Paul's profileMarathonfreak ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
6/30/2008 Revanche in PuttelangeHello vrienden,
Verleden week de nacht van Vlaanderen.. 'de nacht' was mijn eerste opgave ooit. Na 77,5km uitstappen omdat alles zo ziek aanvoelde.
Het heeft heel de week door mijn hoofd gespeeld! Geen medaille voor mij, geen eer... er valt iets recht te zetten.
Vrijdag 27/06/08 trek ik er op uit, ik wil zo snel mogelijk 'de nacht' een plaats kunnen geven.
Eventjes een adresje in de GPS typen en 3u50' later kom ik op mijn bestemming.
Dames en Heren, ik stel u voor: PUTTELANGE AUX LACS, een dorpje niet ver van Saarbrucken met een 3500 inwoners.
Dit weekend zal ik hier verblijven...al lopend. Jaja, goed gelezen.
We lopen voor Quentin, een jongen met Handicap. Een parcours van 661m en hier gaan we 24uur lang rondjes draaien.
Les 24 heures de puttelange. Op de website staat dat het een volledig vlak parcours is zonder moeilijkheid. Ideaal voor een eerste 24uur, of niet?
Na een rondje verkennen is het al snel duidelijk waarom hier zelden 200km of meer in de uitslag voorkomt.
De eerste 50m bergaf, dan 50m lichtjes bergop. Dan links draaien en direkt 100m serieus bergop, daarna terug 100m goed bergaf.
De volgende 100 vals plat naar boven, links een stoeprand op, 50m geaccidenteerde asvalt en kiezels.
Dan links over een stukje gras dat maar 3m lang is maar echt serieus bergaf. Dan tot de aankomst terug putten en stenen...
Ik weet niet of er ergens een parcours bestaat dat zwaarder is waar lopers 24u lang op draaien...vlak zonder moeilijkheid???
We zien wel morgen wat het gaat worden, nu eerst nog een lekkere pizza eten.
Rond 22u00 kruip ik in mijn tent die opgeslagen staat in de tuin van een vriendelijke man.
Zaterdag wakker om 09u30... de hele nacht liggen draaien en keren. De klok van de mooie kerk iets verderop liet me tot vroeg in de morgen weten hoe laat het al was. Elk kwartier kon ik me druk maken dat ik nog altijd niet sliep... het moet iets van 03u30' geweest zijn.
Niet echt ideaal als een mens zo lang moet lopen.. och, er zijn er die 48u lopen en die vallen er ook niet van dood he.
De goesting is er en na enkele boterhammen met choco ben ik er helemaal klaar voor.
Ik begeef me de laatste seconde naar de start.. geen enkele bekende dit keer.
Het is warm, heel warm. De zon geeft goed en de temperatuur is 29 graden. Veel zout nemen staat op mijn programma.
Na een korte speech mogen we beginnen, iedereen start als gekken...buiten Paul. 24u is lang en ik krijg nog tijd genoeg om te versnellen. Ik laat me niet vangen en doe rondjes van 5' (wat eigenlijk al te snel was).
De eerste ronde drink ik al water en cola, de tweede ronde water en een stuk banaan. Elke ronde drink ik minstens 20cl, dikwijls plassen was dan ook wel nodig, beter te veel dan te weinig.
De uren verstrijken snel, de kilometers gaan zeeeer traag vooruit maar in de eerste plaats wil ik 24uur lopen en de tweede plaats..die 100km van verleden week recht zetten.
Voor de vele toeschouwers die kwamen opdagen hadden ze optredens, bbq en al wat een mens zoal graag heeft voorzien.
Een Hollander die in Duisland woont (vergeef me dat de naam me niet meer binnenschiet) komt me regelmatig voorbij en we vragen ons af wie de juiste tactiek toepast. Hij zou later tweede eindigen.
Een jongen met nummer 50 (zie foto's) loopt ook en heeft op 2dagen 21 toeren gelopen !! Op een moment liep hij naast me en zei me hetvolgende: "mijnheer, achter u loopt iemand die hier zijn been verloren heeft" , ik kijk achter me en zie een man met een beenprotese lopen die aan de estafette meedoet.
Die berg, telkens weer die vervloekte berg op. Ik kan me na zes uur niet inbeelden dat we nog eens drie keer zo lang moeten rondtoeren op dit echt slechte parcours. De bevoorrading is tip top, alleen staan ze telkens weer met een hele groep te babbelen juist op de plaatsen waar het niet moet. Echte Fransmannen hier :)
De rondetelling is manueel en op zes uur tijd hadden ze me al twee keer niet opgeschreven, mijn teller stond meer met zijn rug naar de lopers dan wat anders .Ach ja, het maakt op het eind niet veel meer uit hoeveel rondjes je juist gedaan hebt.
Zoals elke dag gaat de zon onder en daar zijn de meeste lopers blij om. Op de berg is van lopen geen sprake meer, iedereen kiest zijn weg te voet en trekt zich dan terug op gang.. voor zover mogelijk.
De temperatuur gaat plots goed naar beneden, vele lopers stoppen en gaan slapen, ik doe een pull aan en ga verder.
