Paul's profileMarathonfreak ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
4/29/2009 29/04Hoi vrienden,
Ah, mijn nieuwe loopschoenen zijn aangekomen. Recht van Engeland, 50€ goedkoper dan hier.
Zaterdag probeer ik terug wat langer te lopen maar dan moeten die schoenen toch een beetje ingelopen zijn.
Ik trek me op gang, het is moeizaam, de 12u zit duidelijk nog in de benen.
Vooral de knieen doen wat pijn, ik doe heel voorzichtig en als het niet weggaat dan wandelen we wel.
De eerste bergop in kleine pasjes, alle spieren moeten wat loskomen.
Vandaag gaan we niet achter de konijnen :) Na een kwartiertje voelt alles al veel beter aan.
Ik loop net onder de 10km/u en kan genieten van de paardjes en andere dieren.
Even een wegje inslaan en zo ontdekt men dat er ook in Dilbeek een finse piste is.
Het is hier super rustig, de vogeltjes zingen mooie liedjes en een paar ganzen laten hun ook goed horen.
We gaan hier toch niet te lang blijven lopen want straks is het weer helemaal donker en ik zou met mijn nieuwe witte schoenen eens in modder moeten lopen
 Terug thuis hebben we er toch 50' opzitten, veel zweet is er niet aan te pas gekomen.
Het belangrijkste is dat we weer vertrokken zijn.
4/28/2009 28/04Merci iedereen voor de mails, toch nog even wat stoefen met wat cijfers.
Op de site van DUV staat volgend artikel:
Auf einer Streckenlänge von 1788 Metern ist ein Höhenunterschied von 22 Metern zu überwinden. Die Strecke kann somit nicht als einfach bezeichnet werden, wodurch die dort erzielten Leistungen sicherlich höher zu bewerten sind!
Beim 12 Stundenlauf gewann Paul van Hiel, Atlemo, mit 104,104,444 km vor David Nettersheim, Herve athlétik club, mit 102,186 km und Uwe Stollfuss vom LT Gruiten Neandertal mit 93,015 km. Es nahm keine Frau am 12 Stundenlauf teil. 104 miljoen kilometer, volgens mij een wereldrecord! Dat is maar liefst 8,6 miljoen km/u, zonder slalommen kon het sneller. Even ernstige cijfers. Ik heb de route eens terug nagemeten met het hoogteverschil erbij. De afstand is heel correct en het positief hoogteverschil is maar liefst 24m dat moeten we ook naar beneden dus komen we op een +-48m hoogteverschil per ronde.
58 rondjes maal 48m hoogteverschil : dat komt op een totaal van +-2784m op 12 uur. Dit is meer dan Limburg zwaarste! Ik dronk ongeveer 6l cola en 6l water, 500ml sportdrank, 4 koffielepels zout, een stuk gedroogd zeewier, een energiebar, een ijsje, een stuk cake en een hoop rozijntjes. 4/26/2009 12 stunden Seilersee 25/04/2009Na 5 uurtjes slapen vertrek ik naar Nederland om Willy op te halen. We hebben afgesproken om 09u00' om van daar door te rijden naar de 12 uur Seilersee in Duitsland.
Van bij Willy thuis was het nog 1u45' rijden en net een uur voor de start komen we netjes aan.
Ons startnummer is met ingebouwd chipsysteem, de rondjes zullen dus al goed geteld worden.
Jutta is hier ook met haar Duitse vrienden, ook David een andere Belg.
Ondanks de weinige uurtjes slaap heb ik er wel zin in. Eén probleempje, vannacht heb ik een gekneusde rib opgelopen.
Het doet gelukkig alleen maar pijn bij het inademen, de helft van de tijd zal ik dus al geen pijn hebben.
We kleden ons snel om, nog wat zalf aan de voeten tegen de blaren.
Een doosje met een banaan, wat zout en een energiebar plaats ik langst de omloop uit de zon.
Over de zon gesproken, het zal een heeel warme dag worden.
Mijn plan is al beginnen denken voor we lopen. Ik voorzie met dit weer dat er veel lopers een klop gaan krijgen.
Voorzichtig starten en weinig zweten is de boodschap.
Om 12u stipt gaan we van start, de 6u en 24u vertrekken ook mee.
Eerst krijgen we een stukje van de piste, dit loopt heerlijk. Dan een bocht verhard pad met kiezeltjes.
We lopen rechts een flink klimmetje van 20m, dan een afdaling, over een bruggetje en dan volgt een stukje plat.
Dat stukje plat zou later samen met de piste het enige plat van de omloop schijnen.
Terug een serieus klimmetje, 20m naar beneden gevolgd door een tweede klim.
Na de tweede klim nog een derde, ietsje dalen en dan vals plat 400m omhoog.
Dan volgt een steile afdaling gevolgd door een mooie klim, naar links, rechts, links en we zijn aan de start.
De omloop is zwaar, heel zwaar en het kopje zal moeten werken.
Elke bergop neem ik zeer kleine pasjes om geen energie te verspelen.
De eerste rondjes gaan samen met Willy maar dan scheiden onze wegen.
Het was even paniek aan de bevoorrading want ze hadden geen gewoon water ??!!
Voor de rest lag er alles wat we maar konden inbeelden, na een uurtje lopen kregen we dan toch water.
