Paul's profileMarathonfreak ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
5/31/2009 Mountainbiken in BrussegemGisteren reed ik in de kempen, het was lekker warm en de benen waren goed.
Ik reed 35km aan een gemiddelde van 28km/u.
Vandaag spraken we met zes vrienden af in Brussegem.
Een tocht vertrekt aan de kerk, we kunnen kiezen tussen 30km of 50km.
Ik zou persoonlijk kiezen voor de 50km maar omdat er zijn die hun eerste wedstrijd rijden, toch maar 30km.
Het is zeer warm weer maar ideaal om op een zondagvoormiddag te fietsen.
Wij vertrekken rond 09u40' en na een kort stukje asvalt draaien we al de mooie wegjes in.
Mijn conditie is duidelijk zo slecht nog niet want bergop stamp ik iedereen zonder moeite uit de wielen.
Misschien sparen de anderen hun wel :)
Het zijn prachtige stukken off-road. In begin rijden we twee keer verkeerd maar telkens maar een kort stukje.
De pijlen staan wel redelijk goed aangegeven.
Boven op elke bergop wachten we iedereen op om samen verder te gaan.
Voor de verandering moet ik nog eens op mijn gezicht gaan op een stom stuk waar niemand zou vallen.
Omdat ik veel te laat afdraai en bijna stilsta verlies ik mijn evenwicht. Te laat uit de klikpedaal.
Resultaat is dat mijn knie goed open ligt, een mooie schaafwonde maar niet echt erg.
Ik blijf er zin in hebben en trek bergop telkens weer wat door, een mens moet zich eens kunnen uitleven.
Enkele zeer technische stukjes maken het allemaal nog mooier.
De bevoorradingpost is meer dan in orde, er liggen Leo-wafels en dan kan de organisatie voor mij niets meer verkeerd doen.
Iedereen komt als je Leo roept maar daar gaan wij niet op wachten.
We zetten onze tocht verder en de kilometers vliegen voorbij.
Een lange bergop, even Christiaan tot in mijn wiel laten komen. Enkele seconde later een demarrage waar niemand antwoord op heeft.
Toch wachten we elkaar weer op, het is plezanter voor de mindere mannen dat we toch langer samen kunnen rijden.
Na 27km geef ik er eens een echte goeie lap op en trek door tot aan de aankomst.
De aankomst was verder dan verwacht en in plaats van 30was het bijna 34km.
Meer parcours voor dezelfde 3€.
Met een gemiddelde van iets boven de 20km/u is iedereen tevreden.
Het was een superleuke tocht die ik zeker wil overdoen, 95% off-road zal het zeker geweest zijn.
Prachtige omgeving en heel de organisatie was meer dan ok.
We praten nog wat na en beslissen van dit eens meer te doen.
5/28/2009 Marc Vanderlinden
5/26/2009 26/05Amai, vorige nacht voor veel mensen een korte nacht.
Zo veel wind en onweer, het leek wel of er een echte ramp op komst was.
Persoonlijk ben ik daar niet bang van maar ik voel wel mee met mensen die hier bang van hebben.
Wat moet het dan erg zijn als een onweer zo lang duurt.
Ik filmde even om te tonen hoe de lichtflitsen elkaar opvolgden,
de beeldkwaliteit is niet zo heel goed maar toch geeft het een beetje een beeld.
Het zijn zwaardere dagen op werk en van lopen komt niet veel in huis.
Zondag gaan we nog eens een MTB-wedstrijd meepikken.
En een geluk, na regen komt zonneschijn, alhoewel deze foto voor de regen getrokken was :)
 5/24/2009 24/05Vandaag weer lekker warm weer, ik fiets rustig wat rond.
Aan de vijver even het bos in en wat echt mountainbiken tussen de bomen.
Dan geef ik er een serieuse lap op, elke bergop in mijn bijna grootste versnelling.
Vanwaar het komt weet ik niet maar met enorme trappen horen mensen mij van ver aankomen.
Volhouden tot de top om dan in afdaling enorme snelheden te halen.
Aan een vol terrasje draaien de kopjes met mijn fiets mee.
Lang houden we dat wel niet vol en een paar kilometer verder dan maar terug rustig.
De kuit doet heel goed mee maar met de trappen op te lopen voel ik toch nog iets.
Ook die gekneusde rib is zo goed als helemaal genezen, tegen Antibes zijn we weer volledig
 .Fijne week iedereen Tien Mijl in ItegemNeen geen Amsterdam vandaag, ik neem het risico niet om al zo veel te lopen.
We wagen ons aan een tien mijl, 1 kleine en drie grote rondjes. Zo kan ik bij eventuele pijn makkelijk uitstappen.
