Een hele drukke dag op werk, veel met meubels sjouwen. De onderrug heeft afgezien en weer meer dan 500km gereden, ik ben moe.

Toch naar Beersel rijden want anders gaat Imke alleen moeten lopen. Zoals gewoonlijk ben ik weer te vroeg  . Het was heel plezierig lopen vandaag, eens de bruineput op aan een goed tempo, dan de kasseitjes eens proberen in de kriekenweg, traag terug de bruineput af en na 35 minuten stond ik op de piste. Direkt 2x500m aan een goed tempo gevolgd door enkele langzame rondjes met Imke, die terug goed bezig is trouwens. Daarna afwisselend traag en snel lopen 2x400m 2x100m, alles samen toch 1u15' kunnen lopen. De beentjes zijn al beter maar toch voorzichtig blijven hoor. Al bij al heb ik deze week buiten maandag al elke dag kunnen trainen wat niet slecht is na zo'n zwaar weekend waar ik helemaal kapot zat. Hopelijk zit het volgende week weer helemaal goed en kan ik terug verder opbouwen met lange duurlopen.

 Het was de bedoeling om de beentjes stil te houden vandaag. Maar tv kijken is eigenlijk niet echt iets voor mij en het is goed weer, loopschoenen aan en vertrekken.

Ik loop terug soepelder, mijn zot weekend is bijna verteerd, 45minuutjes traag gelopen in het bos. Eens een goed versnelling gedaan maar dan voel ik dat de vermoeidheid nog daar is, het was ook een redelijk zware week op werk, veel sjouwen. Dan maar traag verder, ook bergop gaat het goed alhoewel dat het na een half uurtje toch wel genoeg is. Terug naar huis dan maar, ik moet mij deze week vooral niet forceren want de blessure is heel dicht bij, dat voel ik. Gewoon de conditie onderhouden en als het goed gevoel terug is vliegen we er wel weer in, desnoods loop ik de marathon binnen twee weken wel op 05 uur.

Dit was het, slaap lekker en voor de mensen die nog niet gaan slapen geniet nog van uw avond.

 

 

 

Door tijdens de warming-up rekoefeningen te doen wordt de doorbloeding van de spieren beter. Ook worden de spieren soepeler en op lengte gebracht. Na afloop van de training doe je ook rekoefeningen om de spieren weer op lengte te brengen. Door training worden bepaalde spieren korter. Waarom rekoefeningen?
·	Blessurepreventief.
·	Verbetering sportprestaties door een betere doorbloeding en de lenigheid van de spieren.
·	Sneller herstel van de training.
·	Verbetering looptechniek.
Hoe rekken
·	Ga nooit koude spieren rekken. Doe altijd een warming-up voor het rekken.
·	Ga nooit verend rekken.
·	Voer de zwaarte van de rekoefeningen in de loop van de weken geleidelijk op.
·	Voer de spanning geleidelijk op totdat je een lichte rek voelt. Hierbij mag je geen pijn voelen. Houdt deze spanning 10 tot 30 seconden vast (afhankelijk van de oefening).
·	Ontspan de gerekte spier na de rekoefening door deze even los te schudden.
·	Zorg er voor dat je de rekoefeningen juist uitvoert. Een slecht uitgevoerde oefening heeft weinig effect. Een te zware rek geeft een negatief resultaat. Wees kritisch op je houding. En zorg er voor dat je geen pijn voelt.
·	Je kan beter licht rekken dan mogelijk te hard rekken. Een lichte rek kan je bovendien wat vaker uitvoeren.
·	Voor een goed resultaat moet je de rekoefeningen minstens 2 keer per week doen.
·	Wanneer je preventief rekt mogen de rekoefeningen zwaarder zijn dan wanneer je rekt naar aanleiding van een blessure. Neem geen risico.
·	Als je wat ouder bent neem je meer tijd voor de rekoefeningen, omdat spieren van oudere mensen vaak korter zijn.
Overzicht rekoefeningen
·	Hieronder een overzicht van de belangrijkste rekoefeningen voor hardlopers. De oefeningen zijn ook beschreven in de verschillende blessurebehandeling pagina's.
·	Voorlopig nog geen plaatjes. Mogelijk worden de oefeningen beter gedaan zonder plaatjes, omdat dan de tekst beter gelezen wordt.
·	Rekoefening voor de lange kuitspier (gastrocnemius) Deze beschrijving is voor het rekken van de linker kuitspier. Ga erop staan. Maak met de rechtervoet een stap naar voren. Hierbij zorg je dat de linkerhak net niet van de vloer los komt. De linkerknie blijft gestrekt. Verplaats nu je lichaamsgewicht langzaam naar voren totdat er een rek wordt gevoeld. Je linkerhak blijft de vloer raken. Ter ondersteuning van de oefening kan je eventueel je handen tegen een muur plaatsen. Duur: 10 sec. / 20 sec. rust / 3 herhalen.
·	Rekoefening voor de korte kuitspier (soleus) Deze beschrijving is voor het rekken van de linker kuitspier. Ga erop staan. Maak met de rechtervoet een klein stap naar voren. Hierbij zorg je dat de linkerhak net niet van de vloer los komt. Maak nu de linker knie een buiging totdat er een rek wordt gevoeld. Ter ondersteuning van de oefening kan je eventueel je handen tegen een muur plaatsen. Duur: 10 sec. / 20 sec. rust / 3 herhalen.
·	Rekoefening voor de quadriceps Ga rechtop staan. Pak een enkel vast en buig het been naar je billen totdat er een rek wordt gevoeld. 20 tot 30 seconden vasthouden. Na 15 seconde rust doe je hetzelfde voor het andere been. Voor een beter evenwicht kun je eventueel met je andere hand steun zoeken tegen een muur of boom. Duur: 20 tot 30 sec. / 15 sec. rust / 3 herhalen
·	Rekoefening voor de hamstrings (1) Deze beschrijving is voor het rekken van de linker hamstrings. Doe je linker been op een hek of andere verhoging. Je been moet daarbij horizontaal zijn met de grond. Buig met je lichaam naar voren totdat er een rek wordt gevoeld. Beide benen moeten gestrekt blijven. 20 tot 30 seconden vasthouden. Na 15 seconde rust doe je hetzelfde voor het andere been. Duur: 20 tot 30 sec. / 15 sec. rust / 3 herhalen
·	Rekoefening voor de hamstrings (2) Deze beschrijving is voor het rekken van de linker hamstrings. Ga rechtop staan. Zet de hak van je linker been voor je met de hak in de grond. Buig met je lichaam naar voren totdat er een rek wordt gevoeld. 20 tot 30 seconden vasthouden. Na 15 seconde rust doe je hetzelfde voor het andere been. Duur: 20 tot 30 sec. / 15 sec. rust / 3 herhalen
·	Rekoefening voor de hamstrings (3) Deze beschrijving is voor het rekken van de linker hamstrings. Ga rechtop staan. Kruis je rechterbeen voor het linkerbeen. De rechter voet rust nu op de grond naast je linker voet. Buig met je lichaam naar je rechter voet totdat er een rek wordt gevoeld. 20 tot 30 seconden vasthouden. Na 15 seconde rust doe je hetzelfde voor het andere been. Duur: 20 tot 30 sec. / 15 sec. rust / 3 herhalen
·	Rekoefening voor de tractus iliotibialis Deze beschrijving is voor het rekken van de rechter tractus iliotibialis. Ga rechtop staan. Kruis je rechterbeen achter het linkerbeen. De rechter voet rust nu op de grond naast je linker voet. Buig je lichaam en armen naar links totdat er een rek wordt gevoeld. 5 tot 10 seconden vasthouden. Na 10 seconde rust doe je hetzelfde met het andere been. Duur: 5 tot 10 sec. / 10 sec. rust / 3 herhalen.
·	Rekoefening voor de peesplaat Ga erop staan. Plaats je handen tegen een muur. Plaats een been naar achter. Beide knieën zijn daarbij gebogen. Druk de knie van het achterste been zoveel mogelijk naar binnen, zodat de voet proneert en er een rek wordt gevoelt gevoeld in de peesplaat. Na 15 seconde rust doe je hetzelfde met het andere been. Duur: 20 tot 30 sec. / 15 sec. rust / 3 herhalen.