Dikwijls enkele ronden stappen en na 12 uur krijg ik een dip. Ik laat mijn benen even masseren wat een goed gevoel geeft.
Maar te lang moet die kiné niet aan mijn benen zitten want anders gaat er van lopen niet veel meer in huis komen.
De nacht is zalig om te lopen, verbijsterde blikken van mensen die al moe worden van te kijken.
Op de grintweg vol putten en stenen is het heel gevaarlijk lopen omdat de straatverlichting heel de nacht lang aan en uit gaat.
Halfweg loop ik ergens op een 18de plaats wat heel mooi meegenomen is, ongeveer in de helft van het klassement leek me al heel mooi.
Zover zijn we wel nog niet, ik weet wel dat door de nacht te trotseren dat ik zeker zal stijgen in het klassement.
Na 16u verander ik terug van kledij, ik besluit dat mijn tijd gekomen is om nu even te slapen. Mijn voeten zijn één grote blijn ondertussen.
Na welgeteld 8' minuten realiseer ik me dat nu slapen wel eens een opgave kan betekenen... de wedstrijd gaat verder en geen twee keer na elkaar voor mij, Torhout was een les voor mij en nu zal ik wel doorzetten.
We draaien en draaien en draaien, soms is het helemaal gedaan en is stappen de enige oplossing. Dan is er weer een goed moment en loop ik weer vlot een uur lang. Het is onbeschrijfelijk daarom beschrijf ik het niet.
De zon komt terug op, sommige lopers heb je uren lang niet gezien en die lopen ineens terug mee. Anderen gaven op en zijn al op weg naar huis. De thermometer laat zijn kwik stijgen tot 29 graden!! ( Alhoewel ik moet schrijven dat de rode led's 29graden aangaven).
Na zo'n nacht is die warmte moordend en schaduw is er niet te vinden. Veel drinken en nog meer zout elk uur.
Nu pas weet ik wat 'Kouros' bedoelde met een ander mens worden, na zoveel uren ben je echt wel iemand anders.
Van 19 uur tot 21 uur was het nog wat moeilijk maar die laatste drie uur liep ik zefs terug de berg op, de enige trouwens.
Het laatste uur komt Philippe naast me lopen (hij won hier ooit met 212km, een record). We lopen de voorlaatste ronde op 4' en de laatste nog eens extra zot gedaan en die lopen we op net iets boven de 3 minuten !
Wat, ik...ik ben er, ik heb het gehaald...
De laatste ronde doen we nog iedereen samen met Quentin. Het zit erop, ongeveer 143km zou ik gelopen hebben.
Meer dan tevreden, ik ben een gelukkig mens en ... er had nog wel een uurtje bij gekunnen, wie weet...
Voor de prijzen uitgedeeld worden nog even te voet naar de douchen...700m op, jawel, kiezeltjes.
Na die 700m terug te pikkelen ben ik net op tijd om de echte op het podium te zien.
Ongelooflijk maar waar, eerste senior, Paul Van Hiel. Ik was er even van gedaan, een beker, klokradio en.. de eer.
Ook in het totaalklassement kwam ik op een mooie zesde plaats.
Ik maak kennis met Philippe, Thierry en Colette en samen gaan we de dag nadien een stukje eten, we hebben besloten volgend jaar hier terug te komen en dan mee te lopen als estafette.
24uur lopen (en stappen) was niet het zwaarste, dat viel eigenlijk best mee. De aard van het parcours was het ergste, de mensen die steeds in de weg liepen en spelende kinderen waren dikwijls heel vervelend. Maar waarom we het gedaan hebben is prachtig, de mensen van de organisatie zijn super en hebben een groot hart. Ook hield ik er een paar vrienden aan over, echt sympathieke mensen.
De uren net na de koers zijn zwaar, vooral gaan zitten en terug recht staan maar na 10u slapen gaat het al veel beter.
Vanmorgen liep ik al een klein stukje (200m) maar daar bleef het ook bij. ik voorzie een snel herstel, alleen mijn linkervoet plooien gaat bijna niet, waarschijnlijk door het bergop stappen en de stoeprand telkens op te wippen.
Wat heb ik bijgeleerd voor een volgende 24uur?
Ik kan doorbijten en moet geen bang hebben van het aantal uren.
Ik moet mijn voeten insmeren met vaseline en eventueel mijn kousen binnenste buiten draaien.
De voeding was perfect zoals het nu was, veel drinken, om het uur een halve lepel zout en regelmatig iets klein binnenspelen.
Ook al ben je kapot, gewoon doorgaan en er komt altijd terug energie ineens.
Nooit van kousen of schoenen veranderen als je niet echt veel problemen hebt.
Nog trager van start gaan en veel geduld hebben.
Vrienden, het was een superweekend dat ik nooit meer zal vergeten, een weekend om fier op te zijn.
Ik beschouw het als mijn eerste echte ultraloop en als de gezondheid meegaat zeker niet de laatste.
En nu, eerst een goede scheerbeurt... 6/22/2008 topdag maar liefst 186 bezoekers vandaag en de dag is nog niet om. Bedankt iedereen om intresse te tonen in wat ik doe.
