Gisteren terug 40km fietsen en vandaag 55km, begint goed te gaan.

Veel lopen is er niet meer bij he vrienden, mijn laatste training is al weer een tijdje geleden.

 

Nog Zwitserland volgende week waar ik geen mirakels verwacht.

en dan ... blijven fietsen doe ik zeker en lopen misschien rust tot januari.

Dat zeg ik nu, misschien komen er nog wel een paar marathons dit jaar, we zien wel als het zover is.

 

Vanmorgen eens een toer met de mountainbike. Het was zalig door de bossen razen.

Ik reed zelf door een maisveld, niet moeilijk maar met al die bladeren ziet ge niet veel.

Hier en daar al een gouden tapijt van bladeren in de bossen, prachtig.

 

Op een baan dat slingert en vol kiezelsteentjes ligt is het een stukje stuurkunst om recht te blijven.

Elke bocht tegen 30km/u en goed schuiven. Mijn gemiddelde was 27km/u maar er was veel road bij ook.

K'heb er echt van genoten en da is het voornaamste he.

 

 

Gisteren terug iets meer dan 50km gaan fietsen.

 

Hieronder kijkt u eens achter de schermen van een ultraloper.

Hieronder de was van de 24u loop in Ratingen

Hieronder ziet u wat ik zoal doe de dag nadien

Iets later is het weer al minder :p

En hieronder een mug

en een spinneke

 

 

Vorig weekend was er in Luik een 24u zoals jullie misschien wel wisten.

Ook speelde zich daar het BK 24u af.

Ik begrijp er niets van dat er sites zijn die zich bezig houden met ultralopen en dan niets over het BK  schrijven.

Ik wil hier niemand mee aanvallen maar als we het ultralopen willen promoten kunnen we het BK24u toch niet negeren?

Misschien nog te vroeg om het bekend te maken? Het zal mij een zorg wezen.

 

Dan doe ik het toch gewoon op mijn blog.

 

Een hele dikke proficiat aan Chris D'hooge, onze nieuwe Belgisch Kampioen op de 24u.

Chris heeft een fantastische wedstrijd gelopen op een toch wel redelijk zwaar parcours.

205,180km heeft hij bijeen gelopen!!!!

Tweede Belg was Alfons Vekemans met ook een superprestatie, 199,470km net geen 200.

En derde was André Lindekens goed voor 199,070km.

Hopelijk komt er in 2010 nog een BK24u , dit jaar waren er wat minder inschrijvingen door andere wedstrijden die te kort opeen volgden.

 

 

 

Gisteren de 24u van Luik gelopen in Estafette met Willy en Jean.

Na 4u lopen stopte ik en kwam op 42588m, toch weer een marathon gelopen.

Voor mij geen estafette meer, in feite is dat niet echt leuk.

 

 

Vannacht de match van Serena tegen Clijsters, op matchpunt voor Clijsters een juiste beslissing, Serena mag niet verder spelen.

Hoe die bezig was, die mept nog is iemand in elkaar op het veld.

 

 

 

 

 

Om 06u30' gaat de wekker, ik wil er eens vroeg bij zijn vandaag. De marathon is wel op tien minuten van de deur, maar net zoals op het werk zijn de mensen die het dichste wonen meestal de laatste aanwezig.

Even stevig ontbijten, bij het opentrekken van de ijskast krijg ik twee woorden over mijn lippen. " miljaarde, miljaarde".

De ijskast is leeg, wat nu en het is zondag. Mm even denken, in Lier is vandaag de 'ontbijtjogging', ook weer toeval.

De start is om 08u30' dus is het wat voortmaken want Lier is toch bijna een uurtje rijden.

 

Na een korte wegomlegging staan we aan de piste klaar met een groep lopers.

Alles voor het goede doel, kom op tegen kanker. Ik kies voor de 5km in plaats van de 10km.

We lopen allemaal samen in groep en iedereen wacht steeds op elkaar.

Het is een prachtige loop, echt genieten, Lier is echt wel prachtig mooi.

Na 4km houden we even halt voor een verfrissing en groepsfoto, dan weer verder tot aan de piste.