Het weer zit mee, ik hou wel van de warmte. Voor de start nog goed water drinken.
Mijn wagen zet ik in de straat net aan de start, één wagen glipte ergens door waar het afgezet was...je moet niet vragen wie.
Frankie woont hier niet zo ver af en hij is er dus ook weer bij. Daar gaat mijn eerste plaast.
Om 15u gaan we van start, ik zet me helemaal achteraan.
Na 100m loop ik nog steeds bijna laatste, nog één persoon achter mij, de man had twee houten benen en liep in achteruit.
Het gevoel in de kuit is goed en na een kilometerke probeer ik ene klein beetje meer.
Door die kleine versnelling beginnen we aan een inhaalrace.
De eerste ronde is er eentje van 30' (6km,12km/u) daar toch even wat drinken en we gaan iets proberen.
Ik versnel meer en meer en de kuit laat niets horen. Zonder het te beseffen zitten we al half wedstrijd.
Altijd maar joggers inhalen en de tweede ronde in 23' (5km 13km/u).
Er zit nog heel wat jus in de benen en die laatste ronde moet dan nog maar wat sneller.
21' (5km 14,2km/u) , ongelooflijk hoe snel dat de wedstrijd voorbij is.
De kuit zeurde een heel klein beetje aan km14 maar ik ben zeer tevreden.
Alleen weer het plat van de voeten dat brand, voor Antibes ga ik toch mijn oude schoenen aandoen.
Frankie liep ook weer super net onder het uur.
Als prijs krijgen we een bekertje water, met dit weer komt het wel van pas :)
De jogging zelf was niet echt speciaal, alles op straat.
Veel toeschouwers die in hun voortuintje keken, het leken allemaal tuinkabouters want er was er niet eentje die bewoog.
Het was eens leuk om een iets kortere wedstrijd mee te pikken.
Het herstel zal ook wat sneller zijn nu, ale 16km is niet echt kort maar in vergelijking met vorige maanden.
5/21/2009 21/05Het herstel zit blijkbaar wel goed, vandaag terug de fiets genomen en eens goed doorgefietst.
Een stuk langst de vaart is ideaal om dat gemiddelde eens de hoogte in te jagen.
Veel mensen kijken me aan, ik kijk of ik iets zot aangetrokken heb maar het zal wel zijn omdat ik goed aan het doorgeven ben.
De kilometers vliegen voorbij, wat voelt het toch zo goed op de fiets.
Vechten tegen de wind en maar doortrappen.
Na 1u53'31" heb ik er 49,76km opzitten. Een gemiddelde van 26,30km/u, begint er al op te trekken met die brede bandjes.
Een max van 57,43km/u (zal wel bergaf geweest zijn).
5/20/2009 20/05Vrienden,
die kuitblessure komt wel slecht gelegen he zo drie weken voor Antibes.
Ach ja, er is ,ooit een moment waar men kan zeggen dat een blessure goed gelegen komt.
Het was beter vandaag maar bij de trappen op lopen doet het pijn.
Lopen gaat niet dan waag ik me maar op de fiets. Een kleine versnelling en zonder pijn draaf ik wat rond.
Een wielrenner schiet mij voorbij, en...sorry, het blijft er in zitten van vroeger.
Ik vlieg er naartoe en als hij wat begint vertragen trek ik kop tegen 34km/u.
Bergop proberen die snelheid aan te houden zonder uit het zadel te gaan,
hij volgt met moeite en met een koersfiets was ik al honderd meter voor geweest.
Het is een goede training met een mtb die wielrenners uitdagen.
De kuit is wel vergeten ondertussen
 . Ik draai ergens naar links waar hij verder richting Aalst gaat.Verderop even wat trager en een beetje drinken, mijn hart gaat tekeer, ik heb een beetje overdreven.
Enkele minuten op adem komen en rustig verder trappen.
Het gaat bergop bergaf, de zon geeft goed, de benen voelen niet slecht.
Mijn fiets begint zowat overal te kraken en zal eens op onderhoud moeten :)
Na 52' zit er iets meer dan 20km op, toch nog een gemiddelde van 23,37km/u.
De kuit voelt goed aan, alleen de trappen op begint het weer een beetje.
Dus fietsen blijkt ene heel goed alternatief om te genezen en ondertussen aan de conditie blijven werken.
De dag dat fietsen ook niet moest gaan dan zouden we weer kunnen gaan zwemmen.
En als zwemmen niet meer gaat dan moet ik hopen dat er snel iemand is om mij te redden.