 

  

 

De benen doen nog altijd goed pijn, op werk was het veel heen en weer geloop. Maar toch beslis ik om vandaag te lopen want te lang wachten is ook voor niks goed, als het niet gaat kan ik nog altijd terugkeren.

Ik ben 20minuten te vroeg voor de clubtraining, ideaal om op mijn eigen tempo al een beetje op te warmen. Wat gaat het weer moeizaam, ik trek mijn eigen vooruit en na een tiental minuten komt er toch iets of wat een loopbeweging in. Daarna met Joggers Beersel het eerste half uur traag gelopen en dan een beetje opdrijven, de benen worden beter door de versnelling, de pijn mindert. De laatste 2km bergaf lopen we nog eens extra goed door en onze benen halen ons eigen bijna in. Daarna goed stretchen, 1u17' dat is al terug een goed begin. Nu voel ik me veel beter, de stijfheid is meer uit de spieren en ik zie het al terug zitten om deze weekend wedstrijd te lopen (wat vanmorgen niet het geval was).  Nu ook eens op tijd in bed en binnen enkele dagen kan ik ook weer aan de volgende marathon denken.

 

nog even dit:

Bekele ontneemt de concurrentie alle hoop

Dinsdag 28 augustus 2007 - ATLETIEK - Kenenisa Bekele heeft de schade die zijn aura van onaantastbaarheid in maart had opgelopen, bijna gerepareerd. De 25-jarige Ethiopiër won zijn derde wereldtitel op rij op de 10.000 meter, de afstand die hem in acht races evenzoveel zeges bracht.

 

Vanmorgen was het een hele karwei om uit bed te komen, wow die arme spieren. Direkt even stretchen dan maar, alles nog eens losmaken en dan de trappen af. Naar boven gaat goed maar naar beneden is een ander paar mouwen. Eigen schuld dikke uilt zeg maar. 1 ding staat nu al vast, vandaag niet lopen :) op werk is het juist een druke dag en ze doen me veel de trappen op en af lopen, ergens misschien niet slecht om de spieren toch maar in beweging te houden. Om 16uur hou ik het voor bekeken en groet iedereen tot morgen. Wat is er aan de hand, nergens plaats om te parkeren thuis? O ja, het is jaarmarkt vandaag, ik had beter te voet afgekomen, op die 2km zal het niet steken. Toch nog een plaatsje gevonden, het is maar één keer jaarmarkt op een jaar (in Jette toch) dus ga ik met mijn moeder een toertje doen.

We zien er veel mensen die hun rommel verkopen voor een appel en een ei, verderop staat iemand te tekenen. Hier is het de moeite om een tijdje te blijven kijken. Die man maakt portretten in houtskool van kinderen op nog geen tien minuten. Ongelooflijk, die kinderen gaan op een stoeltje zitten en hup hup hup, telkens de juiste lijnen en na tien minuten is het af. Ik teken zelf ook graag en het is echt indrukwekkend om die tekenaar bezig te zien. Na een half uurtje zetten we onze tocht verder en komen op een plein waar een optreden bezig is, toffe meedans muziek. We mengen ons tussen de dansende menigte en hadden mijn benen zo geen zeer gedaan, dan hadden ze daar iets gezien....

Dan maar terug naar huis, oja ik vergeet te zeggen dat we eerst fruit gekocht hebben, bananen en druiven. Wat zou ik doen zonder eten tijdens zo een lange tocht?

We houden het niet heel lang uit thuis en na een half uurtje gaan we nog eens op verkenning. De markt is op zijn einde, de orkestjes gedaan. Na een toer op de kermis doen we dan nog maar een wandeling. De straten liggen vol met plastiek en papier en vanalles, ik denk (dat gebeurt ook niet te dikwijls) en kom tot de conclusie dat tussen al dat vuil ook wel een briefje van 50€ zal liggen. Met mijn ogen naar de grond gericht stappen we verder, geen geld, het enige dat ik kon vinden was een zwarte BH maat 105c.

Een splinternieuwe van goede kwaliteit, nu nog de vrouw vinden die hier in past .

En zo is het weer avond geworden en komen we stilletjesaan weer dichter bij het weekend.

  

 

Hier zijn we weer, 

 

Aw aw aw, om 13u vertrek ik naar Oetingen, redelijk vroeg omdat ik eerst nog een vriendin ga ophalen in Anderlecht.