Gezellig dat moesten ze veel meer organiseren, geen startnummer, geen uitslag, samen uit samen thuis.

Maar we zijn hier niet voor het lopen natuurlijk, eten bracht me tot hier.

 

Om 10u zitten we wat verderop in een zaaltje, een heerlijk ontbijt. Ondertussen komt ring-tv natuurlijk nog filmen.

Zo komen we ook nog even op tv. Een babbel met organisator Ronny die zelf kanker heeft.

 Na het eten nog even tijd voor een rekoefening en ik moet voort een beetje tegen mijn zin,maar de plicht roept.

 

12u05' Aankomst Buggenhout, ze noemen dit de bosgemeente en dus noemt de marathon 'bosmarathon'.

Waar gaan we weer aan beginnen, marathon nummer 77. De inschrijving verloopt goed en er zijn voldoende toiletten in de sporthal.

Veerle en Bart staan al te popelen om hun halve marathon te lopen.

Hennie de ultraloper is er ook en Vincent die bezig is aan de ene marathon na de andere.

Martine die de ccc liep en ons nu gaat voorzien van drank op de laatste post, de Herbalife girls.

Jaques en Suzane waar we weer grapjes mee kunnen maken.

Nog wat bekende gezichten en al gauw is het 13u, tijd om te starten.

 

Voor de duidelijkheid legt de speaker ons nog uit dat  we gaan aftellen van 10 naar 0

Iedereen begreep het en we mochten gaan. Anders dan gewoonlijk start ik op de eerste rij.

Als een gek spring ik weg met de halve marathonlopers en de kilometers vliegen.

Elke kilometer staat er een duidelijk bordje. Een beetje zelfmoord waar ik mee bezig ben maar we zien wel hoever we geraken.

 

Na 1 uur lopen door prachtige velden en bossen zit ik al aan 13,5km. Veel te snel en nu minder ik toch serieus gas.

Na km15 branden mijn voeten weer dat het niet mooi is...en het is nog ver. Vincent komt me voorbij en blijft enkele kilometers meelopen.

Renaat komt voorbij gefietst en zo hebben we weer een babbel van een kilometer, alles helpt om vooruit te komen.

Ik zit wat te harken want het is wee eens goed afzien. Ik speel met de gedachte van na 1 ronde te stoppen.

Juist voor de aanvang van de tweede ronde staan Ronny en Conny aan te moedigen.  

Tja, nu kan ik niet anders dan verder gaan want ik beloof hun dat onder de vier uur wel zal lukken.

 

1u45' en we gaan verder, ik gaf ooit een wedstrijd op in mijn loopcarriere en dat was op 77km, nu is het de 77ste marathon en die geef ik niet zomaar op.

De eerste dame komt me voorbij en ik blijf wat in haar spoor. Na een sanitaire stop loop ik weer uit maar het is enorm enorm zwaar aan het worden. Vorige week zal wel nog wat in de benen gezeten hebben zeker.

Ik zie in het bos dat de eerste dame terug nadert en dat ze met een groepje van drie zijn.

Ik wandel even en klamp aan bij het groepje.

 

We raken allemaal in gesprek en dat wa swatnu op het moment echt nodig was, even de pijn vergeten.

De mannen verbazen zich over wat ik allemaal uitsteek maar ze zijn bescheiden want het zijn zelf geen gewoon.

De eerste dame kwam vanmorgen nog met de fiets, even 130km fietsen en dan een marathonske lopen.

4 gekke bijeen dat kan niet mislopen en de kilometers gaan weer wat sneller.

Soms moet ik terug wat stappen en dan weer al lopend tot bij het groepje raken.

 

Verder weer stappen, maar weer twee man die me meetrekt, ik klamp aan en kom weer bij het andere groepje.

We lopen weer met vijf, kilometer 36 en we hebben terug een tempo te pakken.

Bedankt mannen want zonder dit groepje zou het nog eens zo hard geweest zijn.

Ik negeer de pijn maar zie af, de laatste drie kilometer is het echt wel doorbijten.

Ik stap en trek me terug op gang, dit keer alleen... weer voorbij de eerste dame, het is een doel geworden.

