En de maand is weeral bijna om...

Vandaag tussen de zware regenbuien toch nog een moment gevonden waar het iets beter was.

Eerst met de auto tot aan de vaart, goed ingepakt kunnen we weer eens een tochtje maken.

Het is al direkt goed windtegen en het miezert een beetje...

Ik heb na de zes uur van Amsterdam eigenlijk niets van stijfheid gevoeld in de benen, integendeel, ze voelen nog beter aan dan ervoor.

Het is dan ook van de eerste passen gezellig lopen. Aan een traag joggerstempo loop ik langst de grote plassen die het smalle wegje naast het water bedekken. Het is al stilaan donker aan het worden en de eenden zitten met grote aantallen aan de kant.

Links van mij een grote witte gans die zijn vleugels groot openzet en door de wind bijna omvalt.

De fietsers die op me afkomen zien mijn genietende bui en zeggen allemaal vriendelijk dag. Er vliegen opvallend veel grote vogels over het water, door de schemering is het moeilijk om uit te maken wat soort het is. Misschien meeuwen maar ze maken geen lawaai...

Na iets meer dan een half uur keer ik om, een konijntje huppelt de weg over.

Ondertussen is het al heel wat donkerder, verder is de hemel geel opgelicht door onze hoofdstad. In het licht zie ik plots voor mij een enorme groep vogels die samenkomt. De groep maakt als een wervelwind cirkels en er komen er steeds meer opdagen, een fantastisch schouwspel. Misschien maken de vogels hun klaar voor een lange trektocht, of misschien was het gewoon een vergadering.. wie zal het zeggen. Voor ik het weet is mijn auto alweer in zicht, de chrono zegt 1u02' en het is alsof ik niet gelopen heb. Het was echt wel genieten vandaag, ik wens iedere loper van die trainingen toe. Als de benen zo blijven dan zit ik vol goede moed om zondag in Amersfoort boven de 60km te lopen, maar elke dag is anders natuurlijk.

Vrienden, een leuke avond nog en geniet van elk uur... want het leven sluipt langzaam voorbij!

 

Bijna een heel jaar experimenteren met 'ups' en 'downs' , de ene keer ging het al wat vlotter dan de andere keer.

Ik heb zelf het gevoel dat het echt grote werk nog maar moet beginnen, dit is maar een begin, het proeven van...

Toch nog steeds de vraag, is mijn lichaam bestand tegen dit soort lopen. Mentaal zit het al redelijk goed in elkaar maar lichamelijk is het niet altijd even makkelijk.

Deze site, 3100 miles !!! Klik hem zeker eens aan, vreselijk lang ben ik hier op blijven lezen en hij staat nu bij mijn favorieten.

 

Zaterdag 27 september 2008 Onderweg naar Amstelveen is het nog mistig en koud, het is dan ook nog maar 7u in de ochtend. De hemel is helemaal blauw, geen wolkje te bespeuren... het zou dus wel eens een mooie loopdag kunnen worden.

Het is weer eens heel vlot rijden en om 09u20' komen we aan in het Amsterdamse bos vlak tegen Schiphol.

Overal staan wagens omdat er ook een evenement met paarden aan de gang is, maar zoals het mij nog al wel overkwam was er een leeg plaatsje net aan de inschrijving.

Al van er komt de sfeer op me af, Willem en Gunter zwaaien al van ver, dan is er Theo, Jutta, Spartakus(zo noem ik hem toch), Chris, Wilma, Connie, Mark, ... ja we kennen ze zowat allemaal vandaag.

Bij de inschrijving krijgen we al een stuk chocolade aangeboden en dat kunnen we moeilijk weigeren.

Terug naar de wagen om ons om te kleden en samen met Chris D'Hooge naar de start. Het is nog wat bibberen met ons short en korte mouwen, een geluk dat de start zelf juist onder de zon is :)

Peter doet even een beschrijving van het parcours en dan houden we een minuut stilte...ik weet helaas niet echt waarom want heb het even niet verstaan.

Ondertussen is het 10u en mogen we van start gaan. Iedereen wens elkaar succes en we zijn weg, ik loop naast Chris en we raken aan de babbel. In de eerste ronde (elke ronde is 1678m) loopt het al bijna mis. Omdat we zo aan de praat raakten hadden we niet door dat we achter een groep joggers aanliepen, bijna vergaten we rechts af te slagen.