Oetingen is toch één van de mooiere wedstrijden maar een redlijk zware jogging. Velen zijn benieuwd naar mijn prestatie van de marathon gisteren en na enkele keren mijn verhaal te doen kom ik aan de inschrijvingen, keuze uit drie afstanden, gezien de benen misschien beter een korte afstand kiezen? Twijfel twijfel...och kom, dat kan er tooch wel nog bij, de keuze gaat naar de halve marathon, 21.1km.

Wat doe ik mezelf nu aan, maar ik ben verstandig genoeg om te stoppen als ik echt abnormale pijn moest voelen. 15u15, we zijn vertrokken, ik blijf nog even aan de kant staan en laat het peleton voorbij zoefen. Toch maar liever niemand in de weg lopen. Als laatste begin ik ook aan mijn halve marathon. Het gaat heel moeizaam en ik probeer rustig de stijve spieren wat in beweging te krijgen, moeizaam maar het gaat. De eerste drankpost komt er al snel aan en juist erna hou ik pauze om te plassen. "al te veel gedronken" roept iemand mij na. En gelijk had hij, voor de start dronk ik nog snel iets meer dan een liter water.

Mijn lichaam trekt zich langzaam maar zeker op gang en ik krijg er nog een goed tempo in, ik zie Willem al in de verte en maak zelf nog tijd om een appeltje te plukken in de wei naast de weg. Waarom moesten daar toch ook zo'n hoge netels staan?

Eens Willem voorbij zet ik er een beetje meer de pees op en al gauw zie ik in de verte twee truitjes van onze club. Sven en David, ik loop dit gat zo snel mogelijk dicht om vor de bergop bij hun te zijn. Dit lukt me maar heeft veel moeite gekost. Aanklampen zover ik kan, als ze versnellen heb ik het zitten. Op een tweede bergop moet ik ze zelf even lossen maar ik moet en zal nog even volgen. Samen lopen we enkele kilometers naast elkaar. Bij de doortocht van de laatste ronde op ongeveer 17km ver komt er weer een lange helling. Ik voel dat Sven hier iets van plan is en besluit om zelf een goede versnelling te plaatsen. David moet lossen, Sven zit me terug op de hielen en ik versnel nogmaals. In bergaf komen we terug bijeen, mijn trukske is niet gelukt en ik zit er door, terug aanklampen dan maar. Een kilometer of twee verder probeer ik nog eens, weer gaat iedereen mee. Dan nog maar eens, en daar kreeg Sven het moeilijk. David gaat nog mee maar zit ook ver op het einde, ik kan helaas niet veel meer en durf niet meer versnellen. Sven probeert nog eens bij ons te komen maar op de voorlaatste helling valt de beslissing. David loopt van me weg en Sven en ik Krijgen een klop.

David komt aan op een knappe 34ste plaats op 1u35'53", ik 35ste op 1u36'18" en Sven 38ste op 1u37'37". Het was een heel tof spelletje, ik heb genoten van deze wedstrijd en ben heel blij met zo'n prestatie na de marathon van gisteren.

Alleen zijn de spieren nu al zo stijf, wat gaat dat morgen geven? Deze week zal een kalme week worden, niet te veel forceren en mijn lichaam vooral veel laten rusten om alles terug te herstellen. 

Een spijtig voorval vandaag, in de laatste kilometers heeft Filip Stoppie een blessure opgelopen, ik hoop voor hem dat hij snel terug wedstrijden kan lopen want het zag er niet echt goed uit. Ook Nadine kon vandaag niet meelopen om haar titel te verdedigen, een snel herstel ook voor u Nadine.

Twas weer een weekend dat kan tellen. Dat kunnen ze ons weer niet afnemen. Tot de volgende beste vrienden.

 

Uw marathonfreak.  

Aw aw aw,  wat doen de beentjes pijn vandaag.. ik heb ze al eens goed gemasseerd maar het blijft afzien, de trappen op gaat nog maar er af is een ander verhaal.

Zojuist schreef ik me in voor de monumentenmarathon en de ipso-leiemarathon, kwestie van mijn eigen wat te motiveren.

Straks naar Oetingen, ik ga toch proberen om een beetje te lopen, vanavond kunnen jullie lezen hoe het gegaan is, tot dan.

 

Daar gaan we dan, na veel omleidingen kom ik ter plaatse in Watervliet, het weer zit goed, een beetje bewolkt en niet te warm.

Als eerste kom ik Marc Papanikitas tegen die mij info geeft over de 24 uur van Mortsel die hij zelf organiseerd. Ik ga me inschrijven en maak een korte opwarming om te zien hoe de benen zijn. Het zit goed alleen een klein krampje, als dat maar goedkomt. Ik meng me tussen het pak en kom als eerste een voor mij al geen onbekende meer, Willem Mutze tegen. Een beer van een mens, enorm aardig en telkens doen we weer een gezellige babbel. Hij weet me te vertellen dat hij volgend jaar een eigen loop zal organiseren van ik dacht een 70km maar het konden er 90 zijn ook . De loop is in Nederland (Limburg) en er is ergens een stuk bij waar men een 500tal trappen op moet, hallo, weer een uitdaging. Hij wijst me dan ook aan waar Luc De Jaegher zit, de man die vandaag zijn honderste marathon zal lopen, ik doe met hem een korte babbel maar hij heeft het zo druk met handjes schudden, die man moet al moe zijn voor hij begint... Ik loop nog eens door het pak en ga een hand geven aan Micha Havreluk, organisator van de LPM marathon, ook iemand die je bij elke marathon terug tegenkomt. Allemaal geen kleintjes in de marathon en ultra wereld, mijn toer komt ook nog, we zijn allesinds al goed op weg.