Mijn ritme is mooi en ik weet dat er iets in zit vandaag.
Na enkele uren lopen komen enorm veel mensen in het park wandelen, kinderen met hun fietsjes.
Mensen die de hele baan voor hun nemen, shit zeg, ik ben het beu altijd tussen de mensen slalommen.
Dit is echt niet leuk meer en na 05u00' lopen wil ik stoppen.
Ik doe de file aan een ijskarretje en neem een hoorntje met twee bollen citroen.
mmm, dat smaakt, laat die loop maar voor wat het is, ik ben het beu.
Toch lopen we nog even verder om... ja, waarom eigenlijk?
Na 6u30' en nog steeds slalommen en op de mensen roepen staat mijn besluit vast, ik kap ermee.
Even melden aan Willy en die zegt me dat ik in derde positie loop..."hou het nog een uutje vol"
Ok, een uurtje dan.
Na 7u30' ga ik voorbij David en kom ineens op plaats één. Dat is natuurlijk een heel andere situatie.
Heel mijn gedachtengang is ineens anders en mijn eerste plaats wil ik verdedigen.
Het is nog 4u30' lopen dues een zware taak staat te wachten. De bergopjes beginnen echt hard te worden.
De meeste lopers stappen telkens naar boven maar door mij te sparen geraak ik steeds mooi lopend boven.
Ineens zie ik terug de eendjes met hun jongen, de prachtige natuur.
Een haasje zit op de kant gras te eten. Het volk begint te minderen en andere lopers zien aftakelen geeft me moed.
Ik zit nog vol energie en kan dit tempo wel houden. De mannen van de brandweer zorgen voor de verlichting.
Ze lopen ook meer in de weg dan wat anders en ineens voor mijn neus gaat er een kabel 20cm de hoogte in.
Na zoveel uur over een kabel springen is niet gezond.
Al heel wat sanitaire stops moeten doen, mijn achterste ligt open.
Ik maak me alleen zorgen om die eerste plaats. De rib doet regelmatig pijn maar echt storen doet het niet.
Het begint koeler te worden en ik doe een droog t-shirt aan.
Bij de bevoorrading telkens een beker water en wat rozijntjes, geen tijd verliezen en zo snel mogelijk weg.
Uren aftellen en aftellen, ik ben vastbeloten, al moet het laatste uur tegen 14km/u, 1 geef ik niet weg.
Overal op de grond zitten grote kevers, het lijken wel kleine buitenaartse robotjes.
Ik noem het april-kevers, soms kletsen ze tegen ons benen, hopelijk bijten die beesten niet.
11u15' gelopen, bijna 100km. Mijn PR op de 100 moet er dan ook maar aan geloven en ik loop een ronde met een estafetteloopster mee.
100km 11u25' , dat is ook weer meegenomen. Mijn voorsprong is veilig.
Na 12u heb ik 104,5km ongeveer. Op deze omloop is dit echt wel een mooie afstand.
Geef mij een vlakke omloop en de 120km zat er zeker in vandaag.
Yes, mijn eerste eerste plaats is binnen. Het is hier een benefietloop en podium of prijzen zijn er niet.
Ik moet het doen met een omhelzing van de organisator, een beker die me misschien meer zal bijblijven dan die die op de kast staan.
Op de tweede plaats komt David (twee Belgen) en Nederland met Willy op de derde plaats.
Nog even op ons effen komen en dan maar terugrijden. Om 03u00' zijn we terug bij Willy en onderweg kregen we heel wat regen.
Hopelijk blijven de mannen van de 24u wat droog.
Ik rij nog wat verder tot in Belgie en om 03u40' slaap ik op een parking.
Vandaag voelen de benen al redelijk goed aan, dat zal wel door de euforie zijn zeker.
Een geslaagde 12u loop maar ik zal het misschien bekopen in Steenbergen.
Het doel voor Steenbergen zal dan veranderen in plezier maken en op tijd gaan slapen.
proficiat aan de organisatie, alleen een afgesloten parcours had leuk geweest.
4/22/2009 22/04En we zijn weer aan het lopen gegaan, een rustige pas. De knieen voelen nog wat van de beton in Gistel.
De kuiten zijn wat stijf maar na even lopen komen die wel los.
Veel trainen zal er deze week niet meer van komen met de 12u in het vooruitzicht.
Gewoon wat licht loslopen zal wel voldoenden zijn.
4/21/2009 21/04Hey vrienden,
Het ultraweekend is alweer vergeten.
Gisteren een rustdag en vandaag eens even op de fiets om de spieren wat los te maken.
Ik begin rustig te fietsen, een zalig zonnetje brengt ons gratis energie.
Het gaat gewoon niet, na enkele kilometers zit ik al terug aan 28km/u te draaien...
Ik volg de plaatjes van de Bruegelroute, 45km.
Alles is zeer mooi aangeduid maar toch moet ik sommige stukjes terugrijden,
bij een snelle afdaling gewoon geen tijd om naar die plaatjes te kijken.
Op een lange kasseistrook krijg ik het dan toch voor elkaar om verloren te rijden.
Ach, wat geeft het, gewoon genieten van de vergezichten.
Alle wegen leiden naar Rome en van daaruit ken ik de weg naar Dilbeek, dus geen paniek.
Als een wonder kom ik terug op een of ander manier op de route.