We hebben een snelheid van 10,4km/u en blijkbaar is dit voor ons de ideale babbelsnelheid want iedereen hoort ons van ver afkomen.

Om de twee rondes stoppen we even aan de bevoorrading om te eten en te drinken, soms ook gewoon om wat grapjes te maken.

De mensen van de bevoorrading zijn hier zoals nergens anders, met de glimlach, motiverend, van het begin tot het einde.

Ook hebben ze gewoon alles alles alles, ik ben er zeker van dat ze zelfs postzegels hadden...

Tja, en zo gaat het steeds verder en verder, we delen de wildste verhalen en de tijd vliegt.

Na 3u wedstrijd zitten we aan 30km en dan moet ik even het toilet opzoeken, niet te lang zo kan ik snel terug aansluiten met Chris.

Op het bord staan we al een hele tijd alle twee samen op de zevende plek. Iedereen lijkt het enorm naar zijn zin te hebben, hier is weer eens alles voor de loper gedaan. Af en toe is het opletten voor honden maar dat nemen we er graag bij.

Ondertussen is het warm geworden en beginnen we eindelijk te zweten, ik al wat meer dan Chris. 

We blijven ons tempo steeds op 10,4km/u houden, anderen beginnen na 4u wedstrijd al goed te minderen.

De omgeving is prachtig, echt genieten. Ook het parcours is er eentje om de vingers van af te likken.

5u wedstrijd en 50km, wat willen we nog meer? 60km halen natuurlijk. De marathon halen was voor mij een doel maar nu we zo ver zijn zouden we toch graag aan 60km komen.

Chris rekende dat hij voor 60km nog twee rondes moest doen en laat me achter waar we nog 17minuten moeten lopen. ik versnel ook nog maar het tempo van hem is net te hoog. Stipt om 6u stopt iedereen en ik sta op een 100m van de aankomst...

Achteraf blijkt dat ik toch net 60,150km haal, joehoe. Ik weet niet hoe Chris zich voelt nu, zou het bij hem ook zijn tong zijn die pijn doet in plaats van de benen.

Elke loper lijkt zeer tevreden van zijn behaalde kilometers. Ook Diane die na 1u30' lopen snel bleef doorstappen haalde nog meer dan 37km !!

Even omkleden en snel terug voor de prijsuitreiking. De winnaar heeft net iets meer dan 70km, iedereen krijgt een diploma en medaille.

Dan eten we allemaal samen gezellig in de zon, een goede maaltijd. We maken veel plezier maar aan alles komt een einde.

Met een paar lopers maken we afspraak volgende week in Amersfoort en met een hele hoop spreken wa af op het BK24u in Schaarbeek.

Ik dacht dat het in schaarbeek een saaie boel ging worden waar alleen records mogen sneuvelen maar als ik zie wie komt, het zal daar nog een gezellige boel worden.

Het was weer eens een supertoffe ervaring en dit is voor mij toch wel het echte ultralopen. Ik heb respect voor die mannen die enorm veel kilometers maken maar die lopen maar een wedstrijd of 4 per jaar. Het is eigenlijk heel jammer dat er over de veelloper niet veel verteld wordt in België...mensen motiveren doe je door hun prestaties te vermelden.  Ze willen het ultralopen promoten maar ze zien niet dat er veel meer ultra’s gelopen worden door Belgen dan ze denken.

Wij doen het alleen voor het plezier natuurlijk. 

Van de Nederlanders kunnen we op veel vlakken nog iets leren... 

Soit, zaterdag 27/09/08 hebben we geleefd, het was super! Bedankt aan heel de organisatie om het voor iedereen zo mooi te maken.

Peter bedankt om me te mailen.

Ik en velen anderen zullen deze dag nog lang herinneren en niet alleen morgen als we de trappen af moeten :) 

Op de terugweg krijgen we nog de nodige file te verwerken en na een korte drankstop in Mechelen raken we veilig weer thuis. 

Snel de pc op om te zien of Luc de Spartathlon heeft uitgelopen, dat hij ging uitlopen wist ik wel maar op een tijd van 31u en een beetje.

proficiat !!! 