Het startschot gaat af een 10tal minuten na een eerste mislukte poging. We zijn vertrokken, o wat voelen de benen goed, ja ik ga proberen iets te forceren en we zien wel waar we uitkomen. De kop van de wedstrijd is al snel alleen vertrokken en ik meng mij in een groepje onderandere met Luc, het gaat snel, heel snel. Na 2km ziet Luc dat we te snel gaan en hij mindert vaart. Ik ga goed mee en we zitten in een groep van 4 man, eentje moet er lossen en met zijn drieen houden we een strak tempo, ik hoor zeggen dat we op een schema van 2u48' zitten, wow, dat is wel heel hoog gegrepen. De tweede man uit ons groepje is een man die al zijn zesde marathon dit jaar loopt telkens juist onder de drie uur, de andere is een jonge kerel van 17jaar die zijn eerste marathon loopt. De eerste ronde komen we door op 42minuten!!! Veel te snel voor mij, ik weet dat ik dit ga bekopen achteraf, maar wou het echt wel eens proberen. Ik volg de twee nog tot km 15 en hou het dan voor bekeken, ik wens ze succes, doe een plasje op de zijkant en beslis om nu mijn eigen tempo te lopen. Het gaat nog altijd redelijk maar mijn energie raakt stilaan op, een kleine portie pasta is niet echt voldoende voor een marathon te lopen. De tweede ronde kom ik door op 1u29' wat eigenlijk nog heel goed is. Maar ik weet dat 3uur nooit zal lukken, 21km en al stikkapot zitten, dat beloofd een hele lange tweede helft te worden. En wat gebeurt er dan , de zon komt er door, het is snikheet ineens, een blauwe hemel en ik schat een 28 graden. Man man man, dat er nog bij, veel drinken aan de post is de boodschap. En ik laat me toch wel weer vangen zeker. Lepin, een energiedrank, in één keer binnen, en ik weet dat dit me altijd slecht bekomt. Ik krijg krampen en steken aan de borst, de milt, jongens en nog zo ver te gaan. Een loper die de 31km doet ziet dat ik er een beetje door zit en maakt terug een aanvaardbaar tempo voor mij, een kilometer of vijf lopen we samen. Op km 26 komt Luc me terug voorbij en zegt dat ik moet aanpikken, wat ik even doe maar aan de bevoorrading ben ik ze weer kwijt. Ik vertelde Luc nog even dat hij elke minuut die ik onder de 3u30' loop, hij een euro krijgt voor zijn goede doel. Al snel verdwijnen ze uit mijn visier. De vierde ronde, hoe ga ik die nog doorkomen, nog 10.5km, dat is een hel als je geen energie meer hebt. Ik ben niet de enige die het moeilijk heeft en door de hitte zijn er al een aantal die moeten opgeven. Opgeven, ik, nee dan kruip ik nog liever verder. Het is hard, heel hard, ik kom nog amper vooruit, de man die de 31km liep komt terug bij mij, dit keer met zijn fiets. Hij blijft een kilometer bij mij maar ziet dat ik nu alleen wil zijn, alleen de pijn verbijten, mijn grenzen verleggen en doorgaan tot aan de meet. Ik zie af, zwitserland was maar de helft zo zwaar als dit, ook al is hij volledig vlak. De zon blijft geven en alhoewel ik goed tegen de warmte kan overgiet ik mij dikwijls met veel water.

Km 3 in de vierde ronde, ik denk aan stappen maar wil absoluut voortzetten, het doet pijn. Nog even en bevoorrading, ik neem de tijd om goed te drinken, eet een banaan en kom heel moeizaam terug op gang, als een oud verroest tandwiel die veel olie kan gebruiken. Km5, komaan, ik pep mezelf op en maak me wijs dat het nog maar 5500m is. Bijna aan km 6 zie ik ineens de derde van mijn groepje in het begin, hij moet wandelen. Zijn eerste marathon en zo moeten afzien. Ik stap even met hem mee en zeg dat ik ook dood zit, maar wat nu, ik zit te stappen? Ik ben naar hier gekomen om een marathon te lopen, nu stappen is heel veel tijdverlies. Ikzelf loop zonder horloge maar ze weten me te zeggen dat we ongeveer drie uur lopen. Komaan zeg ik, we gaan terug lichtjes beginnen lopen, het is niet ver meer, maar die kerel is op en zal tot het einde stappen (later zou hij binnenkomen op 12' van mij). Kom nog 4km te gaan, het zijn harde kilometers, heel mijn lichaam trekt, alles is op, 5 keer gestorven.

Nog 1 km, bijna het einde in zicht, yes ik ga het halen, mijn elfde is binnen! Over de meet gekomen staat Luc op de kant en feliciteerd mij, ik draai me om en zie op de klok 3u20' , dat is dan 10€ he Luc. Stretchen lukt nog amper, alles doet pijn, ik heb honger maar kan niet eten.

Plat liggend in het park geniet ik nog even van de zon want in Brussel zou er helemaal geen zon zijn. Nog even op de foto met Luc en klaar om weer huiswaarts te keren. Iedere deelnemer kreeg een zak met vanalles in, ook een klak. Ik geef al mijn klakken aan Koen, onze magazijnier en leg ze boven op mijn Dashboard. Beste lezer, als je een klak hebt gewonnen, leg deze dan nooit vooraan in de auto. Door de warmte was het rijden met de ruit open en je kan het al raden, zoef, weg klak. Ik meende nog te bellen naar de radio dat er een klak op de derde band lag.

Zo, mijn beste tijd op de marathon is 3u15' , dus ik heb mijn doel niet gehaald. Maar had die man met zijn hamer iets minder hard op mijn hoofd geslagen, dan ben ik er zeker van dat ik heel dicht tegen de drie uur had gezeten. Dus geen paniek, als ik mij iets meer voorbereid en slim start dan zit het er wel eens in.

Het was een zware dag, veel pijn en afzien maar dat komt er soms eens bij kijken, ik heb me goed geamuseerd en dat is het voornaamste.

Lang leve de marathons, de volgende zal de monumentenmarathon zijn op  08/09/07. Weer ergens rond de 3u30' denk ik.

Nu een goed warm bad en de spieren masseren want morgen staat er de 21km van Oetingen op mijn programma, als ik nog kan stappen morgen he.

 

Beste vrienden, geniet van jullie weekend want het is zo weer om en dan is het weer 5 dagen wachten.

 

 

Het is bijna zover, mijn marathon is nu heel dichtbij, ik ben toch wel wat zenuwachtig en om thuis niet de muren op te lopen neem ik mijn fotoapparaat en trek naar de jogging in Beersel. Om 19u45 is er de start van de vrouwen en om 20u30 de mannen. Eens iets anders. De sfeer zit er goed in en het weer is de lopers enorm gunstig.

Bij de vrouwen lopen Magda en Diane, ze lopen zo snel dat het weer moeilijk is om hun deftig op een foto te krijgen. De foto's komen later weer online...