Toch zal het nu even doodstil worden... voor enkele dagen.
Ik verwacht jullie massaal terug binnenkort voor de ontknoping, het bekend maken van wat ik al zolang kan zwijgen.
Voor hetzelfde geld gaat het niet door maar toch wil ik mijn eigen een kans geven om pas het laatste moment te beslissen.
Afspraak terug... 5 juli?
Keep on running en een fijne week iedereen.
 22/06Hier zijn we nog eens, wat doet een mens nu de dagen na zo'n bijna 100km ?
Even laten bezinken en terug doelen stellen, soms eens een onhaalbaar doel om terug met de pootjes op de grond te blijven.
Mijn benen zijn al zo goed als hersteld en de maag begint te beteren. Ik heb nog veel last gehad, waarschijnlijk een overdosis suikers...
Toch vandaag het lopen nog even uitstellen...
Waar hou ik me nu mee bezig? Hierjuist lag ik nog uren op mijn buik om eindelijk eens een muis op foto te kunnen nemen.
We ztten hier met veldmuisjes, ze zijn schattig maar toch moeten we vergif leggen of ze vreten ons huis kapot.
Helemaal tegen mijn zin, en de foto's die ik maak zijn met een dubbel gevoel. Zie fotoalbum " de muis ".
Eens kijken of het deze vakantie nog kan, ik zou graag de bossen intrekken voor enkele dagen om daar foto's te kunnen trekken.
Foto's waar je uren moet op wachten ... een hobby voor als het looptijdperk voorbij is :)
Ik heb nog zitten denken, mijn eerste opgave... dat doet nog het meeste pijn. Ik ben een doorbijter en geef nooit op.
Maar nu weet ik dat het soms echt niet anders kan en dat ook dit bij ultralopers hoort.
6/21/2008 De Nacht Van VlaanderenDromen zijn bedrog...
Het begon vrijdagavond 20/06/2008 , een beetje nipt vertrokken naar Torhout.
onderweg krijgen we al te maken met de nodige files en eens in Torhout is het echt aanschuiven.
De tijd begint te dringen en op een km van de sporthal zet ik mijn wagen.
Mijn begeleider loopt naar de sporthal om de nummers af te halen en ik haast mij met alles klaar te zetten.
Drankjes in de fietstassen, de fiets uit de koffer, droge kledij... ochja, snel mijn loopschoenen.
In mijn haast vliegen mijn schoenen aan mijn voeten en snok ik de snoeren veel te hard aan.
Dan snel met de fiets naar de sporthal, niet veel te vroeg staan we klaar aan de start.
De sfeer zit erin, mijn benen voelen nog altijd zeer goed aan en het beloofd een makkelijke 100km te worden.
Het weer zit ook wel mee, niet echt warm (waar ik meer van hou) maar vooral droog.
Veel bekende gezichten en allemaal even gebrand om hier een mooie tijd te lopen.
Ik heb mij een schema opgelegd van 10km/u en niet sneller.
Na een minuut stilte voor Tom Compernolle mogen we van start gaan. Het doet wel iets zo een massa dat geen woord zegt.
We zijn weg, buiten mijn schema probeer ik nog iets anders uit vandaag. Bij de apotheker haalde ik zo van die babyvoeding.
Daar zitten superveel koolhydraten in en mijn mengsels zijn zo uitgerekend dat ik per uur 60gr koolhydraten binnen krijg.
Om 15' en 45' telkens water en op het uur en het half uur telkens koolhydraten. Ongeveer 800ml vocht per uur.
Met dit systeem zal ik niet moeten eten maar drink ik gelijk mijn eten op, slim toch ?
De beginfase is een ware ramp, ik hou me mooi aan mijn snelheid maar die mannen van de10km zorgen voor een echte chaos.
Och ja, na 10km zijn we daar vanaf en dan kunnen we genieten. De eerste ronde van 10km, juist 1u00', alles volgens plan.
Ik drink zoals ik moet maar mijn mening is toch dat 800ml per uur veel te veel is.
Ik voel me echt wel goed en zit vol goede moed, de uren verstrijken en elke 10km juist op schema.
Na 35km halen we al veel stappende marathonlopers in. Dan begint wat niet moest, mijn maag doet raar en mijn buik is helemaal opgezwollen. Door niet te eten is mij lichaam zo een beetje leeg gelopen... ik moet ook een eerste keer overgeven.
Moest het hier niet gaan om een wedsrtrijd van de ultracup dan stopte ik al aan de 42km.
Ik geraak 4' achter op schema maar dat is geen ramp, we gaan niet voor een tijd maar om te genieten.
Het genieten is er echter ook niet meer bij, aan 45km terug op kant en nog eens diarree erbij.
Ik voel me als een zieke hond en mijn moed zakt in de schoenen.
Van de nacht heb ik echter niet veel problemen, het is nog leuk in die stilte lopen.
De zatlappen van elk jaar zijn ook weer van de partij en ze roepen soms de domste dingen, wat drank allemaal kan doen.