Het is zalig, doorstampen met die warme zon op mij. Prachtige wegen en stukken om vol gas op te gaan.
Terug in Dilbeek staan mijn kilometers op juist 50. Een gemiddelde van bijna 24km/u ( 2u05' gereden).
Startlijst 25/04/09De deelnemers voor de 12u volgende week in Duitsland12h-Einzelläufer
En het is echt geen toeval meer, mijn startnummer is 13, yep, mijn geluksgetal !
4/19/2009 Ultraweekend 18-19 april 2009Het begon allemaal zaterdag 18/04/09 in Gistel.
Na een dik uur rijden kom ik op de parking net aan de start, daar hadden ze nog één plaatsje gehouden.
Heel wat bekende gezichten staan weer klaar voor de 50km van Vlaanderen.
De inschrijving verliep zeer vlotjes , we lopen Gust en Jacques tegen het lijf.
Mijn doel vandaag is een mentale training, 5uur lopen op 50km en daar niet van afwijken.
Gust wil het ook wel proberen en Jacques ziet het idee ook wel zitten om zijn tijd met een half uur te verbeteren.
Ronny is vandaag coatch voor zijn madam Connie. Ook Anke en Dora vervoegen het peleton van de toppers.
Bij de mannen enkele Russen, Marc, een Italiaan en nog een handvol krakken.
Het weer zit mee, de mist is volledig weggetrokken en als ze starten zoals vorig jaar zal de hitte weer zijn tol eisen.
Alé, 3,2,1,... we zijn der mee weg. De drie musketiers, Gust, Jacques en ik nemen ons tempo van 10km/u aan.
Jaques is eigenlijk een valse musketier, hem noemen we de Arabier of oliesjeik. Zijn Saharapetje is de oorzaak.
Koen ziet dit tempo blijkbaar ook wel zitten en loopt stiekem achter ons.
Suzan ( looppartner van de Sjeik) , is als een speer weggeschoten. Het maakt Jacques wat nerveus en ik zoek wat moppen over Limburgers om hem af te leiden. Daarna vuurde hij de ene mop na de andere af over Dilbekenaars...
Na enkele kilometers is er een lang recht stuk waar de wind pal op kop zit. Ik weet niet waarom maar op die stukken duikt Gust steeds een paar meter achter ons.
De eerste ronde van tien zit er al op, juist 30' , parfait. Elke ronde is er bevoorrading op twee plaatsen, drinken genoeg.
Het leuke van de omloop is dat men regelmatig de andere deelnemers kruist.
Zo zie ik Connie die met haar kleine turbopasjes een zwerm mannen op sleeptouw neemt.
Emancipatie zeker ?
Het minder leuke van de omloop is dat de knieen en gewrichten afzien van de harde ondergrond.
De Rus die eerste loopt heeft geen benen maar stelten, aan zijn lichaamstaal te zien gaat die dit tempo toch nooit uithouden.
Ik denk dat de Russen een tactisch spelletje spelen om Marc te doen jagen.
Ondertussen praten en grappen wij verder, de tijd vliegt voorbij en elke ronde op de kop 30'.
'Op de kop' moet ge met een korreltje zout nemen he, het is zoals een visser de maat van zijn gevangen vis toont.
We zitten in ieder geval op een schema om 5u rond te lopen.
Ondertussen hebben we ongeveer elke knotwilg voorzien van de nodige mest.
In de verte zien we Suzan en ondanks de pijn in Jacques zijn knie opent hij toch het jachtseizoen.
We klokken telkens op bepaalde punten en zien haar voorsprong slinken.
Eénmaal bij Suzan blijft Jacques trouw bij haar. Gust en ik gaan ons egaal tempoke verder.
Na 3u30' wedstrijd krijgt één van ons het wat moeilijk, ik voel me nog goed :)
Bijna 7 rondes van de tien gedaan, we maken een wiskundige berekening dat we na zeven rondes 66% van de wedstrijd gelopen hebben.
Wiskunde is blijkbaar niet ons sterkste punt al lopend.
Gust doet me teken dat hij wat wilt minderen, ik wacht nog even maar het moet niet.
Ok, alleen verder dan maar. Nog drie toerkes alleen dan maar.
In de verte een mooie Duitse scheper, daarvoor moet ik toch even stoppen.
Het is een superlieve hond, hij had wel langer willen blijven maar ik moet verder, mijn schema.
Ik zie Jacques in een ooghoek terug wat naderen, maar na zoveel uur lopen is een gat toelopen niet simpel.
En dan gebeurt het, nog twee toertjes... het podium is al binnen. Mannen die straks de 10km gaan lopen warmen hun op.
Ik kan het niet laten, mijn benen zijn nog zo fris, ik loop mee. De laatste 10km gaan ineens in 45'.
Ik kom binnen op 4u45' , opdracht mislukt. Het klinkt sommigen raar in de oren maar mijn mentale training is niet gelukt.
Gust heeft moeten stoppen en we praten nog even. Ik zie Koen doorkomen, hij moet nog één rondje doen.
Komaan, een vriendendienstje en ik loop de laatste toer met de eenzame ridder mee.
Ik zie het als een strafronde omdat ik me liet gaan de laatste 10km.
Koen zijn doel, uitlopen binnen de limiet, vandaag moet het lukken.