We gaan zo wat voort trainen en zien hoe alles terug goed komt.
Als ik volledig pijnloos kan lopen dan ga ik in Antibes voor een podiumplaats.
Als het niet volledig zonder pijn kan dan ga ik in Antibes genieten van de zon en de zee.
Zolang we elke dag opnieuw opstaan en de vogeltjes horen fluiten mogen we gelukkig zijn.
5/19/2009 Een nieuw levenHoi vrienden,
Een nieuwe geboorte, een nieuw leven, voor sommigen onder jullie klinkt het misschien gek.
Ik ben altijd blij als er weer een nieuw blad aan mijn mooie plant komt.
  Eerst zijn ze heel licht van kleur en dan krollen ze open, het is echt mooi om te zien.
Soms in de zomer dan zweet die plant en dan staan er echt veel druppels op.
Over het lopen dan maar weer, de kuit is iets beter dan gisteren maar toch niet volledig verdwenen.
Ik doe een hoge steunkous aan om de kuit zoveel mogelijk steun te geven en te ontlasten.
Als het morgen terug iets beter is dan ga ik eens voorzichtig dribbelen.
Nog even dit:
Een trouwe lezer is gestopt met roken en bij deze wens ik enorm veel succes om het vol te houden.
5/17/2009 17/05Van het begin dat ik wedstrijden begon te lopen (2004 eigenlijk pas echt in 2006 begonnen), heb ik er nu ongeveer 6000 wedstrijdkilometers opzitten.
Op al die kilometers heb ik één maal mijn voet zwaar verstuikt op een halve marathon na 3km, ik liep hem toch maar uit en was een week nadien al terug aan het dribbelen.
Ik liep eens de marathon van Beloeil in de voormiddag en enkele uren later een andere wedstrijd van 12km, tijdens die marathon een kleine blessure aan de kuit maar na enkele dagen was ze reeds verdwenen.
Mijn rugproblemen die zullen helaas altijd wel blijven maar daar leven we mee, de ene dag wat beter dan de andere.
Vandaag terug een klein blessure aan de kuit (wat ik gisteren tijdens de marathon al zeer goed voelde).
Het is niet heel erg maar als we niet opletten zou het wel erg kunnen worden, normaal zou ik gewoon ultras blijven doorstomen maar nu toch even wachten tot dit helemaal verdwenen is (waarschijnlijk binnen een paar dagen :) ).
Ik kan dus zeker niet klagen en het bewijst dat ik zeer voorzichtig met mijn krachten omspring.
Op een dag zal een serieuse blessure me ook wel overvallen, daar zal elke loper in zijn loopcarriere wel eens mee te maken hebben.
Dan gaat iedereen zeggen " ziet ge wel dat het niet kon blijven duren".
Als ik iets geleerd heb in al die jaren, een mens kan zoveel meer als die ooit gedaan heeft.
Het is maar genoeg u ergens voor in te zetten en er in te geloven.
Innerlijk ben ik enorm sterk geworden, ik hoop echt dat door al dit schrijven mensen kracht kunnen putten uit bronnen die er altijd waren.
Ik vergeet nooit die jongen die zo blij was na het stoppen met roken, "ik kan een kilometer lopen, yes".
Die jongen is er nog steeds alleen loopt hij nu verder. Iedereen kan dit en meer of minder, geloof er in.
 Voor de rest ben ik van gisteren geen grammetje stijf, de spieren dachten er gisteren anders over.
Dus als het aan mij ligt, graag volgende week terug.
5/16/2009 Marathon Zeeuws-Vlaanderen 16/05/09Pff, zo vroeg uit mijn bed is echt niet mijn ding, kunnen ze daar geen wet voor maken dat een marathon altijd na de middag moet starten?
Na een uurtje rijden kom ik aan in Terneuzen bij 'de valse Belgen' . De finish is in Terneuzen en van hieruit vertrekken bussen naar de start in Hulst. Heel wat bekenden weeral en bedenkelijke blikken dat ik er ook weer bij ben.
Te veel zegt William, te veel verslagen typen en te veel lopen... William weet wal waarover hij spreekt natuurlijk. Ik zal het geen twee jaar volhouden volgens onze bekende en misschien wel onze beste ultraloper.
Die twee jaar zijn wel al om , William, een ultraloper moet daar allemaal niet van weten. Ik heb immers niet de intentie van mijn leven lang rondjes te draaien, dit is een fase in mijn leven en binnen enkele jaren zal het iets anders zijn.
Die reacties zijn allemaal positief en welgemeend, en ze komen meestal uit de mond van mensen die bijna wekelijks een marathon lopen :) Hopelijk krijgen ze ongelijk en kunnen we zo nog een tijdje doorgaan.