En nu uitkijken naar volgende week, mijn 50ste marathon komt eraan !!!

 

 

 

Nog iets vergeten zeggen, als alles goed gaat loop ik op 5/10/08 mijn 50ste marathon in Amersfoort.

Het was ook in Amersfoort dat het begon te kriebelen om meer te gaan doen.

 

 

We mogen van geluk spreken, het had evengoed een hele week kunnen regenen.

Vandaag weer een lekker weertje om in het bos te lopen. Eerst 10 minuten warm lopen en dan op een stuk bergop eens een goede versnelling. Ik zit op het parcours van de jogging van verleden week. Toevallig vertrekken de jogger svan 'de joggans' net als ik voorbij kom.

Op mijn ronde kom ik ze nog twee maal voorbij en zo duren mijn intervals wat langer dan voorzien.

Het gaat wel redelijk goed en snel maar toch niet helemaal zoals ik zou willen. Het loopt wat vierkant en een soepele stijl is ver zoek.

Deze week ben ik dan ook begonnen met wat meer stretchoefeningen te doen. Het ultralopen heeft me zo stijf als een plank gemaakt door gebrek aan afwisseling.

Toch weer een uur en 5 minuten goed doorgelopen, zo'n 13km ongeveer. Het speelde even door mijn hoofd om in Amsterdam zes uur lang intervallen te doen... de energie zou veel te snel verloren gaan.

Vanavond at ik weer een bord spinazie, gemengd met drie eieren. Probeer ook maar eens, echt lekker.

Zo jullie weten weer alles, of toch zo goed als  :)

 

 

 

 

Vrienden,

 

het gaat snel, het gaat snel. Willen jullie het verslag van de Beekse marathon lezen dan zal het scrollen worden want ik ga gewoon

weer verder. Ook hier op de site van de Beekse marathon hebben ze mijn verslagje geplaatst. We zeggen het gauw als het niet goed is dus voor een organisator zal het wel leuk zijn om positieve commentaar te horen.

Vandaag, de benen voelen ontzettend goed aan en niemand op werk zal gemerkt hebben dat ik gisteren een marathon liep.

Alleen het plat van de voeten is nog gevoelig. Dat zet me dan ook aan om s'avonds na het eten nog eens een loopje te doen.

Het is al bijna donker en aan een rustig tempo geniet ik van de natuur. De vaart is rustig en alle eenden zoeken een slaapplaats op de kant.

Het is een zacht weertje, net goed genoeg om te lopen. Af en toe breekt een opspringende vis de stilte.

Alles voelt goed aan en aan steeds hetzelfde tempo loop ik tot de eerste brug en dan weer terug.

Terug aan de auto zit er weer eens bijna een uur op, 59 minuten en 8 seconden om juist te zijn. 

Morgen is het een zware rit in Nederland (met d evrachtwagen dan) en misschien zal het op loopgebied een rustdag worden, maar als het gevoel nog zo goed is dan doen de loopschoenen er best aan om klaar te staan, of ik vertrek zonder !

 

Keep on running.... 

 

zondag, 21-09-2008

 

S’morgens nog een beetje snotteren maar dat mag me niet beletten om 42km te gaan lopen.

Goed op tijd vertrekken want na 09u00 mag er geen enkele wagen meer rijden in Brussel.

Na 1u30’ rijden komen we aan in Hilvarenbeek, per toeval liet er weer iemand net een plaatsje vrij voor mijn autoke.

Ik heb nog een uur voor de start dus kunnen we ons ontspannen gaan inschrijven.

Nog nooit ging inschrijven sneller dan hier, het borstnummer is voorzien van een antenne voor de tijdsregistratie.

Nog omkleden, op toilet gaan en een banaantje eten. Om 11u start de marathon en even ervoor gaan we naar de start. Terug wat bekende gezichten, we tellen af en samen met Chris Sporen van Artsen Zonder Grenzen lopen we de eerste kilometers.

De start is heel bescheiden en meer moet dat niet zijn om rond de vier uur te eindigen.

We gaan langst Willem en Walter en komen zo tot bij Marc. Chris en Marc beginnen te praten en ik loop wat verder tot bij Jacques. We hebben heel wat te vertellen en lopen vlot samen, de kilometers gaan voorbij zonder het te weten. Jacques moet even plassen en zo kom ik bij een nieuw gezicht. Frans Smets kenden we nog niet. Frans is aan het trainen voor Eindhoven en gaat vandaag voor de 30km. We vinden een ideaal tempo dat lekker loopt en ook goed praat.