Na 50km zit ik al 15' achter op schema en moet ik regelmatig op kant. Het is niet schoon om zien, als ik iets probeer te eten komt het boven na enkele stappen. Mijn buik is zo vol dat ik stop met drinken en eten. Soms loopt het weer iets beter en dan proef ik weer gal.
Tussen de 50km en 65km was het een ramp, mijn knieen weten ook al van de beton. Ik ben overtuigd van na de tweede grote lus te stoppen. Eindelijk na 08u00 kom ik aan d e70km, nu volgen er nog 4kleine lusjes van 7,5km.
Uit koppigheid en niet willen opgeven begin ik aan de eerste ronde, tijdens die ronde zet ik alle seens goed op een rijtje.
Heel mijn lichaam doet zeer, ik motor is leeg en ik ben onderkoeld aan het raken. Mijn achterste brand, mijn knieen zijn ballonnen... en over een toertje doe ik een uur. Het zou gegaan zijn om binnen de tijd binnen te komen maar ik heb redenen genoeg om hier een wijs besluit te nemen en voor mijn eerste opgave in mijn carriere te zorgen. 77,5km en 09u00' gelopen, het is mooi geweest.
Het doet me heel pijn want opgeven is niet voor mij, maar in deze omdtandigheden is lopen niet echt gezond.
Bij het stoppen voel ik mijn linkervoet die ook helemaal gezwollen staat, de lip van mijn schoen zat schuin en door mijn schoenen te strak aan te trekken zit ik met een serieuze zwelling. Wat een nacht... ik baal.
Ik heb nog de eer om een paar grote mannen te zien binnen stormen, even voel ik me geen ultraloper meer.
Verschrikkelijk om te moeten opgeven en te zien hoe anderen een medaille krijgen, maar eveneens ben ik superblij voor die mannen die het toch maar weer gedaan hebben. Ik relativeer snel en maak me wijs dat dit echt wel de juiste beslissing was.
We hebben toch een marathon gelopen en die komt op mijn lijstje, en zeg zelf, 77,5km is toch ook een ultra he.
Deze nacht zal altijd in mijn geheugen blijven en de volgende ... dan neem ik revanche!!!!
Eens aan de auto kap ik alle overgebleven flesjes babyvoeding op de parking leeg. Weg met die rommel, volgende keer weer gewoon eten en drinken.
Succes kent heel veel vaders, mislukking is een wees...
Nu kijken hoe het lichaam hersteld de volgende dagen om te zien of ik alsnog aan mijn groot plan begin, hoe ik me nu voel zou ik het liever uitstellen naar volgend jaar :) ... maar vandaag is morgen niet, we zien wel.
Geniet nog van de mooie dagen
6/20/2008 20/06De nacht van vlaanderen, ik kwam tien minuten te laat aan de start en ging er dan vandoor aan een hoog tempo.
Het ging super en al gauw begon ik iedereen in te halen.
De uren verstreken en in plaats van te vertragen ging het alsmaar sneller.
Aangekomen na 06u20' , een eerste plaats.... en toen, toen ging de bel.
Weg mijn droom... ik ging pas naar bed om 01u00 om er zeker van te zijn wat langer te slapen vandaag.
Natuurlijk moet er dan iemand vroeg aan de bel hangen juist als we zo goed aan het dromen zijn.
Vanmorgen at ik pasta en vanmiddag chocolade en wafels....
Vanavond is het zover ,we mogen eindelijk terug lopen. Ik heb een goed gevoel en hoop dat dat 100km lang mag blijven :)
En nu, nu ga ik mij toch stilaan gaan klaarmaken of ik vergeet de helft... en snel het adres zoeken op internet.
Zo snel mogelijk komt er een verslag beste vrienden, een fijn weekend iedereen.
6/19/2008 19/06Hehe, nog een dag wachten... eigenaardig, nooit wilde ik zo graag een wedstrijd lopen.
Als dat maar goed gaat, niet te hard van start gaan of er gebeuren nog ongelukken.
 Straks toch even mijn schoenen aantrekken en een kort toerke gaan lopen.
Rusten is ok maar dit trekt meer op roesten..
Vrijdag zouden we na enkele kilometer voorbij het huis van Tom Compernolle lopen. Dat zal voor de meeste lopers voor een emotioneel moment zorgen. En misschien zet het ook mensen tot nadenken om hun dromen wat sneller waar te maken...het kan morgen gedaan zijn met opstaan.
Misschien eens iets om over na te denken, wat zou ik veranderen aan mijn leven moest ik weten dat ik nog een maand zou leven?
Het zal een heuse strijd worden vrijdag, er zijn heel wat ultralopers in topvorm en pr's zullen er van alle kanten sneuvelen.
Voor mezelf is het een uitdaging, mijn tweede 100km dit jaar en met een beetje geluk nog niet de laatste.
Ale, we gaan weer wa verder niks doen nu
 6/17/2008 17/06pffft, een stralende dag om te gaan lopen... Waarom dan pffff? Vandaag is een rustdag en ik hou mij aan mijn eigen opgelegde schema.
Ik had veel liever nog eens 20km gaan lopen want de benen voelen echt goed aan.
In plaats van lopen liet ik mijn wagen staan om overal naartoe te gaan, wandelen is ook wat bewegen he.