Zijn tempo is nog ok en een snelle berekening zegt dat het zal spannen om 5u30' te halen.
De 10km is gestart en al de aanmoedigingen die Koen (die in eigen gemeente loopt) krijgt, dat moet hem vleugels geven.
We zeggen niet veel, de kilometers gaan vooruit. Aan de bevoorrading even stappen.
Wat peptalk, komaan Koen we gaan door. Hop, de laatste loodjes...en wat waren ze zwaar maar tegelijk ook niet.
Aankomen is een feit, geloof het of niet.. 6 seconden binnen de limiet. proficiat man.
Jacques is ook nog net onder de vijf uur kunnen finishen. De winnaar, een Rus, tweede Marc.
Connie won en heeft tijdens de wedstrijd heel die zwerm mannen van op kop eraf gelopen.
Ik weet niet met wat Ronny haar looppakje strijkt maar nooit zag ik iemand rechter lopen dan haar.
Anke tweede vrouw en Dora derde. Bij inlevering borstnummer krijgen we twee flessen wijn en een handdoek.
Dora krijgt de wijn en ik haar handdoek. We praten nog gezellig na maar het feest kan niet blijven duren.
Eerst nog een frituur opzoeken en een goed pak frit met mayonaise binnenslagen, na 55km doet dit echt deugd.
Ik stel mijn Gps in en moet 80km rijden. 80km, Dilbeek is meer dan honderd kilometer.
Ha, het is nog niet gedaan, klaar voor de volgende uitdaging op zondag... De zes uur van Loos.
Rond 21u kom ik in Loos aan en parkeer mijn wagen in een donker doodlopend straatje.
Achterbank plat en de voeten in de koffer. Tot middernacht drink ik nog bijna twee liter water.
Slaapwel, of toch proberen.
Zondag 19/04/2009, om 8u gaat de wekker. Binnen 2u is de start van de zes uur.
Het is nog even zoeken toe aan het park want ik heb geen straatnaam.
Als ik aan mensen vraag, "Parc du Losier" dan weet niemand dat zijn.
Ineens schiet het me te binnen dat Fransen niet veel begrijpen als we een lettergreep anders uitspreken.
Lwazier moet lwazjee zijn... ok, dat weet iedereen.
Moe maar vastbesloten schrijf ik me in, het doktersattest hebben ze blijkbaar niet nodig.
Oei, geen ontbijt mee, ik grabbel daar op en tafel wat spekjes en rozijntjes, beter dan niets.
Al snel komen bekende gezichten opdagen, djeezes meer dan ik gedacht had.
Leo, Gert, Lucien, Hugo, Dirk, Regina, Vincent, Willy, Jos, ikzelf maar dat wist ik al.
Mijn doel vandaag, mentale training, en dit keer tegoei. 6uur , 60km.
Het weer zit weer goed, de zon is al van de partij. Probeer nu wat te volgen met lezen want ik ga wat sneller beginnen typen.
We lopen rondjes van 1500m en wat grut, 10km/u komt dus overeen met 9' de ronde.
Bij de start schieten de toppers uit de startblokken. Deze, 10km/u en niet sneller.
Willy draait mee aan deze snelheid.
Na een ronde moet een deel van het pak frit gisteren er al uit en dat zou zo vier rondjes na elkaar zo worden.
Willy is ondertussen weggeschoten en gaat voor een wereldrecord. Al gauw haalt hij me zelfs een ronde in.
Door de sanitaire stops was mijn tempo niet super gelijkmatig maar ik slaag er in om de regel van negen minuten te houden.
Elke twee rondjes eens drinken is voldoende. Het eerste uur waren de benen wat stram, nu zit het gevoel wel goed.
Vincent is ook aan een startnummer geraakt, hij begint vandaag aan zijn tweede cariere als ultraloper.
Als ik Jos voorbij loop roep ik " was is Loos " , snappie?
Het gaat goed en we draaien rond, ook al zit het in mijn kopke dat het niet zal lukken vandaag.
Toch zal ik doorgaan zolang het lukt, never give up, weet je wel.
Als de zon erdoor komt is het met momenten heel warm en dan weer wat kouder
Lucien, Dirk en Leo dubbelen me alsof ze er plezier in hebben.
Het gaat blijkbaar bij iedereen vlot, de sfeer zit er ook goed in en dat kan alleen motiverend werken.
Regina, Willy en ik dromen al van het witte strand en de zee in Antibes, of zijn het daar keien?
3 uur gelopen en 30km, nog steeds het goede schema.
Ik krijg een dip maar in de verte loopt Willy. Na enkele minuten lopen we naast elkaar.
Ik steek mijn hand uit en zeg, "hier Willy, pak aan" , hij pakt aan en vraagt wat het is.
"het is mijn dip, sorry". Willy geeft hem op zijn beurt aan Regina en die wilt niets meer afgeven wat ze krijgt.
Regina moet de komende uren dus verder met een dip :)
Gert moedigt aan en roept dat we nog 37840 seconden moeten lopen.
Weer even een paar honderd meter om na te denken.. nee 6 uur is maar 21600 seconden.
Gert is ook niet goed in Wiskunde.
De uren daarop zijn even doorbijten maar als ik na 5 uur doorkom en 50km heb.. dit geef ik niet meer weg.
Gert loopt ook al eens mee en een rondje samenlopen brengt toch weer wat afleiding.