Zo delen we onze verhalen en haspelen de rondjes één na één af.

We lopen in totaal 5 rondjes waarvan de twee eerste dezelfde waren. De omgeving is supermooi, heel mooie velden en bossen. De toeschouwers moedigen ons overal aan en de seingevers zijn voltallig aanwezig. Ook op de bevoorrading valt niets aan te merken, telkens wanneer men dorst krijgt stond er weer een post. We nemen elke post voldoende de tijd om te drinken en een stukje banaan te eten. Ons tempo blijft steeds hetzelfde, mensen roepen ons toe dat we soepel en makkelijk lopen.

Het weer is ideaal gewoon, lekker zonnetje en een briesje wind. Alleen mijn voeten beginnen halverwege al pijn te doen, nieuwe schoenen moet men normaal wat inlopen zeker…

Frans is blij dat we ons wat inhielden want zo zijn de dipmomentjes veel beter verteerbaar.

We lopen nog samen tot aan de 30km, daar stopt het voor hem en moeten we alleen verder.

Topfotograaf Gerald Kloek maakt weer fantastische foto’s en weet me te vertellen dat ik na 4rondjes nog zeven rondjes moet draaien…

Alé, nog twaalf kilometer, ik ben mijn maatje nu wel kwijt en dat maakt het wat moeilijker.

Het ging enorm goed tot 30 maar nu is het toch al wat meer op karakter.

Moeilijk gaat ook en die 12km zijn alweer zo om. Eindtijd 3u53’46” en meer dan tevreden met deze tijd een week na de 24u van Luik. Een mooie medaille om deze nooit meer te vergeten en we krijgen nog een kopje om’ wat dan ook’ uit te drinken. Buiten de voeten die wat pijn doen voelt de rest echt wel goed aan. Even omkleden en dan volgt er nog een fantastische aprés-marathon met Frans, Kees en vrienden. Lang geleden dat het nog zo genieten was, deze marathon was af!

Lucien, Gert, Rudy, Patrick, …, de vertrouwde ultralopers, ze liepen weer eens toptijden om u tegen te zeggen. De winnaar was …….. en liep een tijd van 2u23’ aub.

We kunnen terug naar België afzakken na een geslaagde marathondag. En omdat we nog steeds niet in Brussel binnenmogen is het bijna een verplichting om in Brussegem een goed pak frit te gaan eten.

 

 

Hello,

 

De uitslag van gisteren staat online en ik zie dat het nog beter was dan gedacht, een 27ste plaats en een gemiddelde van 13,38 km/u.

Vandaag was ik op tijd weg, de valling was beter dus toch maar de marathon gaan lopen.

Een verslagje komt morgenavond op mijn space, k'heb hem uitgelopen dat mogen jullie al weten :)

Tot morgen.

 

 

 

Vandaag de jogging in Ganshoren meegedaan. Het was vanmorgen redelijk fris maar de hemel zag blauw.

Ik kwam uit mijn bed en sprong direkt in mijn loopshort, de deur uit en al joggend naar de start.

Na enkele kilometers kom ik ( veel te vroeg ) aan in het mooie bos.

De inschrijving gaat lekker en er staan weer enkele bekenden van de vrije lopers klaar om af te zien.

Ik kom hier af en toe trainen en weet dat het niet te onderschatten is al die heuvels in het bos.

Om niet te veel af te koelen zet ik het verder maar op een lopen, aan de start heb ik zo al 45' gelopen.

En we zijn vertrokken, de eerste kilometer in 5'25", zeer traag vertrokken en het gaat goed bergop.

De volgende kilometers toch maar wat bijschakelen, ik kan het mij niet laten. Maar het is echt wel afzien en na 3km is het beste er al af.

Volgens mij zit de 24u toch nog wat in de benen. Gust moedigt me heel luid aan en roept dat ik 43ste loop, Gust De Keyzer is ook een marathonloper en is aangesloten bij de Joggans die deze loop organiseren.

De volgende kilometers kom ik toch in een redelijk tempo en kan af en toe nog een loper inhalen.