"hoe doet ie het" roept ze me na. Het ene been na het andere denk ik, meer is het niet meer.

 

Op de kant van de weg een spandoek " Run Forrest Run", zo noemen ze mij op werk ook wel eens.

Ik ben er zeker van dat het een supermooie marathon was met prachtige uitzichten maar veel verder dan een meter voor mijn voeten kon ik niet kijken. Zo zag ik wel twee kleine hondjes die op de kant stonden en medelijden hadden.

Het goede nieuws is dat we de aankomst zien en deze keer geen kikkers geplet.

 

3u52' en nog wat. Een medaille om bij de rest te hangen, ik had liever water maar dat was er niet meer.

Ik zet me even op kant maar al de spieren verstijven alsof het -54°C is (alsof ik weet hoe dat voelt).

Strompelen naar de wagen en ondertussen aankomende lopers aanmoedigen lukt nog net.

Die Malheur die we kregen mogen ze zelf opdrinken, daarvoor stappen we geen 500m terug.

Als een peke van 105j laat ik mij in de wagen vallen en vraag me nu al af hoe dat peke er terug uit gaat stappen.

 

Er zijn zo van die marathons, de ene keer is het genieten en de andere keer wat doorbijten.

De organisatie was goed, zeker voor een eerste keer. Enkele minpunten zijn de vele wagens op het parcours.

Een glas cola aan de laatste post is altijd heel welkom en de wandelaars die zou ik ergens anders laten wandelen, die hadden niet echt veel respect voor de lopers.

Positieve kritiek natuurlijk want de bosmarathon is toch wel een aanrader.

 

We zijn er weer vanaf, het pak frit ruil ik voor een bord pasta.

Nog een paar loopjes dit jaar en Paultje gaat enkele maanden rusten.

 

 

        

 

 

Hoi vrienden,

 

De benen zijn goed, maar 1dag echt stijf geweest van de 24u.

De onderkant van de voeten zijn ook min of meer goed dus is het tijd om nog eens te sporten.

Juist de kuit is nog wat gevoelig, volgens mij komt het door met die hoge kousen te lopen.

Ik ga eens op zoek naar de mountainbikeroute in Merchtem.

 

Op het fietsje met een klein verzet, mijn benen geven aan dat alles goed zit en dat ze klaar zijn voor af te zien.

De route in Merchtem is nergens te vinden dus slaagik maar wat veldwegjes in,

ik kom op stukken waar zelfs fietsers nog moeilijk door kunnen, het gaat op en af en het is goed doortrappen.

Plots ga ik dwars door een veld, in het midden tussen de kolen is een harder stukje en daar ga ik over.

Hobbel de bobbel, hopelijk zit dat beetje hersens nog op de juiste plaats nu.

 

Ik zie pijltjes van een route en denk dat dit wel eens de mountainbikeroute van Merchtem zou kunnen zijn.

Blijkbaar ontbreken ergens pijltjes want ik kom naast een spoorweg waar ik als eerste mens met de fiets door ga.

Al bijna heel mijn route zijn mooie stukken off-road.

T'is wel weer lachen, ik hang vol met vuil van struiken, distelbloemen , enz...

Verderop terug op een stukje 'weg' , veel plassen en modder, ik mag me uitleven en heb op de korste keren een bolletjestrui.

 

Mmm, we komen uit in het centrum van Asse, nee, dit zit niet goed.

Dan maar terug op goed gevoel, wegje in wegje uit. De laatste 10 kilometers geef ik nog eens goed door op een lang stuk asvaltweg.

De spieren voelen goed aan, ik heb er toch weer 37,78km opzitten op 1u38'48" dat is een gemiddelde van 22,94km/u.

Mijn snelste was 52,74km/u in bergaf en dan was het stevig remmen of ik ging zoals de 'tomtom' zegt. (ga rechtdoor over de rotonde).

 

Een mooie training, alleen in d everte kwamen regenwolken af en spijtig dat het niet eens goed regende.

Ik moet mijn fietske toch weer wassen dus had ik liever dat hij helemaal vol hing.

 

Doei.