De bus start stipt om 09u30' en brengt ons vlot naar de start. We krijgen een zak om de laatste dingen in te stoppen waar we niet mee gaan lopen.
We praten nog gezellig bij en als een tgv (hst voor de buren) draait de klok naar 11u00'.
Even aftellen en het is weer eens zover, de week na Steenbergen en nummer 68 vandaag. Maar zover is het nog niet.
De eerste kilometerkes lopen wel vlot maar toch moeten de benen even loskomen.
Na een korte plaspauze versnel ik even en kom zo tot bij Veerle (van het forum joggings.be).
Ze gaat voor een tijd onder de 4u wat een PR zou moeten zijn. Ik wil wel proberen om haar wat te steunen tot...we zien wel hoever.
Veerle loopt duidelijk veel vlotter dan vorig jaar, de trainingen hebben duidelijk gewerkt.
Om de 5km is er bevoorrading met Isostar, een goede keuze.
Het landschap is hier formidastisch, zo mooi. De hollandse koeien zijn bijna even mooi als de Belgische.
De vrouwen zijn hier dan weer mooier, oeps, vanavond slaag.
Het loopt vlotjes en we hebben een supergoed ritme, de sympathieke zus van Veerle volgt met de fiets.
Ze is een perfekte begeleider en met de juiste humor lachen we de kilometers weg.
Van het ene bos in het andere en van de ene dijk op de andere.
Langst mooie waters, sprookjesachtige plekjes maken deze marathon uniek.
Bart, de man van Veerle loopt al een hele tijd op een 200m voor ons, we wachten op zijn dip maar die blijft heel lang uit.
Aan de bevoorrading stop ik altijd even en het duurt kilometers voor ik Veerle terug kan bijbenen.
Na x-aantal kilometer was het bijna een ramp. Veerle haar magische zakdoek valt op de grond.
Ik loop een stukje terug want zonder zakdoek zou ze nooit uitlopen.
Aan de kant staat een vrouw met een wel heel appart model van paraplu, even roepen dat ze een mooie paraplu heeft.
Aja, over de regen hebben we het nog niet gehad, misschien omdat het niet regent.
De eerste kilometers viel er wat nattigheid maar dan bleef het zo goed als droog.
De wind blaast ons wel alle richtingen uit. We krijgen het alle twee wat moeilijker.
De grappen zijn verdwenen, het vloeiend lopen is al wat meer vloeiend trekken.
Maar we zijn er aan begonnen en zullen finishen onder die vier uur.
Bart zijn we voorbij maar die loopt mooi mee in ons spoor, ook zijn conditie is duidelijk beter.
Bij mij gaat het wat meer op karakter maar ook op karakter kunnen we uitlopen he.
Na 30km hebben we nog ruim de tijd maar echt stilvallen zal ook niet mogen.
We hebben het zwaar, heel zwaar, maar de gevreesde serieuse klop blijft weg.
De voeten zijn weer aan het branden, wat scheelt er toch met die nieuwe schoenen.
We komen aan de Schelde met nog 4km te gaan. Het is prachtig, die grote boten, de meeuwen, de rotsen....
De Schelde is hier enorm breed, niet iedereen heeft er nog oog voor. Veel lopers gaan al te voet.
Het is nog een zwaar stuk langst het water, de laatste loodjes.
Nog even naar rechts, blokje om en de aankomst is in zicht.
3u53'.." we zijn geslaagd met grote onderscheiding.
Als kers op de taart mag Veerle nog eens de trappen doen om op het podium te gaan staan, 3de !
Proficiat, wat een glimlach, alle pijn is met de slag verdwenen, wat moet dit een goed gevoel geven.
Mijn marathon is ook meer dan goed want ik dacht nooit te kunnen blijven lopen.
Een busje brengt ons twee kilometer verder naar de wagen en daar stopt ons avontuur maar weer.
Dit was de eerste editie van de marathon, als ik een tip mag geven voor de organisatie:
Zet misschien een deelnemerslimiet want als iedereen zo positieve reclame gaat maken zou het volgend jaar wel eens een overrompeling kunnen worden.
Alles maar dan ook alles was tot in de puntjes juist ! Duidelijk mensen die er verstand van hebben.
De sfeer was top, de aanmoedigingen van het publiek ook super.
Deze marathon komt al zeker in mijn top10.
Voorbereiding AntibesHello,
Nog altijd niets gelopen maar het zit wel goed met de benen, ik voel alleen dat nog een dagje extra rust geen kwaad kan.
