en de tweede ronde gaat iets sneller. Ik heb een mooi tempo maar moet toch wat naar lucht happen.

Mijn luchtwegen zijn weer aan het vloeken.

 

De wissel was mijn snelste tot nu toe, heel vlot en ik kan direkt de fiets op.

Nog even met de fiets aan de hand want we moeten al twee balkjes overspringen.

Dan de wei in, het regende vorige dagen genoeg en het is stampen in de wei om vooruit te raken.

Al na 500m draai ik over mijn toeren, het is echt hard stampen met de wind pal op kop.

Verder duiken we een volgende wei in, vol modder en we zien er allemaal al mooi uit.

 

Eens uit de wei mogen we wat uitblazen tot aan de vuilbelt (uitblazen tegen de wind natuurlijk).

Of het echt een vuilbelt is weet ik niet, de bossen zijn prachtig en de wegjes er in nog mooier.

Haha, ik ben dood en slinger vanlinks naar rechts, het is of we op een ijspiste rijden soms.

Een fotograaf staat op de moeilijkste technische stukken, de camera in de hand en wachten op dat ene kiekje.

Ik vertik het om voor zijn neus te vallen en alsof ik al jaren in een circus werk loods ik me door de diepe modder.

 

Deze ronde is ongeveer 5km en die moeten we twee maal doen, goed opletten dus dat we straks geen derde beginnen.

Pfff, veel energie zit er niet in maar veel bikers halen me ook niet in.

Een vrouw roept me toe dat mijn zadel veel te laag staat en dat ik zo mijn kracht niet kan gebruiken.

Waar heeft die oog voor in het heetst van de strijd?

Iets later op een heel heel smal stukje roept er eentje achter mij "rechts".

Moest hij het op een andere manier roepen ik zou nog proberen om ergens tussen twee bomen te gaan fietsen.

Rechts van mij zijn alleen maar bomen, na drie keer roepen roep ik terug dat hij me altijd rechts mag inhalen als hij wil.

Ik moet het helemaal niet hebben van die mentaliteit maar helaas komt het bij fietsers nogal veel voor.

 

Ik hoor achter mij dat die jongen nog een hartaanval gaat krijgen dus verderop ga ik op kant,

had ik beter niet gedaan want het is juist een strook waar ik niet terug op de fiets kan springen door de modder.

Ik moet een tiental renners voorlaten en dan duurt het even voor ik mijn ritme terug kan vinden.

De volgende die voorbij wil moet maar over mij proberen springen, ach, meestal ga ik altijd op tijd aan de kant.

Even stoppen nog op een moment want mijn fiets wil niets meer vooruit,

ik haal er grote klompen kleigrond af en hij wil weer wat draaien.

 

De energie is kompleet weg maar ik bijt nog even door, na de tweede ronde terug door die wei maar dan in omgekeerde richting.

Windtegen voelt het of ik helemaal niet vooruit ga en mijn kilometerteller zegt me 0km/u...

...die was uitgevallen want de bomen naast mij verschoven nog steeds.

Terug de balkjes over en de fiets mag op stal. 

 

Er rest ons nog een rondje van 2,5km, net als mijn vorige duathlons gaat het me veel beter af dan de rest.

Ik kan nog zes lopers inhalen en heb zelf helemaal geen moeite met de overgang van fietsen naar lopen.

Mijn tijd moet zo rond de 1u40' geweest zijn, de uitslagen zullen wel snel online staan.

 

We krijgen drinken, bananen en... nog nooit gezien, de fiets spuiten ze zelf af met een team.

We schuiven aan en geven onze fiets af, echt heel proper was hij niet maar voldoende om niet heel de koffer vuil te maken.

Een prachtige organisatie, buiten die plas aan mijn gangetje in de wisselzone heb ik geen opmerking.

hier de link naar hun website.

Er rest me nog de reis terug en een hele boel modder uit de kleren wassen.

 

 

 

 

 

 

Man man man, vannacht zeker elk  half uur op de pot gaan zitten...

...sorry voor de details maar het was gewoon water dat er uit stroomde.

Ik kon niets binnen houden ook geen water, maakte koorts en voelde me ellendig.

Vanmorgen in plaats van naar het wer te gaan reed ik naar de spoed in het UZ.

Voor ik naar de dokter ga moet het heel erg zijn dus naar het UZ zeker.

Amper op mijn benen staan, helemaal leeg en bijna niets vocht meer in mijn lijf.

 

Na een baxter en wat pillen gaat het al iets beter en ik besluit toch maar te gaan werken,

mijn collega heeft verlof deze week dus dat kan ik mijn baas niet aandoen.

Wacht even.. ale,lees jullie maar verder maar ik moet even op toilet.

..zo we zijn terug, al veel beter dan vanmorgen en hopen dat wa kunnen slapen deze nacht.

 

Maar voor ik mij in de zetel plof toch proberen een kort verslagje te maken van zondag.

 

15/11/2009 , 7u het is donker en regent al heel de nacht. Ik voel me niet kiplekker maar wil absoluut sporten.

Het gaat naar Burdinnes deze keer, niet echt ver van Luik. Om 10u30' is er de start van een mooie duathlon.