Bij de mannen loopt Sven de eerste kilometer mee op kop, hij wist dat mijn batterijen elk moment plat konden zijn en hij wou absoluut op de foto staan, gelukt hij staat er op al lachend met de eersten, het lachen is hem wel snel vergaan, het was een beetje een TE snelle start, foei die eerste zo op stang jagen.

Jos die loopt een dijk van een wedstrijd en kan met een ijzersterk doorzettingsvermogen steeds meer dan 50meter voor Willem blijven die anders altijd voor Jos toekomt.

Aan de aankomst kan ik nog altijd foto's nemen,eerst Herman als eerste van de club dan David, heel op zijn gemak zo lijkt het.

Dan hebben we Steven en iets erna Sven die na zijn blitsstart toch wat gas teruggenomen heeft, hij wil morgen een goede wedstrijd lopen.

Flup en dan zie ik het goed? Jaja, Jos komt er al door, mooi stand gehouden, op de voet gevolgd door Luc die na zijn stage aan de Costa del Sol direkt goed mee kan draaien. En daar hebben we Willem, al de leden van Joggers Beersel zijn binnen, goed gelopen jongens.

Wat doet het pijn om zo te moeten kijken en zelf niet meelopen, ik had hier waarschijnlijk wel een mooi resultaat gehaald.

Het was even lachen toen we de uitslag kregen want de eerste liep aan een snelheid van niet minder dan 23.3km/uur, niet slecht, in de tijd hadden ze er bij iedereen 4 minuten afgedaan.

We drinken nog samen iets en om 23u had ik eigenlijk al lang moeten slapen... thuis nog snel enkele boterhammen gegeten, morgen de dag, ik verwacht er teveel van, voorzichtig naar mijn lichaam luisteren morgen, er komen nog marathons genoeg.

Ik typ dit op 25/08 en mijn pasta is al aan het koken, nog 3uur voor de start. Een verslagje volgt zodra ik thuis ben, duimen he vrienden.

 

 Geen gewone

De Poolse Aneta Florczyk zet je best niet achter het fornuis, ze maakt van een pan een deegrol, en wie weet krijg je die wel naar je hoofd geslingerd.

    

 

 

 

 

Hallo vrienden van vandaag en morgen,

 

het is zover, de fotos zijn eindelijk online geraakt dankzij mijn goede vriend Sven, duizend maal bedankt Sven. Op zijn pc lukte het wel.

Geniet van de foto's er zijn er een paar mooie bij.

Vandaag lekker gelopen, een duurloop 2uur en 5min. Een uur alleen fartlek gelopen, de laatste 10minuten goed doorgegaan en dan een uur met de clubgenoten op een aangnaam praattempo. De benen zitten wel niet echt lekke, een beetje weinig getraind de laatste tijd dus doorgaan op de marathon zaterdag zal wat afwachten worden tot op de dag zelf, maar ik heb nog tijd om in vorm te komen he.

Het was ook mooi loopweer, niet te koud niet te warm en droog, zalig zo in het bos lopen tussen die mooie natuur, het geeft een mens energie met hopen.

Ik heb 2 eekhorentjes gezien met een lange rosse staart, 2 paarden(met ruiters) die in volle galop voorbij mij raasde in tegengestelde richting, een mens zou met zijn ogen moeten kunnen foto's maken en ze thuis ontwikkelen...

 

Tot de volgende.

 

Hello,

 

vandaag staat er rust op programma, gisteren nog een 10km wedstrijd gelopen niet te snel.

Ik ben overal op zoek hoe het komt dat ik geen foto's meer kan uploaden, ik merk op dat over de hele wereld enorm veel mensen hetzelfde probleem hebben en er al maanden mee sukkelen. Niet echt leuk,  als ik niet snel een oplossing kan vinden zal er een ander alternatief moeten komen, misschien een website beginnen? We zien wel.

Een space is geen space meer als men er geen foto's kan toevoegen he. Geen paniek op een of ander manier zullen de foto's van Monschau en de vogezen wel onine komen...

Nu nog even genieten van mijn laatste dagje verlof.

 

Hallo vrienden,  hier zijn we dan weer.

Na de marathon van Monschau heb ik toch een nachtje rust gehad van enkele uren... vandaag 13/08 vertrek ik met Cindy van de club naar de Vogezen.

Onze neus achterna want niets is geboekt of besproken. Om 10uur sta ik zoals afgesproken al bij Cindy thuis. Ik stel de Gps in op een willekeurige stad ergens in de streek van de Alsace en hij zegt me dat we ongeveer 500km gaan rijden. Wijle weg dan maar, het verkeer is zeer vlot en al snel zitten we in een hele mooie streek met eindeloze wijngaarden. We toeren een beetje rond en moeten toch stilaan gaan kijken naar een slaapplaats. In Colmar is het zoals Brussel dus daar zijn we snel terug buiten, even verderop zoeken. We komen in een heel klein dorpje..iets met whir achteraan zoals elk dorpje hier. Het lijkt hier wel een dorpje zonder inwoners. Een handgeschreven wegwijzer zegt ons dat we iets hogerop een chambre d'haute kunnen vinden, een heel klein wegje brengt ons tot aan een mooie villa tussen de wijngaarden en met zicht op het kleine dorpje. Op een bordje staat dat de bewoners in hun tuin zitten. Jaja we hebben geluk er is een kamertje vrij, klein gezellig.. alleen..een tweepersoonsbed...

Cindy maakt er geen problemen van en zoals echte avonturiers nemen we de kamer, nu kan onze vakantie echt beginnen.

We gaan direkt aan het wandelen en trekken mooie foto's. De wijngaarden zijn op 20 juli getroffen door zware hagelbuien met stormen en bijna elke druif over 1700 hectare heeft er aan moeten geloven! Deze streek is prachtig, overal staan fruitbomen, braambessen, noten.. noem maar op, en als er eten is ben ik gelukkig

De marathon is al goed verteerd en we maken een mooie wandeling van 2u30' . Een man verteld ons waar we moeten gaan eten en we belanden in een supermooi dorpje 'Riquewhir' het is al donker maar alles is zo mooi verlicht en het ene restaurantje naast het andere...prachtig. Zoals de man ons zei stapten we binnen bij ' le tir bouchon' en wa aten er verschrikkelijk goed, een echte aanrader. Nog wat rondlopen en slapen.