Ondertussen ziet mijn voeding er ook wat anders uit, niks doen en slecht eten zou niet goed voor mijne cholesterol zijn.
Nu eten we veel fruit en voeding met veel koolhydraten.
Bon, vrienden die moeten gaan werken, doe dat goed, ik ga nog een beetje verder niksen
 6/16/2008 16/06Zo, de laatste traning deze week zit er op. Het was weer eens stralend loopweer.
In het begin begon het even te druppelen maar daarna klaarde het helemaal op.
Een geluk want vandaag trok ik voor de tweede keer mijn nieuwe loopschoenen aan. Niets te laat om ze nog wat in te lopen voor vrijdag.
Mijn tochtje begon zoals vorige dagen, alleen deze keer zag ik een hamster in bos.
Waarschijnlijk iemand die zijn huisdiertje niet meer moest hebben, het beestje zag er wel gelukkig uit.
Alles loopt weer eens zoals het moet, ik wou er weer een zeer trage loop van maken maar de benen zijn zo goed dat ze alleen maar rapper willen.
Het is zalig om zo ontspannen te kunnen lopen.. hopelijk lukt dit me nog bij langere afstanden.
Tussen de velden kwam er even een Libelle voor mij, neenee, geen tijdschrift. Het echte beestje.
 Mijn laatste kilometer kom ik nog een jogger tegen en we doen even een babbel. De chrono terug op en voort lopen,
na 1u37' kom ik terug aan, weer eens een resultaat om meer dan tevreden over te zijn. Boven de 12km/u
Mijn laatste trainingsblok zag er zo uit:
Als we nu eens de laatste 5 dagen nemen komen we juist aan 100km.
Deze dagen optellen brengt me op een totaal van 8u29' , zou dat de tijd zijn dat ik zou kunnen halen op een 100km?
In ieder geval, doe daar 2uur bij en ik ben super tevreden.
De laatste dagen staan wel een beetje veel in het teken van de Nacht Van Vlaanderen en teveel met mijn wedstrijd bezig zijn heeft meestal het omgekeerde effect bij mij...
De motivatie is al zeker heel goed, de benen voelen redelijk goed aan, wat kan ik meer verlangen?
Mensen die een gok willen wagen naar mijn eindtijd?
Rudy Van Daele mailde me al en gokte op 10u40' , Rudy was er telkens al zeer dichtbij.
6/15/2008 15/06 Vandaag had ik ook zo een déjà vu gevoel. Weer eens een schitterende dag om te gaan lopen.
Van vorige dagen weer niets last dus gaan we dit met veel plezier weer eens overdoen.
Ondertussen ken ik al bijna elke put en steen op mijn kruiskoutertocht.
Vandaag kies ik om nog eens een snellere training in te lassen.
 Alles draait terug bijna zo soepel als zou moeten.Na een half uurtje lopen beland mijn regenvestje in mijn camelback, de zon die komt piepen maakt het warm.
Deze keer loop ik de paarden voorbij, ze staan toch te ver in de wei om te aaien.
In de verte komen donderwolken aanzetten maar ze blijven steeds ver genoeg.
Af en toe kijk ik op de klok en na 10km loop ik op een schema van 1u36'. Ik voel me nog heel goed en besluit de volgende 10 nog wat te versnellen.
Alles loopt goed, alleen zou ik zo geen uren kunnen doorgaan door gebrek aan voedsel.
Ik kom aan in 1u32' = 13km/u, zeer tevreden over mijn training vandaag. De vierde dag op rij 20km gelopen en weer voelen mijn benen niets. 97km op 5 dagen dat moet later zijn vruchten afwerpen.
Nu niet overmoedig worden, met de voetjes op de grond blijven en niet te veel willen.
Nog twee duurlopen als alles goed gaat en dan 2dagen platte rust.
 Nog een fijne avond iedereen. tot morgen.
6/14/2008 14/06Hello vrienden,
Veel valt er niet te vertellen, heb ik dan niet gelopen?
Nee hoor, maar net zoals gisteren en eergisteren koos ik voor de mooie natuur, mijn omloop van 20km.
Vandaag koos ik voor hem eens heel op het gemak te lopen. Eventjes begon het te regenen maar dat was zo weer over.
De paarden staan weer in hun wei en het lijkt of ze me al kennen. Het loopt weer eens soepel en van vorige dagen
geen spoor van vermoeidheid te bekennen.
Het parcours was weer eens even mooi als de dagen voordien. Elke keer weer springen er nieuwe dingen in het oog.
Vandaag doe ik er 2u02' over, drie dagen na elkaar 20km, morgen gaan we dat nog eens over doen.
Verleden week liep ik zes dagen achtereen +-een uur dan twee dagen rust.
Deze week wil ik zes dagen 20km lopen en dan twee dagen rust.
Dan volgt de 100km vrijdag. De100km zie ik als een volgend blok van mijn training en zal ze proberen te lopen zonder echt af te zien.
Als dat wel mogelijk is met een 100km natuurlijk. Waarom niet proberen voluit te gaan en een mooie tijd lopen?