Het blijft heel de loop verder op en af gaan, de seingevers zijn voltallig aanwezig. Het is ook wel nodig met al die bochten naar links en rechts.

Niet kapot maar toch wel een beetje heel veel moe ben ik blij de aankomst te zien.

Achter mij probeert een jogger me nog in t ehalen maar zijn platvoeten verraden hem al van ver. Ik ga op mijn gehoor verder en zonder omkijken versnel ik gewoon mee met de loper achter mij. Aan de aankomst kwam hij me een hand schudden en hij vroeg zich af hoe ik wist dat hij afkwam...

Mijn tijd zou ik niet weten want op mijn horloge staat de tijd met opwarming, ik gok een 35ste plaats of daar ergens in de buurt.

Ik loop even terug en Gust komt me tegemoet, we hebben elkaar al lang niet meer gezien en hebben zo dus heel wat bij te praten.

Dan maar terug naar huis, al lopend.  Zo heb ik er in totaal toch weer 1u50' opzitten.

Het gevoel is niet super en deze avond kreeg ik er nog een goede valling bij...

Morgen bij het opstaan valt d ebeslissing of er een marathon gelopen wordt of niet. Als mijn hoofd op springen staat dan is het een beetje te gek... we zien wel.

Nog een fijn weekend iedereen en tot morgen. Haaaatchie.....

 

 

Hello vrienden,

 

Gisteren wou ik eigenlijk al lopen maar had meer zin op een etentje...

Vandaag toch maar de moed bijeen geraapt en de loopschoenen aangetrokken.

Het is een mooi weertje, een beetje fris maar de zon is van de partij en dat is mooi meegenomen.

De eerste meters zijn moeilijk en eigenlijk een beetje rampzalig te noemen. Mijn kuiten staan op onploffen en voorzichtig probeer ik los te lopen zonder forceren. Dat lukt redelijk en na een kwartiertje kan ik rustig genieten zonder teveel moeite.

Het is niet genieten zoals anders want ik moet mijn lichaam toch wel goed in het oog houden, geen enkel pijntje mag onopgemerkt voorbij gaan na zo een 24uur.

Na een half uurtje kom ik aan een stuk goed bergop in het bos en besluit om hier maar op te stappen om even te rusten.

Op een boom hangt een affiche en zo kom ik te weten dat er zaterdag een jogging is van 10km vlak tegen mijn deur.

Na 4minuten dan maar de tocht al lopend verder zetten. Snel gaat het niet maar ik ben blij dat het al zo goed loopt en zondag zit er misschien wel weer een marathon in, ik zal zaterdag na de jogging beslissen of mijn benen goed genoeg zijn om weeral een marathon te lopen. Terug thuis na 55 minuten, meer dan voorizen was en er een goed gevoel aan overgehouden. Meer moet dat niet zijn he. Morgen mss ook eens kijken naar een paar loopschoenen... misschien.

 

 

Nog 1 nachtje slapen en het is zover, morgen (zaterdag 13/09/08) om 13u gaan we van start.

Rond 22u30 kruip ik in bed, ik ga slapen met het gedacht dat morgen gewoon een kleine jogging op het programma staat.

Redelijk snel volgt dromenland, het was een superdroom. Ik kon vliegen en voelde echt een stroom die me mee naar boven trok.

Rond 3u stopt de droom en ik lig kletsnat in het zweet, alsof ze een emmer water over me gekapt hebben!

Mijn maag is ook niet in orde en op toilet is het ook weer vliegen, al was het op een andere manier.

Snel drinken en eten om terug wat op krachten te komen. Ik slaap terug in naast mijn bed en om 08u00' zegt mijn wekker dat het hoog tijd is om op te staan. Mijn pakken staan zo goed als klaar en een uurtje later draait mijn wagen al.

 

Eens voorbij Tienen overtrekt de hemel en het ziet er niet echt goed uit. Het begint al lichtjes te druppelen en hoe verder we rijden hoe natter de wegen.

Eens in Luik stopt het weer heel eventjes, net genoeg tijd om de tent recht te zetten in het Parc de la Bouverie.

De weg naar de inschrijving verloopt al niet droog, onderweg staat een toiletwagen opgesteld.