6km lopen, 26km mountainbiken en terug 3km lopen. Hier de link

In tegenstelling tot Lichtaart en Grobbendonk staat hier een massa volk ondanks de aanhoudende regen.

Een 500man tellen ze, de duo en sololopers samen.

 

Na een heel vlotte inschrijving en mijn fiets te plaatsen in de wisselzone, wacht ik de start af in de wagen.

Iets voor tijd stopt het even met regenen en begeef ik mij tussen de massa.

Ze maken hun speech heel kort omdat we niet teveel zouden bibberen.

En we zijn er weer mee weg, klaar voor 6km.

 

Al na 200m zitten we tussen de velden en boomgaarden, prachtig lopen is het hier.

De weg is echter heel glibberig, de regen heeft de paden omgetoverd tot een modderbrij.

Het is goed oppassen in de afdalingen om niet op ons gezicht te gaan, een echte survivaltocht.

Ik loop een mooi ritme, het is hir wel goed heuvelachtig.

 

Na een km of 4 kan ik al andere lopers beginnen inhalen die wat te snel starten.

Na de loopproef mogen we de fiets op , de wissel gaat al heel vlot.

Ik vermoed dat het een heel zwaar parcours is en hou in tbegin mijn doemp wat in.

Twee rondjes van 13km staan ons te wachten.

 

Al gauw verdwijnen we van asvalt in de modder, het is schuiven van links naar rechts.

De ene valpartij na de andere, ikzelf blijf gespaard en blijf dikwijls als een acrobaat op mijn fiets.

Na heel veel draaien en keren, enkele toch wel gevaarlijke afdalingen na elkaar, komen we aan de eerste enorme heuvel.

Percentage iets meer dan de muur van Geraardsbergen maar dan helemaal in de modder.

De kleinste versnelling en stampen, amper 5km/u staat op de teller.

 

Verderop nog steiler, veel vallen om en ik besluit om met de fiets op de schouder naar boven te lopen.

een enorm technisch stuk volgt er, nog altijd in de modder. Dan een korte afdaling (ook weer in de modder).

De modder vliegt in het rond en plots zie ik alleen nog maar vegen uit mijn ogen.

Ook daar slaag ik er in om recht te blijven maar toch even stoppen om het zand uit de ogen te halen.

 

Alles en iedereen hangt vol, dit is echt.

Velen vallen plat en ik hoop dat het mij niet moet overkomen, echt veel zin om tien kilometer met de fiets te lopen heb ik niet.

De eerste ronde zit er op, een gemiddelde van iets meer dan 17km/u, niet slecht hoor.

In een afdaling deed ik eens 55km/u, die achter me vroeg of hij in mijn wiel mocht blijven want dat hij zeker niet kon overnemen.

Ik zei ja en 300m verder moest hij lossen.

 

De stukken met de wind op kop is het echt pompen, de modder is zalig.

Ik amuseer mij zoals een klein kind en ook al is de modder die in mijn mond komt niet zo lekker, het smaakt naar meer.

Het is echt spijtig dat ik geen beelden kan tonen van hoe het eruit zag, het is niet te beschrijven.

Toch eens denken om bij zo'n koers mijn cameratje te monteren.

 

De tweede ronde doe ik net als de eerste, het is of ik elke bocht hetzelfde heb genomen en ik deed er maar een twee minuten langer over dan de eerste.

Dan terug de wissel, nog 3km veldlopen en het zit er weer op.

Het is opvallend hoeveel er moeite hebben met de tweede loopproef, telkens kan ik redelijk wat inhalen.

Deze keer ook wel tien lopers ingehaald.

Op heteinde van de loopronde komen we nog 800m op hetzelfde stuk dan de mountainbikers.

Het is grappig want ik loop een biker voorbij die straks nog moet lopen.

 

Een totale tijd van 2u10'01" geeft me recht op een 171ste plaats (veel duo's zitten daar ook nog voor natuurlijk).

In totaal waren er 325 finishers, ik ben super tevreden met dit resultaat en wetende dat ik toen al ziek was zeker.

Uitslagen zijn hier te vinden op de site van Chronorace.

Enkele foto's kan je terugvinden in het album 'duathlon berdunnes 2009'

 

Ik schreef me al in voor de runbikerun in Pijnacker volgende week dus hoop ik op een wonderherstel of een klein mirakel.

 

En nu... mijn zetel in.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oeps, nog geen veslagje, het zal voor later zijn.

Het is al 20j geleden dat ik nog zo slecht geweest ben,

diarree dat het niet mooi is, overgeven, als dat maar goed komt.

 

Fijne week iedereen.

 

 

Mijn derde duathlon zit er ondertussen ook weeral op, het was super maar nog nooit zag ik zo vuil !!!

 

Morgen een verslagje en enkele foto's.