Zaterdag lopen we terug een marathon en dus moet ik me geen zorgen maken over kilometers malen.
Ondertussen zijn we ook druk bezig met de laatste voorbereidingen voor Antibes.
De 48u van Antibes is nu minder dan een maand en er komt heel wat bij kijken.
De vlucht, organiseren met iedereen (we gaan met 5 personen). Zien dat we daar kunnen eten en slapen.
Ik hoor jullie al, 48u lopen, is hij nou gek geworden? Neen, iets dat men al is kan men niet meer worden.
Antibes zal meer vakantie zijn dan lopen, ik ga er helemaal niet naartoe om iets te presteren, maar als de benen daar extra goed zijn weet men nooit natuurlijk.
Vooral genieten van de omgeving
  5/12/2009 12/05Totaal aantal bezoekers: 22222 Aantal bezoekers vandaag: 55 Aantal bezoekers deze week: 272
Dat moet ook lukken juist 22222 :)
Vrienden, zondagavond bijna niets kunnen slapen, koortsig en steeds moeten drinken.
Maandagmorgen was stappen moeilijk en al de rest ook, maandagavond was het al stukken beter.
Vandaag vanmorgen al redelijk normaal stappen en nu nog een klein beetje stijf.
Het herstel gaat weer ongelooflijk rap en morgen mogen we terug aan de eerste pasjes denken.
De pijn verdwijnt, de prestatie blijft! Nog eens bedankt voor al de aanmoedigingen, jullie zijn super voor mij.
5/11/2009 Stunten in SteenbergenWat een weekend, wat een weekend.
Zaterdag 09 mei 2009, om 13u30' komen we aan in Steenbergen. Wat staat ons te wachten? 24u lopen, rondjes van iets meer dan twee kilometer.
Mijn wagen mag langst de kant van het parcours staan, ik mag een mooi plekje zoeken voor de tent.
Tent? We zijn gekomen om te lopen, een tent dient om te slapen. Dus nikske tent en naar de inschrijving.
De vriendelijke dame vraagt me welke afstand ik wens te lopen. Euh...zoveel mogelijk mevrouw.
Vrienden, iets in mij weet het, het gaat vandaag gebeuren. Ik voel me echt wel heel goed, mijn motivatie is GROOT.
Aan iedereen zeg ik gewoon dat mijn pr verbeteren ok is, in mijn hoofd denk ik aan 180km en wat meer is, is meegenomen.
Het weer is schitterend, de sfeer is ook super en het lijkt wel of iedereen familie is. Zo is het ook een beetje, een ultrafamilie.
Langst de weg plaats ik een tafeltje met wat drinken, zout, leo-wafels en druivesuiker.
Aan de tafel hangt een A4 blad met de volgende tekst ' Never give up'.
Enkele minuten voor ons mogen de mannen van de marathon starten, ik zet me tot een minuut voor de start in de wagen en lees een boekje om te ontspannen. Inlopen hoeft niet vandaag en het rondje kennen we nog van vorig jaar.
En we mogen ook van start. Mijn planning, net onder de 10km/u starten en proberen niet te zweten.
Proberen zo snel mogelijk een ultraritme te zoeken en zo weinig mogelijk energie verspelen.
Aan de bevoorrading nemen wat moet en zonder aarzelen altijd direkt verder.
De eerste rondjes is het moeilijk om een ritme te vinden, iedereen wilt praten en dan ga je eens wat sneller en wat trager.
Regelmatig komen de mannen van de marathon ons dubbelen, er is plaats genoeg en elkaar hinderen doen we niet.
Op een stukje met oneffen klinkers kies ik de graskant, Anders gaat dat na zoveel uur op de klinkers lopen pijn doen .
Mijn nieuwe kousen spannen te hard aan de kuiten, de nieuwe schoenen zijn nog niet genoeg ingelopen.
Kleine details die zuur kunnen opbreken als we niet optreden.
De kousen plooi ik alvast dubbel aan de bovenkant, ook mijn loopshort is te spannend en ik trek het lint er uit zodat ie wat losser zit.
Een echt leuke sfeer hier, het gaat echt wel gebeuren vandaag (morgen).
Prachtig die eendjes met hun kuikentjes langst de weg. Steenbergen is best wel mooi.
De uren verstrijken en berichtjes van supporters worden voorgelezen, bedankt iedereen voor de zoveel berichtjes.
Het geeft een boost om te presteren, wetende dat zoveel mensen elk uur volgen waar je zit.
Ik zit op een schema van 210km te lopen, de tweede helft zal er wel verval zijn maar het gaat echt wel goed.