Ik doe al even een stopje en blijkt dat waar water moet zijn, er geen is. Even de organisatie vertellen en ze vonden het toch ook belangrijk dat we konden doorspoelen.

De inschrijving verloopt goed, we krijgen een mooi t-shirt met lange mouwen. Een dj staat klaar om 24u lang muziek te draaien voor ons en al de bezoekers.

Terug naar de tent, nog een uurtje bezinnen over waar we weer aan gaan beginnen....

Netjes helemaal in fluogeel begeef ik me naar de start. Diane van de loopclub is ook mee en ook zij wil morgen haar eerste ultra binnenhalen. De start is onder de tent waar het heel druk bezet is want buiten is het ondertussen enorm aan het gieten.

Enkele bekende gezichten, Willy, Theo, Regina, mijn vrienden uit Nederland

Na een veel te lang durende speech mogen we vertrekken, het is al iets over één en de regen valt met bakken uit de lucht.

Na de start is dadelijk de bevoorrading, dan een stukje asvalt. Iets verderop een bergop van zo een 150m, dan terug bergaf.

Een scherpe bocht naar links, in de bocht is een trapje van een 20cm en daar veranderd de asvalt in een zandweg waar de toppen van stenen uitsteken. In de weg zijn schuine sporen getrokken en de enkels weten al hoe laat het is. Het is ook wat bergaf en redelijk papperig.

Terug wat draaien en keren, nu volgt een kort klimmetje van een 30m, ook hier weer stenen en stukken beton. Door de regen is het onmogelijk om de ideale baan te vinden en moet men springen om diepe plassen te ontwijken. Dan volgt een stuk met enorm veel plassen waar veel lopers de graskant kiezen, die graskant is echter schuin en zal ook na zoveel keer zwaar beginnen doorwegen.

Dan een stuk waar van een 200m waar alleen maar modder en modder en modder ligt. Vreselijk om hierdoor te moeten, ik hoor mijn tenen al in het water soppen. Dan scherp naar links en 10m steil omhoog, terug naar rechts en dan volgt een heel breed schelpenpad.

Rechtdoor lopen is hier ook weer niet mogelijk door de vele plassen. De eerste ronde is nog niet volledig afgelegd en ik zet me al in de wagen. Misschien een uur wachten dat de regen voorbij is en dan droog verder gaan. Na 10 minuten besef ik dat deze bui de eerste uren niet zal overgaan en zet mijn ronde dan maar verder in. Na een lang recht stuk draaien we twee maal naar rechts, terug het asvalt op. Na 300m terug naar rechts, weer een schelpenpadje licht dalend en dan terug rechts, eerste een opstapje en dan 20m bergop. Ondertussen ook even bukken want we moeten onder een soort spar waarvan de naalden serieus prikken. Oef, we zijn aan de bevoorrading.

Doornat al en we moeten er nog aan beginnen... De eerste uren stopt het niet met regenen en leggen we een lange veldcross af.

Geloof me dat we hier allemaal onze krachten verspelen. Ik voorspel nu al dat er niemand 200km zal halen en dat er op het einde niet veel meer zal gelopen worden.

Regelmatig moeten we van kousen en t-shirt wisselen.  Ik zit eigenlijk perfekt op een schema om 160km te gaan halen en nu geloof ik er nog in.  De klok loopt en eindelijk stopt het ook met regenen, het parcours blijft loodzwaar en dat zal de eerste uren niet veranderen.

Voor de eerste keer zie ik dat er rechts een stuk is waar het vol konijntjes zit.

Na 6u ongeveer komt mijn zus (Tinne) me aanmoedigen. Het zit blijkbaar in de familie want ze wil haar direkt ook inschrijven om de 24u mee te doen, zonder training... vol goede moed begint ze er aan en stapt met Diane haar rondjes af. Ik heb ondertussen enorm pijn gekregen in mijn heup, lies, rug en de blijnen op mijn voeten doen er mij aan herinneren dat ik er beter wat meer zalf opdoe.

Diane gaat door tot ze aan de marathon komt en gaat dan slapen. Tinne zet door en ik probeer telkens een ronde mee te wandelen en dan een paar te lopen. Na 10u zitten de meeste lopers er al goed door. Het is nu al goed koud en een pull en handschoenen zijn niet overdreven. Tijd om eens een spaghetti te gaan eten. Mmm, lekker even iets warm in de maag. Ondertussen kunnen we wat genieten van de muziek en de dansende mensen.