 

De uitslag van de Country Cross Steenhuffel :

 

15.30 : 58 deelnemers :


1. DE VRIES RONNY (haacht) 26km (8x3.25km) 60 min
2. Dauwen Pieter (westerlo)
3. Van Vlasselaer Jurgen (genk)
4. Van Esbroeck Johan (malderen)
=MTB Kampioen Londerzeel 2009
5. Saeys Bram (moorsel)
6. De Bouw Tim (londerzeel)
= 2de mtb kampioen londerzeel 2009
7. Tubbax Tim (herselt)
8. Tuerlinckx Steve (herselt)
9. Helsen Tim (herselt)
10. Roman Dieter (aalter)

11. Van Nieuwenborg Pierre (opwijk)
12. Berghmans Karel (aarschot)
13. Carlier Guido (kapelle op den bos)
14. Vermeren Sebastian (opwijk)
15. Van Cauberg Pascal (fayt le franc)
16. Teugels Werner (puurs)
17. Deleebeeck Joeri (hever)

18. Biesemans Gunther (londerzeel)
= 3de mtb kampioen londerzeel 2009
19. Verhaegen Stijn (kruishoutem)
20. Ooms Jelle (itegem)

21. De Mey Reinart (niel)
22. Van Lent Pieter (ramsdonk)
23. De Winde Bram (londerzeel)
24. Van Weverberg Tommy (malderen)
25. Daelemans Ivan (londerzeel)
26. Van Ruysevelt Dirk (londerzeel)
27. Van Nieuwenhove Jell (lebbeke)
28. Van Vlasselaer Sven (keerbergen)
29. Muller Davy (houthalen)
30. Saerens Kurt (steenhuffel)
= 1 ste Steenhuffelnaar MTB XC 2009

31. De Maeyer Gunther (ramsdonk)
32. Vande Voorde Kris (buggenhout)
33. Van den Abeele Steven (hofstade)
34. Simons Dave (berendrecht)
35. Van Vlasselaer Kjell (keerbergen)
36. Pelsmaeker Ben (heverlee)
37. Goffaux Sven (kruishoutem)
38. De Bondt Kris (kalfort)
39. Okens Kurt (merchtem)
40. Van Hiel Paul (steenhuffel)

Op 1 ronde : ( in volgorde van rugnummer ! )

41. Winckelman Nico (westerlo)
42. Scharlaeken Danny (hombeek)
43. Dedion Dimitri (grez doiceau)
44. De Bondt Ivan (breendonk)
45. Buyens Nico (steenhuffel)
46. Feytens Steven (sterrebeek)
47. Van Ingelgem Hendrik (peizegem)
48. Van Liefferinge Bram (steenhuffel)
49. Decrock Koen (Temse)
50. Plessers Maarten (kontich)
51. Hulsbosch Koen (malderen)
52. Lemmens Christophe (merchtem)
53. Godaert Koen (londerzeel)
54. Godaert Bart (malderen)
55. Van Bosbeke Wim (opdorp)
56. Looverie Wesley (merchtem)
57. De Brucker Jan (opwijk)
58. Eeckhout Davy (idegem)

 

Op dat uur heb ik 16 bikers ingehaald, niet slecht, de mannen achter mij reden een ronde minder.

 

 

 

 

 

 

Ik heb de smaak te pakken, zelfs mijn ziek zijn zal me niet tegenhouden om vandaag weer eens een duathlon te doen.

Na veel wegomleggingen kom ik eindelijk aan in Grobbendonk, nog net op tijd om ter plaatse in te schrijven.

 

Het is nog meer dan een uur wachten voor de start dus misschien niet slecht om eens een rondje te verkennen.

De eerste kilometers rijden redelijk, wat draaien en keren door de bossen en velden,

enkele heuveltjes waar ge gas moet geven of niet boven geraakt.

 

Na een km of 5 komt er een heel zware kilometer. In het mulle zand, steil omhoog en direkt weer naar beneden.

De bulten liggen dan nog eens heel oneffen en schuin, enorm technisch en valpartijen zullen onvermijdelijk zijn vandaag.

Na mijn opwarmingsronde van 7km zet ik men fiets in de wisselzone.

Mijn entree is al gemaakt in de Duathlonwereld want het heeft al de ronde gedaan van "diene dat zijnen helm omgekeerd opzette..."

Het zal mij vandaag niet overkomen, wacht maar.

 

Het weer is schitterend, droog, niet te koud, ideaal om eens af te zien.

Om 13u30' mogen we, ik nestelde me weer eens helemaal achteraan en besluit om niet te snel van start te gaan.

Het deelnemersveld is groter dan Lichtaart en ik denk iets minder sterk, geen laatste deze keer is een doel.

Iedereen vliegt weer weg, nog sneller dan anders, al gauw zie ik waarom.

 

Na 800m vliegen we de bossen in en bij ons is het file omdat we moeten trechteren.

Ok, volgende keer iets sneller starten dan maar.

Ik kan snel een goed ritme vinden en concentreer mij al op het fietsen straks.

Na iets meer dan 16' zit de ronde van 3,8km erop, niet slecht gelopen.

 

De wisselzone binnen en het eerste wat ik doe is mijn helm goed opzetten :)

De wissel verloopt heel vlot omdat ik het kalm aa pak.

Alles eens checken en weg met de fiets, anders dan in Lichtaart ga ik direkt in het spoor van mijn voorganger.

Op een stuk waar maar één fiets langs kan slaag ik er toch in om in te halen. 

 

Verder nog een groepje, echt technisch zijn ze niet en ik wil er voorbij voor het zware stuk.