14/08 ik heb heerlijk geslapen, als een blok graniet.. opstaan met zo'n landschap is heerlijk. Tijdens ons ontbijt hebben we een kijk over het mooie golvende landschap, het weer is ook weer van de partij en we gaan vandaag een lange wandeling maken. We gaan onze neus achterna en vinden al snel een mooie wandelroute tussen de bergen, weer mooie foto's trekken. Boven aangekomen zie ik zelfs een slang maar ben te laat om ze op foto te zetten, tevergeefs nog overal gezocht maar mijn slang was weg.

Op de terugweg hebben we nog een paar toeristen liggen gehad die 50 meter lager op een padje wandelden. Ik stopte me achter een struik an deed een varken na (wat me heel goed lukt :) ). De twee mannen die voorop liepen hielden mekaar tegen en begonnen te zoeken op de heuvel waar het varken zat. Nogmaals deed ik het geluid na en we hadden plezier hoe ze bleven zoeken. Toen ik recht stond zien de twee achtervlogende vrouwen mij en beginnen hun man daar uit te lachen van het kan ni meer. Hehe, die hebben we weer is goed liggen.  Onze wandeling zit er op, 5uur wandelen weeral! We bezichtigen nog even de stad Riquewhir tijdens de dag, ik maak hier de mooiste foto die ik ooit gemaakt heb, 4 kindjes die naast elkaar zitten, ik heb nog altijd problemen met foto's op de site te zetten dus zullen jullie nog even moeten wachten, ik doe er alles aan om de fout te zoeken.

Vandaag eten we een schotel mixte bij de turk.

Weeral slapen we super goed, vandaag moeten we hier vertrekken omdat de kamers al volgeboekt waren voor 'le quinze aout' . In maart deed ik in de vogezen eens een bergloop 'le trail du petit ballon' , het was daar ook heel mooi dus beslissen we die kant te gaan zoeken. We vinden al gauw hetzelfde hotel als waar ik in maart zat en na een goede douche gaan we snel terug de bergen in. We zien teveel om op te noemen en maken weer een superwandeling van 5u30' (altijd maar meer).

We zien enorm veel verschillende dieren en een natuur die onbeschrijfelijk mooi is. De rust is een meditatie op zich, de wind door de bomen, onze voetstappen, het vallen van de noten op de straf riekende humus, de vogels die alarm slagen en een hert doen opschrikken die er als een haas vandoor gaat en verdwijnt tussen de bomen. We horen nog even het gekraak van dode takken en dan weer die stilte, de krekels, een watervalletje.... prachtig gewoon.

Onze dag is weer eens geslaagd. We eten weer eens lekker in ons hotel en gaan slapen.

Ik val in herhaling want we slapen weer als rozen, de dag is weer mooi begonnen, we hebben echt wel geluk met het weer.

Wat gaan we doen vandaag, maar ja waarom niet, een goede wandeling zal wel geen kwaad kunnen... weer trekken we de bergen in, dit keer een beetje verder.

We komen aan 'le bois comunale de Pfaffenheim' ,zouden de pfaffs hier tussen zitten? Weer een heel mooi bos en we moeten maar de plaatjes volgen die op de bomen staan.Eigenlijk wel niet zonder risico want als er ergens een plaatje ontbreekt of is omgedraaid dan zouden we kunnen enkele dagen verloren lopen. Maar ook dan zou het geen ramp geweest zijn, eten genoeg in het bos... We zijn weer een paar uur op dreef en op zoek naar wild deze keer. Geruisloos sluipen we door het woud en vermijden van op takken te stappen die op onze weg  liggen. Het geluk is met ons en we zien op een 20 meter afstand een klein hert die aan het grazen is. Op het moment dat we het dier zien kijkt het ook op en rent snel weg, nog juist op het juiste moment kan ik hem op de gevoelige plaat zetten, een duizendste luk! Ja, de foto's krijg ik er weer niet op natuurlijk .

Voldaan kunnen we nu terug keren, we maken nog enkele foto's, praten over alles en nog wat en zonder het te weten hebben we er vandaag een wandelind op zitten van 6 uur maar liefst.

We eten vandaag in Rouffach centrum en het is er heerlijk. Terug in ons hotel wacht er ons niet veel meer dan slapen...5 minuten en we vertoeven al in dromenland.

Onze laatste dag in de vogezen. Aw wat doen de kuiten pijn vandaag, de wandelingen van de laatste dagen zitten duidelijk in de benen. We moeten onze koffers pakken.. aan alle mooie liedjes komt een einde.

Omdat het moeilijk is om afscheid te nemen van de bergen gaan we nog eens tot in Duitsland waar we toevallig de hoogste col oprijden die ginder in de buurt was.

Op 10km stijgen we tot op 1200 meter hoogte. Het zicht is er prachtig en rondom ons zijn er bergen. Dit is de kers op de taart en we kunnen ons klaarmaken voor de reis naar huis.

Bye bye bergen, we rijden heel vlot en om 18u30 staan we in Dworp, niet veel te vroeg want er wacht ons direkt een jogging in Bierghes 'el bierky'

Ik ga tot bij Sven dag zeggen en samen trekken we naar de jogging. De benen zijn vermoeid maar Sven en ik lopen een fantastische jogging samen, zoals echte vrienden trekken we mekaar vooruit en samen komen we aan de streep, 8km600 op 32 minuten goed voor een 15de en 16de plaats.

Cindy en haar zus Imke stappen deze jogging ook uit en hebben een mooie medaille gekregen.

Na de jogging is er nog een heus feest, we eten een goed pak frit en al snel krijgen we heel da dansvloer vol. Dansen, dansen en dansen, tot een stuk in de nacht.

2 uur s'morgends is het al en nu wel echt tijd om naar huis te gaan.

Wat een week, wat een week, nu terug even wat rustiger doen want volgende week staat er al de marathon van Watervliet op programma.

Nog eens bedankt Cindy voor deze toch wel heel toffe vakantie. Het was super en de terugkeer was ook heel tof, direkt tussen al mijn vrienden en feesten.

Tot de volgende...

 

 

 

 

 

Het is tijd, de wagen is geladen met alles en nog wat. Eten om drie weken te kunnen overleven (een mens weet nooit wat hij op zijn weg tegenkomt).