Na x-aantal uren ziet Tinne ook in dat zo lang stappen toch wel vermoeiend kan zijn, krampen beginnen te komen en de bergopjes worden moeilijk. Ook zij neemt het wijze besluit om wat te gaan slapen. Ik probeer zo lang mogelijk voort te wandelen en hou het wel nog een paar uurtjes vol.  Er is enorm veel mist komen opzetten en sommige plekken zijn wel gevaarlijk om te lopen.

Om 4u in de morgen springt de fontein in de vijver aan zie ik dat diezelfde vijver vol mooie witte zwanen zit.

Na, ik zou niet meer weten hoeveel uur, heb ik mijn 100km. Mijn doel is bereikt, de 4de 100km dit jaar.

Ook voor mij is het tijd om een dutje te doen, ik kan helemaal niet tegen de kou en ben weer goed aan het bibberen.

Na 5u ben ik wakker en de zon staat aan de hemel, warm is het nog niet maar toch al veel aangenamer om te 'lopen'.

Diane (12u geslapen) en Tinne (10u geslapen) zijn alweer aan het wandelen.

Ik smijt mijn natte schoenen weg en doe een paar aan dat al enkele jaren oud is. Als bij wonder zitten deze schoenen me veel beter dan de nieuwe en kan ik makkelijk direkt beginnen lopen. Besluit, voor mij geen Asics Gel Kayano meer, ze zijn niet meer wat ze vroeger waren en ik ga op zoek naar een andere schoen of merk.

Ik kan nog iets meer dan twee uur lopen en het gaat weer helemaal goed. De laatste uren vliegen voorbij, de voorlaatste ronde kijk ik eens op het blad hoeveel km ik heb en er staat iets meer dan 118, snel nog een ronde dan zal het wel op 120 staan.

Héhé, we zijn er vanaf. De laatste ronde hebben ze blijkbaar niet geteld want we blijven op 118 en een chique... maar wat maakt het uit.

Ik ben super tevreden en ben niet de enige. Diane haalde haar eerste ultra binnen met bijna 55km en Tinne haalde ook haar marathon. We praten nog wat na over alles wat we meegemaakt hebben

Iedereen is tevreden over zijn resultaat en dat maakt het zo mooi in deze lopen, we zijn weer allemaal winnaar.

Ook weer heel wat nieuwe vrienden gemaakt in Luik, de sfeer was er superdesupper.

Ze printen ons nog een mooi diploma af en we kunnen als stijve planken opruimen en terug rijden.

Eerst nog even de wc opzoeken maar voor mij was er precies een loper die het wereldrecord ‘hoogschijten’ wou breken, een beetje degoutant en we houden ons dan maar in tot in Jette.

 

 

Vandaag (maandag) lopen we als een pinguïn en doet het plat van de voet lekker pijn. Het gevoel over het algemeen is wel redelijk goed en ik denk wel dat we weer rap hersteld zullen zijn voor de volgende uitdaging.

 

 

Hehe, het heeft me veel tijd gekost maar ze zijn erop geraakt, 305 vakantiefoto's.

 

 

Hoi vrienden,

 

Toch wel tijd om eens terug wat in gang te schieten, de laatste dagen train ik gene meter meer.

En dat met een 24u in zicht binnen een dikke week...

Willy Jonkers stuurde ma een mail met een link van de wereldranglijsten.

Ik ben nu nummer 721 van de wereld op de 24uren (2008). Toch wel leuk om te zien waar je staat op wereldvlak

Klik hier voor de link. Bij de 100km, 50km en zesuren sta ik ook maar de 24uren is toch wel speciaal.

Misschien een doel om in Luik beter te doen? Maar toch best niet te veel aan denken want dat zou omgekeerd kunnen werken.

Vrienden die ergens in de buurt van Luik zitten of niet weten wat doen op 13 en 14 september, jullie zijn altijd welkom om eens de sfeer te komen proeven en te supporteren. Het is voor iemand die het nog niet gezien heeft toch wel heel leuk om dit eens mee te maken en dan vooral s'nachts en de tweede dag. Dus iedereen.. welkom...