In die heuvels is een voorganger meestal een obstakel want zeraken dikwijls niet boven.

Op een recht stukje er voorbij en de heuvels over.

Na de heuvels heb ik al een mooie voorsprong op het groepje maar ik ga aan een korte draai tegen de vlakte.

Niets erg, gewoon te kort moeten afdraaien en het voorwiel dat wegschoof.

 

Iets verder raak ik een grote afgezaagde stronk met mijn pedaal en mijn fiets springt de lucht in.

Hoe ik er kon blijven opzitten is een grote vraag maar het lukte wel.

Enkele meters verder en niet echt meer op het parcours sta ik stil net voor een boom.

De boom maakte niet echt aanstalte om uit de weg te gaan dus deed ik het maar zelf.

 

Het groepje zat me terug op de hielen maar op een beter stuk geef ik er een lap op en kan ze goed afschudden.

De volgende is al in het vizier, telkens op dezelfde plekken neem ik de drinkbus.

Er zit een heel gelijk ritme in en ik blijf anderen inhalen, één per één.

De tweede ronde gaat heel vlot en eigenlijk spaar ik me een beetje teveel.

 

Niemand dubbelde me en ik ben al aan het eind van de laatste ronde, weer een prestatie.

Weer de wissel binnen en klaar voor de laatste loopafstand.

 De spieren stribbelen niet tegen wat niet bij elke deelnemer zo is.

Ik haal nog wat lopers in maar krijg het toch wat moeilijk met ademhalen.

Mijn luchtwegen zijn niet in orde en dat begint nu zijn tol te eisen, even tempo minderen..

..ik kan nog een praatje doen met een deelnemer die ook duidelijk geniet van de natuur en voor we het weten zijn we binnen.

 

Na het inleveren van het nummer krijgen we weer een t-shirt, iets voor lucht in de banden te doen (een bommeke of zoiets) en een binnenband, ze wisten zeker dat ik zondag lek reed en geen reserve binnenband meer had.

Alles weer eens tot in de puntjes verzorgd, de organisatie was top net als in Lichtaart.

Ik deed uiteindelijk 1u01' over de fietsproef en net geen 16'49" over de laatste 3km lopen, daar is wel de tijd van de wissel in begrepen.

 

99ste plaats op 130 deelnemers en 7 opgevers, het begint er al iets beter op te trekken, blijven trainen.

Het was weer eens heel leuk en het smaakt steeds naar meer, zondag doen we er weer eetje tegen Luik, als de gezondheid wil natuurlijk.

 

 

 

Vandaag was het een prachtig weertje , als opwarming voor wat komen zou dacht ik dat de Kosaatroute niet slecht was.

Zalig fietsen en genieten van het weer, de natuur de vogeltjes en alles wat me doet leven.

Het Lippelobos ligt er prachtig bij, fietsen over een kleurentapijt van bladeren.

Na een stukje afsteken heb ik er 24km opzitten, de benen voelen niet super en ik ziek nog wat verder uit.

Toch wil ik graag vanmiddag het open kampioenschap van groot Londerzeel meedoen.

 

Ik verkende het rondje al gisteren en wist dat een te snelle start geen goed idee zou zijn.

Na een vlotte inschrijving ga ik eerst nog even naar huis. Mijn zus komt aan om te supporteren en foto's te trekken.

Op het laatste doe ik nog gewoon een short en t-shirt aan, het is in feite niet zo koud vandaag.

Om 15u30' mogen we starten om een uur lang alles van ons te geven.

 

Een sprintend peleton van 58 man sterk schiet in zijn klikpedalen en raast er vandoor,

een heel ander wereldje dan de lopers, hier vloeken ze als iemand een foutje maakt, moeten ze bij mij maar eens proberen.

We zijn vertrokken, het gaat heel snel en er rijden nog maar twee fietsers achter mij.

Als ze me ook willen inhalen steek ik een tandje bij en schud ze makkelijk af.

 

De eerste ronde is er geen sprake van inhalen, iedereen is al ver weg...

De tweede ronde steek ik nog een tandje bij en kom bij een andere rijder.

Echt technisch was hij niet en waar ik kon sprong ik erover en ook hem laat ik al snel achter.

Op zoek naar de volgende, het lukt weer om er eentje bij te halen.

 

Enkele bochten verder remt hij veel te hard en schuift op zijn donder voor mijn neus.

Ik ontwijk en ga erover, hopla, de volgende.

Blij dat ik zo traag startte, nu krijg ik er echt wel zin in en elk stuk waar ik kan, recht op de trappers en gas open.

Het is zalig, optrekken, draaien, optrekken , draaien, door de velden, stampen en sleuren.

Yes, dit is wat ik wil.

 

Ik zit in mijn ritme en haal weer eentje in, van op de kant roepen ze hem toe dat hij in mijn wiel moet proberen blijven.

Het lukt hem maar gewoon omdat ik het toelaat. Ik voel me sterker worden en dat geeft een goed gevoel.

Waar anderen proberen te herstellen geef ik nog eens extra gas, de man in mijn wiel vervloekt mij maar kan niet anders dan volgen.

Ondertussen nog een paar die moeten afhaken.