Nog 1 ding vergeten...o ja, Sven gaan halen in Dworp. Een half uurtje later, rond 14u30 sta ik aan zijn deur. We praten nog even, laden alles in en om 15u00 zijn we er klaar voor. De trip naar Monschau om mijn tiende marathon van 2007 te lopen (Sven zijn derde ook alweer).

De autostrades zijn leeg en alles gaat vlotjes, op twee uur tijd zijn we bijna ter plaatse, ik zeg bijna want in Duitsland moet je altijd eerst een paar wegomleggingen volgen voor je ergens geraakt. Dankzij de omleidingen rijden we een heel stuk van Monschau weg langst wegenwerken en veldwegen. Per toeval staat er op onze baan een spandoek "Monschau Marathon 2007". We kijken naar rechts en zien dat er heel wat aan de gang is. Ja hoor hier zijn de inschrijvingen en start! We zitten in Konzen op een kilometer of drie van Monschau zelf. De inschrijving verloopt heel vlot en het is al een toffe sfeer, zoals meestal op lange afstanden.

We kunnen er ook direkt lekkere pasta eten met een salade en dressing. En ondertussen genieten we van de muziek waarop schoolkinderen hun beste danspasjes voordeden. De sfeer zit er echt goed in, van de presentator die zonder ophouden door de micro ratelt verstaan we geen woord maar nietemin was het allemaal mooi wat hij zei. Ons bordje is leeg en tijd voor een wandelingetje (ondertussen is er ook maar voor twee weken eten over).

Onze wandeling gaat direkt naar boven en na een 500m komen we aan de eigenlijke startplaats waar een grote wei naast is. We beslissen dan maar om de wagen terug te gaan halen en ons hier op de wei te zetten voor onze overnachting.

We zetten onze wandeling verder en genieten van het landschap en de stilte. Zonder het te weten zaten we op de omloop van morgen want we komen de kilometeraanduidingen tegen op de grond. Aan km3 hebben we genoeg gezien, het zal hier altijd op en neer gaan en redelijk zwaar worden. Om onze benen toch wat te sparen keren we maar terug, op onze terugweg zien we valken vliegen, een omgezaagde boom die nog in de lucht blijft hangen (kijk maar op de foto), de mooie natuur en per toeval zien we uilen in de bomen zitten, met de zoom van mijn fotoapparaat slaag ik er in om enkele foto's te trekken.

Onze wandeling zit er op, we praten nog wat in mijn mobilhome, zie foto's. En het is tijd om te slapen. De nacht is super kalm en als roosjes die elk half uur wakker worden slingeren we ons door de nacht.

 

 

07u00, piep piep piep, de gsm zegt ons dat we nog een uur hebben om ons klaar te maken en te starten. We wennen eerst even aan de kou alvorens onze ogen verder open te doen, dat lukt ons pas na een tiental minuten, en tot onze grote verbazing staat heel de wei vol wagens en al een hele hoop volk staat aan de start te wachten.

Enkele mensen kijken ons maar raar aan omdat we zo laat opstaan (denk ik toch). We zoeken de juiste kledij uit de koffer, eten en drinken wat (fruit en koekjes) en om 07u50 zijn we klaar om naar de start te gaan en ons te mengen tussen de menigte.

We staan ver achteraan in het pak en een beetje meer op de kant tussen de mensen, geeuwen nog wat na, wrijven onze ogen nog eens uit en rekken de armen zo ver als we kunnen. 'Boem' klinkt het ineens en van de slag zijn we wakker of dat denken we toch, de mensen beginnen te aplaudiseren en we denken dat dit traditie is in Duitsland dat de lopers in hun handen klappen bij het vertrek. Dus staan daar twee Belgen in hun handen te klappen, we kijken rond ons en dan naar elkaar en we beseffen dat we tussen het publiek staan, oeps flatertje. Geen paniek, de eerste 100m stappen we vooruit en na 45sec komen we over de meet, het begint lichtjes te lopen, zoals we gisteren gezien hadden, op en af en op en af.... na 2km lopen en 2plaspauzes komen we door op 13minuten. Daar is het genoeg voor Sven en hij drijft zijn tempo een beetje op. Ik laat hem gaan maar als hij een 300m voor mij zit gaat het mij toch ook iets te traag en ik loop het gaatje terug dicht. Ik blijf altijd 10m achter Sven met de bedoeling dat te kunnen tot aan de aankomst, maar aan km12 dwingen ze mij om bijna naast Sven te lopen en hij groet mij, opdracht mislukt. Sven zet hem op kant voor nog een plaspauze juist voor een redelijk zware bergop waar de meeste moeten stappen. Ik zie er 2 oplopen en beslis om in hun spoor te gaan om eens te zien hoe ik me voel door te blijven lopen. Een goede beslissing want zelfs bergop vinden we een mooi ritme en de inhaalrace is begonnen. Heel de tijd inhalen, bergop en bergaf geeft een goed gevoel en in plaats van voor de vier uur te gaan denk ik al meer aan een betere tijd, maar het is nog ver en aan km20 voel ik de krampen van vrijdag in Ternat terug in mijn been! Niet goed want het is nog heel ver maar met niet te zot te doen blijft ze wel weg, doorgaan...

Ik loop enkele kilometers met een vrouw een goed tempo maar ineens haakt ze af, spijtig want het was een ideaal tempo. Het is prachtig om te lopen, het weer zit mee de natuur is super, een toffe sfeer... Bevoorrading zoals hier heb ik ook nog nooit gezien, overal bananen, peperkoek, noten, chocolade, honing, snoep, thee, water,cola,noem maar op.

Telkens bij een aflossingspunt van de estafette staat er zo een hoop volk, ongelooflijk, dat geeft een kick niet te doen, een weg van 5m breed was ineens nog maar een meter, zoveel volk.

Aan km ergens 34 denk ik komt er een helling van 2km lang op asvalt, ik schat een 10percent omhoog, daar vraagt een vrouw mij of ik iets voor haar heb dat ze haar grote boodschap kan doen, ik zei dat ik haar aan de aankomst een wc rolletje zal geven  nee grapje, ik verstond haar zogezegd niet.