Dat lezen jullie wel kort daarna, na de nacht van vlaanderen zal het een tijdje geheimzinnig kalm blijven op mijn blog.
Misschien een geheime training in Kenia? Haha, vrienden, geniet nog van jullie weekend.
Tot morgen.
6/13/2008 13/06 .
 Vrijdag de dertiende... och, dat gaat me toch niet tegenhouden van te lopen.
Het is droog vandaag en ik besluit te gaan lopen, ik zet me op mijn bed om nog even ene kruiswoordraadsel op te lossen...
en...val in slaap. Hehe, even een uurtje geslapen.
Even rekken, en met de camelback terug op stap. Er staat wel wat wind en uit voorzorg gaat de regenjas ook mee.
Gisteren was zo een mooi parcours dat ik hem nog eens wil lopen.
Mijn tocht begint echter niet zo mooi als gisteren. Bij het indraaien van het bos zie ik een Jeep staan en verder drie jagers.
Als er iets is dat niet samengaat dan zijn het jagers en ik. Ik hou van de natuur, de jagers schieten hem kapot en laten hun sporen na met die gruwelijke cartouchen die de natuur ontsieren. Ik mag er niet aan denken hoe ze s'avonds met hun prooi fier thuiskomen.
Ze schoten niet op mij en toch zat er even lood in mijn benen. De gedachte aan wat die mensen op hun bord krijgen maken mijn benen zwaar.
Och, polleke, loop verder en geniet van je loop. Ik heb ongeveer het tempo van gisteren te pakken en stop weer even aan dezelfde paarden om ze dag te zeggen. Al heel de tijd denk ik dat het begint te druppelen tot ik ontdek dat er een lek is.
Het teutje van mijn drinkbuisje is lek.. Af en toe komt de zon er even door en dan is het toch wat zweten in zo'n regenjasje.
Een koppel met 4 honden heeft ook de mooie natuur gevonden en geniet van een mooie wandeling.
Op het einde van de kruiskouterwandeling komt er plots uit een tuin een halve koe gesprongen die even achter mij aan gaat.
Sommige honden zijn toch wel echt groot, ik kijk even achter mij en hij houd halt... ben ik nu zo lelijk ?
Terug naar het bos en naar rechts kijken want links zitten die jagers nog altijd te wachten op...een lief konijntje..of wat dan ook.
Thuis, het is droog gebleven, ik heb een goed gevoel. Weer juist 20km gelopen en de tijd : 1u43' , dat is 2 minuten sneller dan gisteren.
Tot morgen beste vrienden.
6/12/2008 12/06Hoi vrienden,
 Een mooie dag weeral, het zit wel heel de dag te regenen maar dat moeten we er maar bij nemen zeker...
Schoenen aan, short aan, camelback vullen met water en weg zijn we.
Gisteren was wel een mooi traject dus dat zou ik wel nog eens willen lopen.
Het regent en in het bos is het voortdurend plassen ontwijken. Op mijn weg kom ik ene paar konijntjes tegen, de meeste dieren zullen ook wel schuilen voor de regen zeker?
Paarden in de wei zonder een plek om te schuilen, ik vind het maar onmenselijk of moeten we ondierlijk zeggen.
Een paard staat toch ook niet graag in de regen... soit, ze zullen zich misschien afvragen of ik nergens binnen mag.
Het loopt weer lekker en na een tijdje genieten van de rust en d emooie natuur kom ik bordjes tegen.
Zeshoekige bordjes waar 'kruiskouterwandeling 10km' op staat. Ale, laat ons dat maar eens volgen dan.
De bordjes zijn keurig aangegeven en loodsen me feilloos door de velden.
 Prachtig deze wegen, het is eindelijk weer volop genieten. De stad is ondertussen al ver aan de horizon verdwenen.
Hier snuif ik de heerlijke buitenlucht en af en toe wat paardenmest.
Regelmatig wat slokjes van mijn camelback. Geen mens te bespeuren op deze veldwegen.
Door de regen is het dikwijls zoeken achter het ideale looptraject. Soms loop ik met armen open om mijn evenwicht te houden op een 20cm brede strook. Links diepe plassen en rechts een gracht... we geraken er zonder schuiver door.
Het begint ondertussen al goed door te regenen, de modder verplicht me om de raarste sprongen te maken.
Kleine kronkelende zandwegjes zijn omgetoverd in stromende riviertjes.
Toch blijft het leuk lopen, ik voel geen enkele vermoeidheid, ook niet van gisteren. Van de pijn blijf ik ook gespaard.
Een lange strook langst knotwilgen brengt me terug naar de industriezone van zellik.
 Hier is het einde van mijn tocht, na 1u45' kom ik 'nat' en tevreden terug thuis. Nat is het juiste woord niet...
Het was één van mijn mooiste trainingen, juist 20km genieten, 11,4km/u gemiddeld.
Klik hier om de kruiskouterwandeling te bekijken.
Het is echt aan te raden om deze eens te lopen of te wandelen.
Maar dan toch misschien een droge dag uitkiezen en ook best geen witte loopkousjes aandoen...
6/11/2008 11/06Zo, twee dagen rust zijn voorbij. We kunnen er terug tegenaan vliegen.