 

Kristiaan van op werk en zijn maten zijn ook komen opdagen om me luid aan te moedigen.

 

De tijd gaat ongelooflijk voorbij en pas na 50' gaat de eerste mij dubbelen.

Ik denk dat de man achter mij taktisch wil spelen en geef teken dat hij eens moet overnemen.

" ik kan niet rapper roept hij", ok, dat gaan we verder dan eens zien.

Ik vertraag even voor een lastig stuk zodat hij wel voorbij moet, even zien wat in zijn benen zit.

Na 400m koprijden staat hij op kant met krampen, ok, het was geen taktiek dus.

 

Ik moedig de man aan omdat het toch de laatste ronde is en besluit nog eens goed recht op de trappers te gaan.

Een man of vijf die me dubbelde op een parcours van 3,5km, daar ben ik al meer dan tevreden mee.

Mijn wedstrijd is geslaagd, ik ben echt blij, ziek zijn en toch dit kunnen.

Een gemiddelde van 25km/u, geloof mij , het fietsen gaat nog iets worden.

 

We krijgen nog een zak vol met spullen waaronder een mooie rugzak,

chapeau aan de organisatie, alles was gewoon tot in de puntjes verzorgd !

 

We doen nog met Kristiaan en Co een extra rondje en dan naar Malderen met Tinne om eens lekker te gaan eten.

Volgende week terug eens Duathlonnen en zo gaan we verder tot de loopvirus weer aanklopt.

 

Foto's van fotograaf Kristine Van Hiel in het album hierboven. 

 

 

De echte energie blijft nog even weg,

morgen is er het open kampioenschap groot-londerzeel, country cross.

60 minuten lang alles proberen geven en weer eens tegen de jeugd...

Vandaag ging ik al eens op verkenning, de omloop komt juist voor mijn voordeur dus zit ik meteen op de goede weg.

 

Twee rondjes doe ik, door de velden, in de wei altijd draaien en keren en door de boomgaard...

Het zal zwaar worden morgen want na 15minuten zit ik al ver door mijn energievoorraad.

Toch zullen we weer eens proberen ons best doen natuurlijk, ik reed vandaag plat na mijn twee rondjes, mijn eerste lekke band.

 

Vandaag terug de schoenen in, 4300m op 22minuten. Ik at voldoende fruit en heb al iets meer energie.

Het ging al vlotter dan gisteren maar toch stopte ik na 2 rondjes.

Volgende week naar Decathlon om een lange broek want in short begint het frisjes te worden.

 

Wie vandaag ging lopen of wandelen kon zeker niet naast de prachtige maan kijken.

Door er naar te kijken hoe ze langzaam naar boven ging kwam er even terug dat gevoel van genieten.

Het gaat terugkomen, traag...maar zeker.

 

 

Vrienden,

 

De moed zat in mijn schoenen vandaag, begrijp me niet verkeerd, ik bedoel dat ik vandaag de moed had om in mijn schoenen te gaan.

Eindelijk, na zo een lange tijd beslis ik om nog eens te gaan lopen.

Ik wil terug in gang schieten, terug naar de marathons, terug presteren.

 

Mijn horloge zoeken die ergens onder het stof ligt, loopkledij uit de kast en weg.

Het is donker, koud en er staat veel wind.

Ik begin rustig te lopen en zie wel hoe het vlot.  Mens wat gaat conditie snel achteruit....

Ik loop een rondje traag en een rondje sneller, in totaal 4,2km. Een mens moet ergens terug mee beginnen he.

Het ging goed en er zat ritme in, het enige vervelende... die voeten blijven branden, al na 4km?

 

En echt veel energie zit er nog niet in, er ontbreekt die power, volgens mij heb ik ook een soort klierkoorts gehad.

Opstaan en doodmoe zijn...maar ze krijgen me niet klein hoor, ik kijk vooruit.

 

Proberen terug wat op te bouwen zonder overdrijven nu, laat me terug leren genieten van het lopen.

Moeder natuur zal me met al zijn schoons wel een handje helpen, een prachtige volle maan trouwens vandaag.

 

Ik liep 21 minuten, zijn we terug vertrokken?

Na het lopen is het wat moeilijk om terug op temperatuur te komen, ik heb geen verwarming dus snel wat pasta maken om warmer te krijgen. Morgen proberen we terug.

 

Iets anders:

 Varkens met stress, ooit al iemand van gehoord?

Het is een toneelstuk, supergoede toneelspelers brengen een stukje toneel om u tegen te zeggen.

Ik zag de vorige edities van pokus pats en het was altijd super, wie niet weet wat doen

Vrijdag, 20 november 2009 om 20u

Zaterdag, 21 november 2009 om 20u

Zondag, 22 november 2009 om 15u

In de zandloper te Wemmel.

 

 

 

Gisteren was mijn verjaardag en als verrassing hadden ze een diner en bowling voor me in petto.

Het was een superleuke avond, het heeft eens deugd gedaan.

Eten was er à volontè dus vandaag moest er gesport worden.

 

Met enkele vrienden ging het richting Baardegem voor de MTB toertocht.

We kunnen kieze tussen 26, 36 of 46km en we gaan voor de middenweg.