Na een uur of zeven lopen komt er een heel tof ritme in, ondertussen heb ik mijn oude loopschoenen aangedaan want de voeten branden.
De avond is gevallen en het is al een heel pak frisser, in welke positie we lopen weet ik niet maar tijdens de nacht gaat er veel gebeuren.
Spijtig genoeg begint mijn maag lastig te doen, ik ben al dikwijls op wc moeten gaan maar nu...
Na 50 rondjes ongeveer volgen er wel tien rondjes waar ik elke keer op toilet moet.
Mijn achterste doet meer dan pijn, door het zweten pikt het enorm.
Hier en daar duiken soms kleine pijntjes op die allemaal snel weer wegtrekken.
Veel mensen zien dat ik er nog heel fris uit zie, en zo voel ik me ook, alles gaat naar wens buiten de maag.
Alles wat we eten komt er uit en zo lang zonder eten gaat niet.
Bokalen met kaarsjes worden langst heel de omloop geplaatst, prachtig gewoon.
Op de website was het al aangegeven dat er 500 lichtjes gingen staan.
Ik doe even wat warmers aan en terug op pad, de nacht is echt heel koud.
Wat 500 lichtjes ? O, dat moeten we toch maar eens nakijken, tijd zat om ons met zo'n dingen bezig te houden.
Oei, ik tel 388 lichtjes, na afloop maar een boze mail sturen naar de organisatie.
Nee, het is prachtig en we hebben geluk dat het droog blijft.
Kilometers en uren verstrijken, nog steeds zit die 200km er in.
We hebben heel de nacht vlot kunnen doorlopen, een rondje eens gestapt met Ghislain maar dat stappen gaat me niet goed af.
Leo zit al uren stuk, wat een ongelooflijk doorzettingsvermogen heeft die man.
'Never give up' zei hij me, 'als jij blijft lopen zal ik dat ook doen'. Hop, weer een motivatie bij.
Willy die blijft ook maar doorzetten, zijn doel is 180km en hij is aardig op weg.
Regina is gevallen maar zet door, Jutta gaat af en toe eens zitten maar gaat ook heel wat kilometers halen,
Wilma blijft ook mooi rondjes draaien.
Chris oogt ook zeer fris en zonder blessure gaat hij zeker het podium halen.
We kunnen ze hier niet allemaal opnoemen maar volgens mij gaat iedereen stunten in Steenbergen.
Ondertussen komt de zon weer op, ik heb niets last van moeheid en dat is ook een primeur.
De zon geeft al warmte en ik kleed me terug lichter, iets te licht want nu is het weer koud.
Steenbergen onwaakt, de bewoners komen ook terug kijken, respect lezen we van hun gezichten.
Net voor de aankomst worden alle mensen ook wakker en elke doorkomst krijgen we nu applaus.
Om 9u starten de mannen van de 6uur, dan hebben wij er 18u opzitten.
Nog zes uur te gaan, nog altijd fris en binnen het bereik van de 200km.
Door de mannen van de zes uur komt er terug wat meer snelheid in en de rondjes gaan terug onder de 15'.
Aan de bevoorradingen heb ik steeds rozijntjes gegeten. 1 blikje rijstpap is er ook al door.
Mijn ritme blijft egaal en na 20u loop ik plots vijfde. De vierde man zit twee rondjes voor me maar moet veel stappen.
Op die vier uur tijd moet ik hem zeker nog twee keer voorbij.
Dat lukt vrij vlot en de vierde plaats is snel binnen. Na 22u30' ben ik nog redelijk goed maar met nog 1u30' te gaan begint de zon me te nekken.
200km zit er zeker in en makkelijk maar ik voel dat ik bij versnellen evengoed kan flauwvallen.
We gaan nu op het einde geen zotte dingen doen en het laatste uur blijft het bij wandelen.
Ik blijf zoveel mogelijk in de schaduw, we zitten met een zonneslag. Miljaar.
Volgens mij dronk ik net iets te weinig, op die 24u ben ik niet één keer gaan plassen.
6' voor het einde, net aan de meet en ik stop, de koele spothal gaan opzoeken.
Verder stappen is gek want er komt een stuk met alleen maar zon aan.
In totaal 196,727 km , ik ben meer dan tevreden.
Met een vierde plaats val ik nog in de geldprijzen (iets van een 5000€
 ).De Belgen deden super, tweede, derde en vierde plaats.
Peter was eerste met 218km, Chris 211km en Henri 207km.
Achteraf maken we het nog gezellig in de kantine en dan volgt de prijsuitreiking.
Iedereen tevreden, de organisatie heeft hier weer naar elk klein details gekeken.