Ik loop de laatste keer over de meet, nog enkele meters verder om zeker te zijn.
Als de toeter gaat staat iedereen stil en na het meten kom ik op 60km500, opdracht volbracht.
Lucien won en zal wel blij geweets zijn met de inlichtingen van Dirk en Gert, een Fransman was nog aan het jagen.
Hij eindigde uiteindlijk tweede en ik dacht Dirk derde.
Het was mentaal iets zwaarder dan gisteren om het te realiseren en toch lukte het.
Iedereen liep mooie afstanden, ik ken ze niet meer vanbuiten maar dat Vincent aan 30km kwam wel, ongelooflijk.
Een dertiende plaats is ook heel mooi meegenomen, het blijft mijn geluksgetal.
We vallen nog in de prijzen ook en krijgen ene sportzak, fles bier, twee t-shirts.
Allemaal voor 10€ .
Het was nog heel leuk napraten, hopelijk zien we elkaar snel weer.
Al die lopersvrienden zijn als familie geworden.
Maar ook hier moeten we weer afscheid nemen.
Het is een mooi weekend geweest, een beetje rust zal nu niet slecht zijn zeker.
4/18/2009 18/04Hoi vrienden,
Straks de 50km van Vlaanderen, ik ga nog snel een beejte zon bestellen want het ziet er niet goed uit buiten.
Alé we gaan ons beginnen klaarmaken want de start is binnen 2u30' en ik denk dat het meer dan een uur rijden is.
Doei.
4/17/2009 17/04Kalm he deze week, ik heb dan ook gene meter gelopen of gefietst.
Morgen vliegen we er terug in, de 50km van Gistel staat op het programma.
De bedoeling is van morgen rustig te lopen en vooral denken aan kilometers malen.
Het weer zal spijtig genoeg niet zijn zoals vorig jaar, toen was het bijna 30° en gaf de helft van de deelnemers op.
Een paar superwarme dagen zijn anders ook welkom met Antibes in het vooruitzicht.
4/13/2009 Bike en Trail Challenge 13/04/09Vandaag is het op tijd opstaan, we gaan eens iets nieuws proberen.
In Brecht is er een Bike en Trail van AS Adventure. Men kan kiezen tussen MTB 26km of lopen 15km.
Ik kies voor de combiné en dus mogen we ze alle twee doen.
Het verkeer is vlot en ruim op tijd komen we toe in Brecht.
Bij de inschrijving geven ze me nog een t-shirt, eigenlijk waren die voor de voorinschrijvers maar er waren er teveel.
Terwijl andere bikers zich al opwarmen kan ik nog een uurtje indommelen.
Dat zijn hier blijkbaar allemaal profs.. wat die allemaal meehebben.
Velen hebben niet genoeg met een uur om zich klaar te maken.
Ikzelf doe een gewoon t-shirt aan en gewone short. Daarmee ziet iedereen dat ik een amateurke ben.
T'is tijd, fiets uit de koffer en naar de start. De start is verderop en dan moeten we nog 4 rondjes maken.
Benieuwd wat het gaat worden vandaag. Een luide knal schiet ons in gang.
Ik sta helemaal achteraan met Peter die ik net leerde kennen.
De voorste rij is allang uit het zicht verdwenen, die mannen sprinten als gekken weg.
Mijn vertrek is niet al te best, mijn versnellingen willen niet werken.
Na een goede kilometer op een heel klein verzet schiet het beestje dan toch wakker.
In t'vervolg toch even testen voor de wedstrijd.
Bikers die niet door een gracht durven stoppen even alles op maar we komen snel terug op gang.
Optrekken, remmen, draaien, gas geven... continue interval.
Eindelijk eens een wedstrijd 100% off-road. Heel technisch is het nu ook niet maar toch al de moeite.
De eerste ronde zit er al snel op en mijn hart gaat tekeer, een geluk dat door al dat lopen recupereren enorm snel gaat.
Even een slok drinken en we kunnen verder.
Peter is in het zicht en ik ga hem voorbij. Vandaag ontdek ik dat er iets met mijn zicht is.
De linten die ons tonen dat er een bocht aankomt zie ik niet aankomen.
Na drie keer bijna door het lint rijden wacht ik op Peter en volg hem een tijdje.
Na een goeie 13km komen de eerste mannen ons dubbelen. Niet normaal hoe die vliegen, petje af.
Ik probeer even met die mannen mee maar moet al gauw passen.
Door die snelheid terug op te drijven komt er terug dash in mijn benen.
De rondjes gaan redelijk gelijkmatig en ik kom uiteindelijk door in 1u11'42".
Een gemiddelde van 21,66, na eergisteren niet slecht. Ik kan van de +-70 bikers er toch meer dan tien achter mij laten.
Dan is het even rusten en voldoende drinken. Het zonnetje is er goed doorgekomen en het lopen zal zwaar worden.
Ik doe een ander kleedje aan en om 14u mogen we terug starten.
Weer de start iets verderop en dan mogen we drie rondjes lopen.
Ook hier weer iedereen als een speer weg, ik sta achteraan en spaar krachten voor elke ronde te kunnen versnellen.
Bij dit weer te snel vertrekken gaan ze bekopen de laatste ronde.
Het fietsen zit er nog in en ik neem hetzelfde traject als met de fiets, bang voor een platte schoen?