Het weer is droog maar ze voorspellen wel regen, er staat ook enorm veel wind dus sommige stukken gaan we mogen stampen.

 

Veel technisch is er niet bij vandaag, wel leuke stukken tussen de velden en veel kuilen en stenen.

We rijden aan een mooi tempo en ik voel dat vorige week nog in de benen zit.

Ook ben ik wat ziek de laatste dagen en mijn energie is niet wat het moet zijn.

Maar na enkele kilometers moeten ze me toch al terugroepen om wat trager te gaan, hehe, kan het niet laten.

 

Na 24km moeten we kiezen voor 35km of 46km, het kriebelt bij mij en ik vraag toestemming aan mijn maten om hun te verlaten.

Vanaf nu fiets ik alleen en het zwaarste stuk richting Affligem zit juist in deze extra lus.

Het lukt me wel om overal goed door te stampen en mijn gemiddelde gaat toch wat de lucht in.

Ik mis wat modder en meer technischestukken maar toch heeft de organisatie het beste er uit gehaald.

Veel asvalt hebben we niet gezien.

 

Goed bezweet kom ik aan in net iets meer dan twee uur, een gemiddelde van bijna 23km/u heb ik aan de laatste 12km te danken waar het regelmatig tegen de 40km/u aan ging.

Ik kwam 20 minuutjes na mijn maten binnen dus dat zegt genoeg over de laatste kilometers.

Nog even napraten en niet lang daarna begint het te regenen. Volgende week doe ik waarschijnlijk de country cross mee in Steenhuffel,

1uur fietsen door de wei en alles geven.

 

 

 

Mijn rustpauze duurt me wat te lang en dus kies ik om toch maar een beetje te sporten.

Hoe gek moet men zijn om een eerste duathlon mee te doen, en zich gaan meten met de top van Belgie ?

Noem gewoon Paul Van Hiel en go for it. Als beloning mag ik zelfs starten met al de jeugd, iets ouder en ik mocht met de veteranen starten.

Mijn doel ? Niet laatste aankomen.

 

Goed op tijd komen mijn zus Tinne en ik aan in Lichtaart, prachtige bossen met betoverende herfstkleuren.

Het is warm voor de tijd van het jaar en zelfs de zon is van de partij.

Om 14u30' is de start, we moeten 3,1km lopen, 20km fietsen en terug 3,1km lopen.

Ik liep al meer dan een maand geen meter maar 3km kan toch geen probleem zijn zeker.

De inschrijving gaat heel vlot en ik krijg een mooi Belgisch gekleurd fiets- en loopnummer 60.

Ik doe als de rest en plaats mijn fiets in de wisselzone, de schoenen naast de fiets en de helm op de schoenen.

Mijn helm ligt met de opening naar beneden en ik zie dat alle atleten het omgekeerd doen,

ik loop nog even terug om mijn helm ook om te draaien zoals de echte.

 

Iedereen warmt zich op en ik zie dat de snelheid heel hoog gaat liggen, ik warm niet op want zal al mijn energie nodig hebben.

Helemaal achteraan van de groep is het wachten op het startsein, een knal van een schot schiet ons in gang.

Als een zwerm bijen vliegt iedereen er vandoor... pfff, nog nooit liep ik zo snel.

Ik probeer in het spoor van de laatste loper te blijven, Tom Van Laer heeft een ritme dat ik net kan bijhouden.

Mijn hart vraagt zich af wat er aan de hand is, het zoekt een weg om uit mijn lijf te springen.

 

Een geluk is er de fietser die met de laatste mee gaat, die kan ons informeren hoeveel we al gelopen hebben.

Na 2km lukt het me iets makkelijker om te volgen en 30m voor ons loopt nog een viertal.

Ik loop de laatste 200m voorbij Tom met het gedacht dat mijn wissel wel iets trager zal zijn en dat ik dan samen met hem misschien het fietsen kan beginnen.

In de wisselzone staan niet veel fietsen meer dus vergissen is al onmogelijk.

Mijn hartslag nog loeiend hoog en helemaal van de kaart...

Ik spring in mijn schoenen en zit te knoeien om mijn helm dicht te krijgen.

Een vrouw die toekijkt of iedereen volgens de regels wisselt klopt op mijn schouder.

"Mijnheerke, zou je uw helm niet goed opzetten, hij staat omgekeerd"

 

Oeps, tja, wie zou dit al eens voorgehad hebben? Ik moet er eigenlijk wel om lachen en mensen uit het publiek vinden het ook wel grappig . Niet getreuzeld, helm goed op en op de fiets. Natuurlijk is Tom al ver weg, ik probeer heel snel te trappen om dat gat te dichten. Maar mijn hartslag is nog veel te hoog en ik moet eigenlijk eerst wat recupereren.

Er moeten drie rondes gefietst worden, een raadsel voor mij hoe het parcours er uit ziet.

Na een kilometer vlak maar zand dat u tegenhoud, draaien we heel kort links en beginnen we aan een technisch stuk van 30 bochten.

Draaien en keren, ik zie niemand meer voor me uit, mijn benen voelen lang niet zo goed als vorige week.