Vanaf hier is de marathon echt wel zwaar en om eerlijk te zijn was Zwitserland minder zwaar. Eigenlijk niet echt te vergelijken. Ik kan nog altijd mooi mijn tempo houden maar moet mijn eigen toch meer aanmoedigen om niet stil te vallen, 40km nog zo'n zware helling, man man man nu mag het gaan stoppen en inderdaad 2km verder was het gedaan. De eindstreep 3u28en45seconden, een 83ste plaats maar had ik 4 uur of zelfs 5 uur gelopen was ik even blij geweest. Sven komt er iets later door op een knappe 3u36 ongeveer en heeft hetzelfde ervaren als ik. Zwaar, heel zwaar maar prachtig en voor herhaling vatbaar. We nemen nog wat fruit en trekken wat foto's.

Nu is het tijd voor onze beloning, wat dacht je, de massage.. rap onze benen wassen in de lavabo zo zijn we sneller aan de beurt. Heerlijk, dat doet echt deugd, dit was een zeer goede masseuse, ze voelde waar depijn zat en werkte op die plaatsen wat meer.

Tijdens de massage zie ik een Amsterdammer terug die ik al eens zag tijdens de Guldensporenmarathon, een zeer symphatieke man die al bijna honderd marathons liep en elke keer een heuse fotoreportage maakt, Raymond (vergeef me als de schrijfwijze niet juist is) en zijn achternaam ontglipt me. Maar hij heeft mijn space adres en zal hier wel eens komen piepen. Het was een hele gezellige babbel, we hebben dezelfde ideeen, overschakelen naar ultra's en 1 marathon op drie uur lopen of minder.

Ondertussen is Sven ook klaar met de massage en na een beetje rondlopen houden we het voor bekeken en keren we terug naar huis.

Onderweg stoppen we nog even in Kortenberg om snel het einde van de jexcuusogging nog te kunnen vereeuwigen met enkele foto's, als bewijs zet ik ze ook maar op de site.  Dan een goed pakske frit met garnaalkroketten en naar huis. Onderweg nog even stoppen bij Luc en Diane(goede reis naar Spanje trouwens) die mijn handen volproppen met chocolademousse en patekes...mmm....bedankt, ze zijn lekker.

Het was een super weekend, goed begin goed midden en goed einde. Zo mogen er nog komen. Nu nog een goed bad nemen, niet te laat gaan slapen en morgenvroeg vertrek ik naar de vogezen voor 4dagen met Cindy om foto's te trekken en zoveel mogelijk van onze vakantie te genieten.

Jullie zullen dus een hele week geen verslagjes meer hebben....maar geen nood, vrijdag is het de jogging in Bierghes (el bierky) en daar komt zeker een verslag van.

Voor iedereen die niet weet waarnaartoe, vrijdag 17/08 jogging in Bierghes om 20u15 voor een 8km. Na de jogging is er een super ambiance in de tent, beter dan de q-party want ginder zitten ze altijd met foute muziek. Nee echtt, het is er reuze anders zou ik langer in de vogezen blijven hoor.

Beste vrienden, geniet van elke dag en tot de volgende.

 

Vandaag rustdag, de benen zijn een beetje vermoeid van gisteren en de rug doet pijn van kasten te verhuizen.

We (Sven en ik) gaan ons nu klaar maken om naar Monschau te vertrekken, kheb hem zover gekregen :) we gaan daar puur als training meedoen en vooral genieten van het mooie uitzicht. Het zal weer een heel avontuur worden en natuurlijk komt er een verslagje van met enkele foto's.

 

Keep on running.

 

Amai, het is vrij laat, vroeg.

Aaaa eindelijk weer bijna weekend, nog een paar klanten en het zit er weer op, onderweg stop ik nog even aan een fruitkraam om een kilo druiven.

Ik ben zot op druiven en niet veel kilometers later zijn ze al op. Het verkeer vlot heel goed en ik heb goed op tijd gadaan met werken.

Wat staat er op de kalender? Ah, de jogging in Ternat 16,8km ..dat staat toch op hun website.. het is bijna tijd om te starten,onze club is voltallig aanwezig en het weer is ons heel gunstig, bewolkt maar droog. De start is drie minuten te vroeg, ik sta helemaal achteraan in het pak samen met roy. Willem en David zijn iets te laat en spurten naar de aankomst waar iedereen al weg was. Roy en ik starten traagjes maar vinden na een goeie kilometer al een redelijk tempo om een inhaalrace te beginnen, ik blijf de eerste ronde wel bij Roy dat hij zeker niet kan stilvallen. In de verte zien we Luc lopen en meter na meter lopen we het gat dicht, ondertussen gaat Luc voorbij Jos die duidelijker elke keer weer sneller loopt. We lopen Jos voorbij, Luc voorbij en dan zien dat we voor hun kunnen blijven. Ja Roy haalt het einde van de eerste ronde met nog altijd een goed tempo en op de moment dat ik afslaag roept er iemand dat ik sneller moest lopen, ik draai me om het was mijn vader met mijn stiefmoeder die in Ternat wonen. Ik heb mijn vader al meer dan een jaar niet meer gezien  dus dat was wel een toffe verrassing. Bon genoeg op het gemak gelopen 26minuten voor een ronde is wat veel., tijd voor het echte werk nu, ik versnel en versnel serieus. De blikken van mensen aan de kant zeggen me dat ik snel loop, andere lopers kijken verbaasd dat ik hun zo snel kom inhalen, het zit goed ik kom al snel bij de groep van Marcel, niet rap genoeg, hopla, olivier voorbij de volgende David voorbij, Nadine voorbij, Sven voorbij, die klampt nog even aan en komt zelfs een beetje terug, ik plaats voor de zoveelste keer een versnelling(de tweede ronde iets van een 21minuten) Sven moet er ook af maar ik loop tegen de rand van een kramp, ow wat is het moeilijk om snel genoeg te lopen en die kramp er toch niet te laten doorkomen,waarschijnlijk de tweede ronde iets te veel versnellingen, ik hou toch vol en kan op het einde zelfs nog ene paar lopers inhalen terug rond de 21minuten, 1u08 een zeer geslaagde wedstrijd voor mij en als tombola nog een suikervatje erbij mijn plaats in het klassement? Ik gok rond de 35ste plaats.

Daarna bij ons vader nog gaan eten, het was heel gezellig. Mijn weekend is weer eens heel goed begonnen, de moraal is top, ik hoop voor jullie allemaal hetzelfde vrienden.

Slaap lekker en vooral iets meer dan mij