Na een kwartiertje lopen beginnen we ze al op te rapen. Een ware inhaalrace.
Het is zwaar en doorbijten, maar mijn lange trainingen tonen nu hun nut.
Waar anderen wat water over hun kappen aan de bevoorrading daar stop ik rustig om een beker te drinken.
De tweede ronde komt er een goed ritme in en nog steeds krachten proberen te sparen.
Ook hier komen we goed door, de laatste ronde is het vat bij de meeste af.
Ik versnel nog wat en kan zo nog een loper of tien inhalen de laatste 5km waaronder de eerste en tweede vrouw.
Die eerste heeft ergens een trophy gewonnen in Australie of zo... veel toppers dus.
1u07' ongeveer, hoeveelste weet ik nog niet, even wachten tot het op het net komt.
Nog een praatje maken met ene paar lopers die achte rme binnenkwamen, het was hun ook opgevallen dat er op het einde nog heel wat over was.
Volgens mij in de combiné toch rond de tiende plek. Het niveau was hier zeer hoog maar ik ben toch niet echt afgegaan.
Eens tof om zoiets mee te doen, het is weer eens wat anders. Maar lopen direkt na het fietsen lijkt me toch leuker.
Deze week terug iets gas terugnemen en dan op naar de volgende uitdaging.
4/11/2009 11/04 deel IITweede training vandaag, vanmorgen 60km MTB en nu terug 1u30' gelopen, goed voor 17km.
Het was zwaarder dan anders maar hoe kan het ook anders met al die fietskilometers.
Veel zin te schrijven heb ik niet deze avond, een Mountainbiker verloor op 25/03/09 zijn zoontje van 5,5maand.
We zijn wat aan het mailen geweest en het raakt me zo erg... ik mag er niet aan denken.
Het leven hangt gewoon aan een zijden draadje, van de ene dag op de andere kan alles veranderen.
Veel sterkte om dit te kunnen verwerken.
De rit van de Gouverneur 11/04/2009Speciaal opstaan moet niet vandaag,bij de MTB-rit van 60km in Zulte mag gestart worden tot 14u00.
Rond 9u30' ben ik op weg, 45 minuutjes rijden en we zijn al ter plekke.
Qua parcours zal het weer een verrassing worden, van horen zeggen ongeveer 50% off-road.
T'zal wel niet zo zwaar zijn als de Ronde van Vlaanderen zeker.
Na een vlotte inschrijving kan ik vertrekken, de rode pijltjes volgen en als het goed is zijn wa na 60km terug op dezelfde plek.
Het weer is buitengewoon schitterend. Na een goede kilometer mogen we al tussen de velden ploeteren.
Als ik dat hier zo zie dan zou het wel eens zwaarder kunnen worden dan vorige week.
Maar het is maar 60km en ik wil me niet echt sparen vandaag.
Als de wind tegen zit is het doortrappen geblazen. De omgeving is hier prachtig.
Mooie vergezichten maar op de moeilijke stukken geen oog voor de natuur en concentreren op elke meter.
Het gaat me al iets beter af op de technische stukken, op sommige modderstroken geef ik een paar goeie galetten.
Mijn achterwiel slipt door en in de slijk trek ik een tandje groter. Het gaat goed en we blijven eens op de fiets.
De kilometers vliegen weer vooruit, sommige stukken waren op het nippertje maar het balanceren gaat al veel beter.
Na een lange slijkpartij beginnen mijn wielen serieus te slepen, en we moeten net bergop op een zandweg.
Stoempen en stoempen... ik moet snelheid hebben dat de slijk terug vliegt waar het moet.
Een bril is op deze momenten niet overbodig, het slijkt vliegt alle kanten en al gauw trekken we op een dalmatiër.
Na 25km is de eerste bevoorrading, niet nodig om mijn bidon bij te vullen, ik heb er nog een volle.
Twee glazen drinken en een stukje banaan, hop terug op weg.
Heel de tijd is het alleen rijden, volgens mij zijn de goei al vroeg gestart.
De bikers die ik tegen kom zitten nooit lang in mijn wiel. Sommige proberen windtegen maar houden het nooit lang vol.
Volgens mij is mijn fiets meer gemaakt voor op de baan.
Niemand haalde me in vandaag maar dat zal wel aan de concurentie gelegen hebben zeker.
Het tweede deel is nog iets zwaarder maar als het einde nadert geven we er nog een goei patat op en vliegen we naar de finish.
De afstand was iets korter, 58,41 km (2u42'11") aan een gemiddelde van 21,61km/u.
Voor ervaren MTbikers zal dit te veel baan geweest zijn, voor mij een ideaal parcours.
Op de lange stukken asvalt genoeg tijd om te recupereren en wat snelheid te maken.
Nog even de bikewash om alle modder af te spuiten.
Stapvoets fiets ik naar de auto tussen het volk, is daar toch wel een piwi met een bierbuik van zeven vaten die ineens op de weg springt.
Geen tijd om uit de klikpedalen te komen, de reflex zit er nog altijd niet in.
Hop, de grond op. Ik neem nog een andere fietser mee maar in mijn val slaag ik er op een of ander manier in om zijn fiets recht te houden.
De rit van de Gouverneur was een goede organisatie, alleen de wandelaars in het begin waren minder leuk.