 

Mijn hart blijft tekeer gaan, na de bochten een paar heel technische afdalingen.

Ik vlieg naar beneden alsof het vlak is en in feite is het beter dan steeds te remmen.

Dan gaat het wat op en af en op het einde van de ronde krijgen we een paar stevige hellingen te verwerken.

Man wat is dat zwaar, ik ga daar nooit drie keer over geraken. Veel volk op die moeilijke stukken en ik wil absoluut tot boven fietsen , mij niet laten kennen.

 

De tweede ronde neem ik tijd om eindelijk mijn hart wat rust te geven en te drinken.

500m fiets ik wat rustiger en terug de bochten in. Het zit me niet echt mee want nu willen de versnellingen niet meer.

In een veel te grote versnelling moet ik rondcrossen en het vraagt me enorm veel energie.

Ik denk er aan te stoppen... voor het zware stuk kan ik gelukkig terug schakelen en rij ik al veel vlotter naar boven.

 

Het publiek geeft me motivatie om toch verder te gaan. Ik ga diep vandaag, nooit zag ik zoveel af.

De derde ronde gaat al veel vlotter, daarom is parcourskennis zo belangrijk.

 

Na het fiesen moet ik van de fiets voor de wisselzone, als een amateur van de fiets en lopen tot de schoenen.

Goed kijken dat ik de linkse loopschoen niet aan de rechtse voet doe, één keer afgaan is genoeg.

Het lukt heel goed om terug te lopen en eindelijk komt er rust in mijn lichaam.

Langere duathlons gaan meer iets voor mij zijn denk ik.

 

De laatste krijgt nog heel veel aanmoedigingen van de toeschouwers, yes yes, ik heb het gehaald.

Ik heb me gemeten met de top van Belgie, de oudste bijna in mijn reeks, geen of toch bijna geen training en moest ik 3 minuten sneller fietsen was ik zelfs niet laatste. 1u34'28" was mijn tijd.

In het algemeen klassement zijn er tien achter mij en een 20 opgevers.

Ik ben fier op mijn prestatie, had ik de benen van vorige week dan was ik zeker niet de laatste geweest.

 

We krijgen nog een mooie handdoek en T-shirt. Mijn eerste Duathlon was meer dan een geslaagde en ik ben er zeker van dat er nog komen. Ook niet één keer gevallen en niet één keer uit de pedalen gemoeten, voor te wisselen wel natuurlijk.

De organisatie was op en top, diegene die niet kwamen opdagen hadden zeker ongelijk.

 

Foto's staan in het album " BK Lichtaart"

 

 

 

 

 

Vandaag mijn eerste Duathlon, morgen een verslagje en wat foto's.

Ik kan al verklappen dat ik laatste was omdat ik het moest opnemen tegen al dat jeugdig geweld..

In het algemeen klassement laat ik er tien achter mij en al die opgevers natuurlijk.

Het was genieten en afzien, morgen meer.

 

 

27'20" vandaag, ik zit al aan een gemiddelde van bijna 32km/u.

Al bijna een volle maand geen meter meer gelopen, ik voel er mij niet echt slecht bij.

 

 

 

Op 28 minuten van het werk naar huis, ja ja met de fiets !  Ik hoopte ooit mijn record te breken en onder de 30' te geraken..

dat het zo snel zou zijn..

Een gemiddelde van 31km/u , het bleef maar goed draaien, alsof er een duw in mijn rug was heel de tijd.

Ik dacht serieus de wind mee te hebben maar blijkbaar is het redelijk windstil.

De kracht komt terug in de benen, traag maar zeker.

 

Als ik van de fiets kom voel ik het toch vandaag, de benen hebben moeten werken.

Benieuwd wat dat gaat zeggen met die duathlon, volgens mij is lopen na het fietsonderdeel heel erg moeilijk.

 

 

Vandaag gaan rijden in het Zonienwoud, puur toeval maar de tocht van Overijse nam dezelfde Bloso route.

Weer een leuk toertje en na de tocht van gisteren voelde ik me zeker niet minder dan de rest.

Als er moet doorgetrapt worden  

Misschien tijd om volgende week mee te doen aan het BK duathlon in Lichtaart.

Die toppers ginder kunnen mij dan terug met mijn voetjes op de grond zetten.

 

Weer een looploos weekendje :)  och ja, ik heb me goed geamuseerd, dat lopen komt wel weer na de winter.

 

 

Zo zag de lucht er uit deze avond :

 

Vanmorgen de keuze, naar Brussel voor een marathon... naar Sint-Denijs-Westrem om een marathon te lopen op de 24u....

of een Mountainbiketocht in Hamme voor 2,50€...

 

Mijn keuze was snel gemaakt, de fiets in de koffer en naar Hamme.

Het was goed aan het regenen maar onderweg klaarde de hemel helemaal op.

Dju, ik wou modder vandaag...

De inschrijving verloopt zeer vlot, ik ben pas laat vertrokken en begin helemaal alleen aan de tocht.

Onderweg mogen we kiezen voor 15,30 of 50km.

Na een paar kilometer staan we al voor de keuze en wat dacht je... 50 natuurlijk.

 

Tot 10km blijf ik serieus op mijn honger zitten...als dat zo 50km gaat zijn.