De rit terug naar huis was zwaar, de zon zat laag en alles begon wat pijn te doen.
Achteraf thuis begon ik te gloeien en had 38° koorts, tekens blussen met koud water.
Van stappen is vandaag ( maandag ) niet veel sprake. Een geluk dat typen nog wel lukt.
Mijn mentale lange trainingen hebben duidelijk vruchten afgeworpen.
Maar mijn motivatie was de grootste drijfveer dit weekend.
5/8/2009 Steenbergen komt dichterNog een dagje wachten en we mogen rondjes draaien.
Deze week liep ik gene meter met het gedacht dat de trainingen ervoor belanrijk waren.
Mijn benen zijn dus meer uitgerust dan ooit. Ik deed mijn haar af dus weer 20 grammen minder.
Ik at elke dag pasta en heb veel gedronken. Mentaal zit het heel goed en ik heb motivatie.
Is dit het recept om in Steenbergen iets te presteren? We zullen het zondag pas weten.
Ik leef niet snel naar een wedstrijd toe maar dit keer toch wel een beetje.
Een podiumplaats is goed
 .Wat is presteren? Het verbeteren van mijn PR (165km) is een doel.
En mijn doel zal ik hier maandag met veel plezier neerpennen. Tot dan.
5/5/2009 05/05Nog even en Steenbergen is aan de beurt. 24u lang rondjes draaien op een parcours van iets meer dan 2km
Deze week ga ik niets lopen en elke dag pasta eten.
De benen voelden super aan en stiekem hoopte ik 180km te kunnen halen.
Vandaag schoot ik wat door mijn knie dus gaan we nog wat moeten afwachten waar we uiteindelijk voor gaan.
We vertrekken op zaterdag 09 mei 2009 om 15u en stoppen 10 mei 2009 om 15u.
De wedstrijd zelf zou iedereen als het goed is moeten kunnen live volgen.
Via deze link http://www.ultraloopsteenbergen.nl/ is het mogelijk om het verloop van de wedstrijd te volgen.
Elk uur zou er een update zijn van de gelopen kilometers, ook kan je via supports een berichtje achterlaten.
De berichtjes worden dan normaal afgeroepen door de speaker van dienst.
5/2/2009 De Taterende TrappersVrijdagavond vertrek ik op mijn dooie gemak naar Hank, klaar voor de volgende uitdaging.
Klaar is een groot woord want in feite zie ik het niet goed zitten deze keer.
De inschrijving is morgen heel vroeg omdat we reeds om 06u00' starten.
Het geluk is met mij en de enorm lange file staat aan de overkant.
Na 1u30' rijden zet ik de wagen op de parking net aan de startplaats om toch de maximum aan uurtjes te kunnen slapen.
Die uurtjes slapen hadden gekunnen maar met een trouwfeest kreeg ik gratis muziek aan bed.
Tot in de vroege uurtjes gaan ze verder en pas nadat de laatste feestvierders luidroepend verdwijnen, kan ik eindelijk slaap vatten.
Alsof ik maar even met mijn ogen knipperde gaat al de wekker. Pfff, 04u30'
Meer dood dan levend sleep ik mijn lijf naar de inschrijving. We zijn al met drie lopers voor de ultra (120km).
De inschrijving verloopt vlot en elke ultraloper krijgt een fietser mee. Ik krijg Paul omdat naamgenoten het altijd beter met elkaar kunnen vinden.
Een klein probleempje is wel dat we eigen voeding moesten voorzien, ik heb alleen nog wat leo-wafels liggen...
Och, dan stoppen we wel aan 60km als het moet. Twee rondjes van 60km moeten we doen.
We krijgen een routebeschrijving mee en ik zie mij al 30km verloren lopen vandaag.
Paul heeft er wel het volle vertrouwen in en kent gelukkig ook goed de streek.
Hij maakt de fietstas (die ik toevallig in de wagen had) aan zijn fiets, met 2l water en 2l sportdrank moet het wel lukken.
Iedereen staat klaar, bij gebrek aan wapens in de gemeente Hank moet de organisator ons in gang schieten met zijn stem.
Dat doet hij met verve, volgens mij is dan ook iedereen in de deelgemeenten wakker geschoten.
Ik zie nog net wie Jeroen is maar die schiet als een pijl uit een boog weg.
Ook alle andere deelnemers hebben een snelle start. Ik hou mij braaf aan een tempo rond de 10km/u.
120km is ver, heel ver en 10km/u zeker niet te traag.
Het is nog koud maar na een half uurtje gaat de vest toch al uit en lopen we in t-shirt verder.
De route is aangegeven met grote gele pijlen, ook op de grond duidelijke tekens.