4/10/2009 10/04 deel IIDaarstraks 24km fietsen, dat gaan we nu terug eens lopen.
Ja, wat moet ik nog vertellen over de Konijntjesroute... dat ze zeer warm was vandaag.
Geen enkel nijntje gezien of gehoord trouwens vandaag
 Na een uurtje begin ik toch al serieus dorst te krijgen, even verfris ik mijn hoofd aan een drinkbak van de koeien.
Zo een dorst dat ik er van ga drinken heb ik ook nog niet.
Eventjes doorbijten dan maar, de snelheid zit goed maar de tweede helft is er toch veel verlies.
Er zit niet veel vocht meer in mijn lijf en ik ga voorzichtig verder.
Bij thuiskomst snel drinken, met zo warm weer zo lang sporten zonder drinken kan niet gezond zijn voor de spieren.
Alhoewel er mensen zijn in sommige landen die elke dag veel langer moeten lopen om drinken te halen.
Wat zijn wij toch luxebeesten, zagen omdat we twee uur geen drinken hebben.
Om precies te zijn 1u54' , toch weer mooi doorgelopen, boven de 12km/u.
5 keer 24km op zes dagen.
Vanavond komt er niets meer, nu rusten voor de opdracht morgen.
Als ik uit mijn bed kan komt er een MTB tocht van 60km...als.
10/04Hier juist (12:00) 24km gaan fietsen. We zitten ondertussen aan een gemiddelde van 25,81km/u.
Dat begint er al op te trekken, mensen die veel fietsen die weten dat je voor zo'n gemiddelde niet te veel onder de 30km/u moet rijden.
Ok, de wind zat wel goed op de juiste stukken.
Ach dat fietsen, het gaat me veel te goed af, het zal zwaar worden om aan die 100 marathons te geraken zo, we zullen ergens een middenweg moeten vinden. Misschien na Antibes opteren voor een weekend marathon en het weekend erna fietsen.
Het weer is dik in orde vandaag, lekker zonnetje.
 4/9/2009 9/04Hallo,
Wat denken jullie? Zou hij... ja hoor, de Konijntjesroute. Dit maal vertrek ik wat vroeger om eens wat foto's te trekken.
Met twee t-shirts en een regenvest zal ik wel warm genoeg hebben zeker?
Na 1km beklaag ik me al die kledij, het is enorm warm en zo ingepakt is het om kapot te zweten.
Niet te snel lopen danmaar met het fototoestel in de hand.
Af en toe eens stoppen voor een mooi kiekje.
Het is weer wat anders, normaal kijk ik , prent het in mijn geheugen en geniet van het volgende.
Ditmaal is het zoeken naar welk plekje het best op foto past. Alhoewel in zo'n mooie omgeving is het niet lang zoeken.
Ik kom voorbij het huis van Lambik (zie foto) , Suske en Wiske hebben hier wel een andere naam.
Net voorbij zijn huis komt een keffer me achterna gelopen, het beest is niet veel groter dan een muskusrat.
Als ik stop blijft hij dom kijken en al lopend wilt hij mijn kuiten.
Wat kan zo'n klein beestje toch bluffen, ik draai me om en loop naar hem toe.
Als een raket schiet Dora (zo riepen de mensen) als een speer weg van me.
Hehe, Pol de verschrikkelijke.
Verderop worstel ik wat met mijn ondertussen doorweekte regenvest.
Plots is er een wandelaar die mijn naam roept. Ola, het is niemand minder dan Ivo.
Hij is op wandel met ene prachtige speelse hond ( die geen snoepjes van me wilt ).
Ivo mag ook op de foto, straf, we kennen elkaar van het joggingforum.
Na een leuke aangename babbel gaan we weer ieder onze weg. Ivo, als je zin hebt om eens samen te gaan trainen laat maar weten.
Ik moet me een beetje haasten want ondertussen is de zon als een baksteen achter de horizon gevallen.
De foto van dat huis zal voor een volgende keer zijn, te donker.
Toch nog even de vijver proberen te trekken omdat dit voor mij toch een heel speciaal plaatsje is.
Onze 24km zit er weer eens op, 2u25' vandaag. Snel andere kleren en vlug vier grote glazen water drinken.
Volgende keer een heel pak lichter kleden want dit is niet echt gezond.
De kilometers gaan goed, proberen tot eind mei blijven opdrijven nu.
Geniet van het lopen.
4/8/2009 08/04Hoi vrienden, hier zijn we weer.
Als men soms eens wat minder loopt is een klein beetje rust al voldoende.
Vandaag was het gevoel al terug veel beter en konden de loopschoenen terug wat in waarde afnemen.
Het vertrek van de Dilbeekse fietsroute is dezelfde als de Konijntjesroute.
Een hele tijd twijfel ik, de andere route is nog 5km langer. Mmm, toch maar de vertrouwde route kiezen.
Straks is het donker en zie dat ik plaatjes mis, het zou weer iets voor mij zijn :)
Deze keer is het niet nodig om een ritme te zoeken, na enkele passen zit het al goed.
In een weide van paarden ligt een bus haarlak, zou dat paard dit gebruiken om zijn manen recht te zetten?
Nee dat kan niet, t'zal wel het werk zijn van mensen die geen oog voor natuur hebben.