Maar na 10km komt er verandering in, we mogen eindelijk de bossen in.

Draaien en keren, op en af, heel veel afwisseling, boomwortels, stenen, duinen..

Dan krijgen we de nodige single-tracks en een paar toch wel technische stukjes.

Het off-road gehalte is al wat hoger maar echt veel modder krijgen we niet.

 

De bepijling is zeer goed en de organisatie heeft echt wel alles uit de streek gehaald.

Met mijn korte broek en korte mouwtjes heb ik geen moment te koud ondanks een felle wind.

De kilometers vliegen voorbij en ik heb volgens mij een beetje teveel krachten gespaard.

Na 51,2km kom ik wel heel fris aan met een gemiddelde van 23km/u.

De fiets afspuiten en we zijn er weer mee weg.

 

Leuke toer en misschien een hele goede voorbereiding op wat gaat komen in de winter.

 

 

 

Weer een dag voorbij, weer met het fietske gereden.

Vanmorgen goed koud maar al bij al viel het nog wel mee.

Het begint al veel soepelder te draaien en s'avonds was ik op 33 minuten thuis, op naar de 30 minuten.

 

Gaan de loopschoenen dit weekend nog eens aan ? Het is voor mij een even groot raadsel als voor u.

 

Ik maakte gisteren wat kiekjes van de lucht

 

 

Weer op en af gereden naar werk met het fietske.

Vanmorgen was het al wat kouder en mijn tenen waren wat gevoelloos, betere schoenen zal nodig zijn voor de winter.

Deze avond gaf ik er een goei lap op, bergop goed doorpompen, ideale intervaltrainingen.

 

De pijn aan mijn voeten tijdens het lopen zal van mijn fietsschoenen komen,

het was begonnen de periode dat ik mijn fietsje kocht.

 

Ik wil langst deze weg toch even zeggen dat Belgie niet echt vriendelijk is voor fietsers.

De fietspaden trekken meestal op niets en de automobilisten zijn helemaal niet hoffelijk.

De meeste mensen zouden zelfs beter eens hun rijbewijs herdoen want het is echt erg.

Ik ben voorstander om mijn rijexamen om de 5j terug af te leggen.

 

 

 

Vanmorgen met het fietske naar het werk, het regende een klein beetje maar veel last had ik er niet van.

De GPS zat in mijn zak en stuurde me langst mooie fietsroutes maar niet echt de korste weg.

Zalig overal blijven rijden terwijl de wagens in de file staan.

Ik ga vragen aan mijn baas om de leveringen ook met de fiets te doen... of is dat er iets over misschien?

Na 40' was ik op werk en het heeft goed gedaan.

Na het werk terug naar huis, de wind zit tegen maar ik mag er een goei lap op geven.

Ik neem een iets kortere weg en doe iets meer dan 15km op iets minder dan 35 minuten,

sneller dan met de wagen en ondertussen een goei training achter de rug!

Morgen nog eens met de wagen en woensdag terug met de fiets.

De training in het zonienwoud heeft me een dosis energie gegeven dat me terug in gang gezet heeft!

Nu nog terug beginnen lopen...ow ow , was het geen rustperiode?

Is lopen dan echt verslavender dan sigaretten? Stoppen met roken daar had ik niet veel moeite mee.

 

 

 

 

 

 

Vandaag naa het Zonienwoud , de Blosoroute van 27km is een fantastische route.

Veel afwisseling, 99,99% off-road en een paar lekker vettige stukskes.

Het was een training waar ik terug enorm veel zin van krijg om voort te sporten.

De fiets krijgt echter de bovenhand, het is altijd mijn dada geweest...

... mijn 100 marathons daar wil ik nog aan geraken maar dan wacht volgens mij weer een andere uitdaging,

24u Moutainbiken of zou 24u duathlon al bestaan?

Het Zonienwoud daar gaan we zeker nog naartoe, al was het maar om twee keer te vallen in plaats van drie :)

 

 

 

 

Vanmorgen opgestaan om de marathon van Beloeil te gaan lopen,

toen ik van de trappen ging deden de voeten nog steeds pijn, niet overdreven maar

een marathon lopen zou niet zo'n goed idee zijn. Een blik naar buiten maakte het nog iets makkelijker om wijs thuis te blijven.

De donkere wolken voorspellen veel regen.

Tenslotte zit ik nog altijd in mijn rustperiode, morgen terug wat fietsen en wie weet trek ik de loopschoenen nog eens aan.

 

 

 

Een weekje vakantie in Zwitserland, vorig weekend liep ik op de 24u van Brugg 70km.

Ik kon makkelijk verder lopen maar koos om te stoppen om nog veel te kunnen wandelen de week nadien.

Zondag reden Tinne en ik verder naar Davos en deden al onze eerste bergwandeling.

De week die volgde wandelden we elke dag tussen 7 en 8u lang, heel wat bergen opgekropen en

prachtige foto's kunnen nemen. Later eens meer over de vakantie.

 

Wat ik met het lopen ga doen ?  K'zou het nog altijd niet weten, enkele maanden rust zou niet slecht zijn.

Tijd zal wel raad brengen.