Verkeerd lopen zal hier blijkbaar toch moeilijker worden dan gedacht.
Prachtige streek hier, Jan is naast mij komen lopen en volgt mijn ritme.
Ongelooflijk veel lammetjes liggen in de wei te ontwaken. De huizen zijn hier enorm mooi en gezellig.
Toeschouwers zijn er niet maar hoe minder mensen hoe mooier de natuur.
We lopen over brede fietspaden, iedereen is al lang uit het zicht verdwenen.
Jan is in mijn ogen niet goed bezig, steeds eens wat rapper dan weer wat trager.
Zo spelen we heel detijd haasje over. Na even lopen duik ik al in de decor om wat te bemesten.
Om het half uur wat drinken, de zon komt er al goed door en af en toe valt er zweet van mijn voorhoofd.
We proberen zo weinig mogelijk te zweten om geen klop te krijgen.
De uren verstrijken en alles zit eigenlijk heel goed, mijn fietser Paul doet het ook uitstekend en let op elk details.
Soms stuurt hij me op de bult van de weg om niet te veel schuin te moeten lopen.
Voor de rest kan hij lang tateren met de fietser van Jan.
Eindelijk na 3u30' komen we een groepje voorbij, erop en erover. Jan wil steeds met me mee maar eigenlijk is het voor mij niet zo goed altijd iemand die tempowisselingen doet.
Ik stop even na 4u om een Leo te eten en hou bewust wat afstand.
Ik besluit van deze keer als het gat toegelopen is om te versnellen, ik moet immers nog een ronde.
Rond kilometer 45' is het gat toegelopen en ik versnel naar 12km/u.
Jan probeert me te volgen, ik zie dit niet zitten en ga naar 14km/u, twee minuutjes volhouden en het gat is groot genoeg.
Het is niet mooi maar ik wil mijn eigen tempo verder kunnen zetten.
Alles gaat nog goed maar de voeten beginnen te branden, mijn nieuwe schoenen laten zich voelen.
Aan 50km even stoppen aan een fruitwinkel voor een sanitaire stop en weer verder.
Paul en ik zijn heel wat te weten gekomen over elkaar, ook dat Paul zingt in een havenkoor.
De laatste 5km zingt hij me verder met mooie liedjes, ik vraag me af of iemand al ooit een zingende begeleider had?
In mijn ooghoeken zie ik een loper achter mij die een gat wil toelopen van een honderd meter.
Ik laat hem nog wat naderen om dan wat te versnellen, een beetje tonen wie nog de fitste is :)
Het laatste eind is een enorm lang recht stuk.
De eerste ronde zit er op , 6u17' Ik voel me heel goed en heb zeker energie om nog een ronde te doen.
Willy is al gestopt en ik denk er nog even over na. De voeten branden en volgende week Steenbergen...
Ok, stoppen dan maar, het zou gegaan zijn maar voor wie en voor wat nog 60km pijn hebben?
We krijgen een mooie medaille, de organisator is blij dat we stoppen omdat hij anders overuren moest doen.
Een pluim voor hem voor die prachtige route, een ultraloop die zeker gaat groeien.
Een tip voor als je hem volgend jaar meedoet, zorg voor voldoende eten en drinken en een fietstas is zeer handig.
Van Paul mag ik volgend jaar bij hem blijven slapen om een betere nachtrust te hebben.
Bedankt Paul voor die supergoede begeleiding.
Nog even wat nagenieten en het is weer tijd om naar het front terug te keren.
Diezelfde file staat er weer en ook weer aan de overkant, we komen weer vlot overal doorheen.
Ik heb genoten van de streek, de konijntjes, de kievitten, de fazanten, geiten, ezels, paarden,...
mens we hebben zelfs op een veld ooievaars gezien. Dit is ultralopen, genieten.
5/1/2009 1/051 mei al, wat vliegt ons leven voorbij.
De algemene conditie is vandaag niet echt zoals ik wil, er zit moeheid in mijn lijf.
Toch start ik morgen weer voor de volgende uitdaging, het is weer een fase waar we voorbij moeten.
We moeten trouwens die nieuwe schoenen inlopen voor Steenbergen.
Soms voelen de benen echt niet goed aan maar dan tijdens het lopen gaat het dikwijls beter dan gedacht.
Veel hangt dan af van de sfeer, de omgeving, het weer... ik heb altijd wel zaken om kracht uit te putten.
Dit weekend is ook het wereldkampioenschap van de 24u in Bergamo, de Belgen gaan er volgens mij met een sterk team staan.
Veel succes ginder.
|
|||||||||
|
|