Vanmorgen vertelde de weegschaal me dat mijn winterkilos er eindelijk af zijn, 5kg afgevallen op korte tijd.
Mijn regime was een beetje drastisch maar het heeft gewerkt.
Een motivatie meer om te gaan lopen. Iets na de middag trek ik naar het bos.
Het weer is zalig en in het bos is het verdacht stil. Ik loop iets boven de 11km/u en voel er me goed bij.
De autostrade onder en eens wat andere wegen gaan verkennen.
We zitten ergens in Zellik tussen de velden, ik volg wegjes die volgens mij een wandelroute zijn.
 deze foto nam ik van internet maar zo zag het er ongeveer uit met de Basiliek in de verte.Nieuwe wegen maakt een training nog aangenamer en ik zie mij in de toekomst ook een beetje meer rondreizen met camelback.
Na een uurtje lopen heeft een lichaam voor goed te zijn toch een beetje water nodig.
Nog een rondje in het industriepark van Zellik en langst het Boudewijnpark terug richting huis.
1u30' gelopen, 17km in totaal. Dat is 11,5km/u gemiddelde. Het gevoel was goed maar nog niet helemaal naar mijn zin.
Na de training speel ik er een heel frans brood binnen want het is om 14u30 pas mijn eerste maaltijd.
Deze week nog verder regimen en volgende week stop ik me vol met fruit en pasta voor de 100km.
6/8/2008 Aardbeijogging WezemaalHet weer is vandaag helemaal omgeslagen, een warme dag staat voor de boeg.
Deze keer trekken we nog eens naar Wezemaal, de aardbeijogging is echt een supermooie loop.
Een aanrader voor wie wat moois wil, maar opgepast...ze noemen de 10km een bergloop!!!
Bergloop is misschien overdreven maar er moeten toch een partij trappen overwonnen worden en enkele pikante hellingen.
Eerst twee aanlooprondjes van 1,5km en dan gaat het recht omhoog het bos in, de eerste helling duurt zeker een kilometer.
De meeste lopers verspelen daar al het meeste van hun energie.
Ik loop vandaag mee als training en natuurlijk voor de heerlijke aardbeien.
 Geen aardbei smaakt zo lekker dan hier in Wezemaal.
Ik loop mee met de staart van het peleton van ongeveer 400 lopers. Het is tien kilometer lang genieten van het lekkere zonnetje.
Door het bos is het prachtig lopen en eens boven op de heuvel is men één met de natuur.
De meeste joggers zijn hier zo stuk dat ze spijtig genoeg geen aandacht hebben voor dit moois.
Ik raap zelfs enkele plastieken flessen...geen respect voor de natuur.
Na 1u05' kom ik voldaan over de streep, ok een beetje heel traag maar dat was ook de bedoeling.
Na afloop krijgt iedereen een bakje aardbeien...mmm...de mijne zijn direkt op en ik koop verderop nog een kilotje.
De zesde dag op rij een uur gelopen, morgen eens een rustdag en dan gaan we er weer tegenaan.
Fijne week iedereen.
6/7/2008 T'hol op WambeekHet regende wel een beetje maar toch maar naar Wambeek vertrokken voor de 10km.
 K'zal het kort samenvatten want aan zo een korte jogging hangt niet veel verhaal.
Helemaal achteraan gezet na een half uurtje loslopen. De eerste 3km liep ik tegen ongeveer 10km/u samen wat gezellig praten met andere lopers. Na 3km dan toch maar in actie geschoten, zo haalde ik makkelijk wel honderd lopers in die dachten dat ik te laat gestart was.
Mijn doorkomst in 46'50 ongeveer, zonder echt diep te gaan en met zo een trage start ben ik daar zeer tevreden mee.
Volgende keer eens een echte test en van in het begin doortrekken.
Als we even rekenen dan heb ik de laatste 7km ongeveer aan 14,5km/u gemiddeld gelopen.
Na de finish nog even uitlopen en snel iets anders aantrekken. Mijn benen voelen alsof ze niet gelopen hebben, de vorm begint er in te komen.
Morgen nog een wedstrijdje meepikken maar gewoon voor training ( en voor de aardbeien natuurlijk ).
6/6/2008 06/06Hallo vrienden,
Eerst de uitslag van de echo :
De lever is homogeen, geen hepatomegalie, de galblaas is steenvrij, de galblaaswand is niet verbreed, de galwegen zijn niet uitgezet, normale pancreas, nieren en milt, geen massabeelden van de onderbuik, geen tekens van verbredeing van de darmwand.
Dus in het kort, ze hebben niets speciaals gevonden.
Vandaag is het onmogelijk om ergens een droog moment te vinden om te lopen.
Dan zit er niets anders op, regenvestje mee en hop naar het park in de regen.
Buiten al de dieren heb ik heel het park voor mij alleen. Niemand te bespeuren.
Ik begin aan mijn rondjes, het gevoel is weer goed en na een half uurtje kan ik al weer een beetje wegdromen.
Het was of ik verdwaald was in een groot regenwoud.
...je houd het niet voor mogelijk, wat gaan we nog allemaal zien. Een jogger...met...ja, een paraplu.
Man man, het was mooi om te zien, misschien mocht zijn haar niet nat worden voor een of andere reden.
Ik zet men tochtje verder, na 45' begint het wel heel hard te regenen. Het leuke is er wel vanaf zo.
Het verschil tussen de vijvertjes en de wandelpaden word steeds kleiner en kleiner.
De regenvest bied geen weerstand meer tegen zo een stortbuien, ik geef er ook maar de brui aan.
Na 1u05' kom ik thuis, alsof ik gaan zwemmen ben.
 De schoenen zitten vol water, het vel van mijn handen is wit verrimpeld...Snel drogen en andere kleren aan, als het morgen nog zo regent dan zal ik in Wambeek niet lopen.
Weer een uurtje, weer een goed gevoel.
6/5/2008 5/06Tussen de nattigheid vonden we toch nog een uurtje om te gaan lopen.
Al de lopers van vorige dagen zijn verdwenen, het is terug een eenzame tocht door het bos.
Ik verkies weer een fartlektraining, als basis rond de 11,5km/u. Soms versnel ik bergop, soms bergaf.
Het bos ruikt heerlijk, echt wegdromen kan ik nog niet momenteel. Maar toch zit het gevoel al goed genoeg om te kunnen genieten.
In de vijver zie ik een kuikentje, helemaal alleen... het sukkeltje is misschien op zoek naar zijn gezin..of wie weet is het 'het lelijke eendje'
 De natuur is nu eenmaal hard...
1u00' op de kop, drie dagen achtereen een uurtje, alles verloopt volgens planning.
4/06Hier zijn we weer, de dag is weer eens voorbij gevlogen.
Vandaag terug 50' op het gemakje gaan lopen. Door het bos op en af.
De MRI resultaten zijn bekend... alleen mijn huisarts moet nog even wachten op het verslag van de specialisten.
Op het eerste zicht is er niets speciaals buiten die hernia die er al jaren zit.
Vrijdag volgt een echo van mijn organen. Daar gaan we eindelijk iets vinden dat niet moet. (hopelijk)
Ik zeg al van in het begin van de testen tegen de dokters dat er iets in mijn buik zit te broeden... het zou altijd van mijn rug komen.
Vrijdag weten we meer, nog even afwachten dus.
Ondertussen gewoon doen of er niets aan de hand is en de trainingen doen zoals ik ze wil.
De weersvoorspellingen geven niet al te mooi weer de komende dagen,
 we zullen het moeten nemen zoals het komt he.6/4/2008 illusie Ongelooflijk maar het is zo, vakje A en B zijn niet verschillend van kleur! Het lijkt alsof B lichter is maar neen hoor, exact hetzelfde!
Knip en plak maar eens in photoshop moest je het niet geloven.
 6/3/2008 3/06Wat een stortbuien he, ik hoop dat niemand van jullie er onder geleden heeft, wateroverlast kan iedereen wel missen als kiespijn.
Toch klaart het tegen de avond op en krijgen we nog een paar uur een lekker warm zonnetje.
De eerste keer terug lopen na Haarlemmermeer. De eerste minuten lopen wat stroef maar ik heb nergens pijn en al gauw zit er ritme in.
Bewust at ik vandaag maar enkele boterhammen, er moeten nog een paar kilo af en dat moet voor de nacht van Vlaanderen.
Het valt me op dat met een lege maag lopen soepelder gaat dan met een volle maag. De gulden middenweg is natuurlijk het beste neem ik aan.
Opvallend hoeveel lopers er zijn, allemaal nog uitbollers van de 20km door Brussel? Of zou de start to run zijn effect hier niet missen?
We zullen zien binnen enkele maanden. Stel u voor moest elke mens op aarde s'avonds beginnen lopen... het zou een chaos worden.
En we zouden zoveel zuurstof verbruiken dat het misschien nog slechter zou zijn dan al de files :)
Terug bij het onderwerp, we dwalen af. Vandaag neem ik er elke ronde een stukje bos bij.
Zo heb ik wat meer afwisseling van ondergrond, gaat het een beetje op en af, en train ik wat fartlek.
Plots voor mijn voeten, een rat van wel 30cm zonder staart. (ze had wel een staart maar die is niet meegerekend).
Ze liep zo dicht dat ik ze kon ruiken, wel raar rond 18u...
Nog iets dat ik niet wist, er zit een soort eenden in het park met redelijk lange poten. De jongen hun nek is te kort in vergelijking met hun stelten. Zo moeten ze om in het gras te pikken zich op de grond laten vallen, pas later zullen ze ook staande kunnen eten.
Jullie zien, het is weer plezierig lopen. Die pijnen zijn weg of toch zo goed als. Dit is nu geen reden om er weer volle bak tegenaan te gaan, ik zal langzaam verder opbouwen nu.
Het was weer een leuke training, we zijn op de goede weg. Weer 55' lekker kunnen lopen. Morgen zou ik het resultaat moeten hebben van mijn MRI scan en vraag ik ook aan de dokter een voorschrift voor een echo te maken.
Tot morgen
|
|
|