Zonde, wat een zwerfvuil er overal ligt, op een zondag ga ik mij eens bezig houden met mijn Konijntjesroute proper te maken.
De lucht is eigenaardig, dreigende wolken in de verte. De wind blaast het zand omhoog van de nieuw aangelegde voetpaden.
De straatlantaarn voor mij twijfelt tussen aan of uit. De andere kant van de hemel is dan weer bezaaid met schapenwolkjes.
Rechts van mij de zon die rode sluiers trekt en links de grote volle maan.
Een man zit in een hondenhok, de hond zit in de tuin en kijkt toe.
Voorbij een bloemenwinkel hangt een groot bord, " bloemen open van 08u tot 17u " .
Enkele bloemen doen blijkbaar overuren want ze zijn nog altijd open.
Op de kanten van de veldwegen staan grote plassen van regenbuien die net achter de rug zijn.
De vogeltjes fluiten alsof de lucht een groot orkest is. Het is een prachtige avond.
Ik kijk omhoog om de grote beer te zoeken tussen de wolkjes, het is echter om zat te worden dus toch maar beter naar de baan kijken.
Even stoppen voor een schaap met 2 lieve lammetjes, de ooi laat zich aaien
 .Haar vacht is zacht en haar kop hard. Dan de lammetjes, de moeder laat het toe maar kijkt zeer aandachtig dat ik niets verkeerd doe.
Hehe, er was nog zoveel te zien... een huis waarvan de deur op een meter hoogte staat, daar moet ik echt eens een foto van maken.
Na 2u11' ben ik terug, de lange duurlopen gaan goed. Zaterdag doe ik misschien weer een fietstocht en paasmaandag een bike en trail.
Meer daarover maandagavond. Vanaf de 17de zijn er dan terug marathons en vergeten we het fietsen weer even.
4/7/2009 7/04Gisteren tijdens het lopen ging het toch niet echt zoals het moest.
Vandaag was dan een rustdag echt wel nodig, rust is even belangrijk dan de trainingen zelf.
Morgen is een nieuwe dag en dan zien we wel weer, misschien rustig wat gaan fietsen of lopen.
4/6/2009 6/04Terwijl half Dilbeek zich al klaar maakt om aan zijn nachtrust te beginnen, maak ik me klaar om aan mijn nachtloop te beginnen :p
Om eens wat anders te doen trekt vandaag de Konijntjesroute mijn aandacht.
Haha, de hoeveelste keer gaan we die nu lopen? Ach, elke keer is de tocht anders.
Telkens andere mensen, de natuur laat iedere keer andere dingen zien, de maan is alle dagen anders.
Het hangt er van af waar men oog voor heeft natuurlijk.
Ik merk wel na enkele kilometers dat ik blijkbaar een Leo te weinig gegeten heb vandaag.
Het zit niet echt lekker maar dat ligt ook aan het paar schoenen, vier trainingen na elkaar haal ik oude schoenen uit de kast.
Deze zijn wel heel slecht en in de toekomst gaan die alleen nog aan om te wandelen.
De nacht sleept me verder, de kilometers gaan wat trager en moeizamer.
Toch zit er nog altijd voldoende tempo in om motivatie te blijven vinden.
Soms speelt het wel in mijn hoofd om vandaag ergens een stukje af te snijden.
O, maar dat past niet bij mijn karakter, we hebben er voor gekozen en we gaan ervoor tot het einde.
Dat einde is er na 24km en 2u09' lopen. Mijn ademhaling is buitengewoon goed, de benen iets minder.
misschien tijd om nog eens te rusten, dat zien we morgen dan wel weer.
4/5/2009 5/04Hallo vrienden,
Vandaag reden de profs de Ronde van Vlaanderen en hoe Stijn Devolder op de muur naar boven schiet...
Als men er de dag voordien zelf op reed dan weet je wat die mannen kunnen. Respect voor die topsporters.
Wat met mij? Een rustdag na gisteren? Nee hoor, de benen voelen goed.
In feite voel ik zelfs niets van dat fietsen gisteren, zou dat normaal zijn?
Ik trek dan maar bij zonsondergang mijn schoenen aan om de Konijntjesroute nog eens te lopen.
Het was meer de bedoeling om rustig te lopen en kijken wat de benen konden na 100km Mtb.
Al gauw zag ik dat het zo soepel ging, ik voelde mij sterker dan anders.
De oogkleppen gingen op , recht voor mij kijkend, oog voor niets. Dat zijn ze niet gewoon van mij.
Het bleef maar lukken, steeds dat tempo onderhouden, bergop ging beter dan anders.
Een beetje te warm gekleed en het zweet staat al serieus in de mouwen van mijn vestje.
Na 1u30' even een klein krampje in de rechterkuit maar die gaat even snel weg als ze kwam.
De laatste bergop naar Dilbeek verloopt iets moeilijker maar dat ligt aan teveel vochtverlies.
Ik kom thuis en heb de 24km afgelegd in 1u51'00" , een gemiddelde van maar liefst 12,97km/u (om geen 13 te moeten schrijven).
Als het fietsen zo'n effect heeft op de looptrainingen dan wil ik gerust wat meer gaan fietsen.
Ach, het zal wel gewoon een goede dag geweest zijn.
4/4/2009 De ronde van Vlaanderen 2009Het is zo ver, vanmorgen om zes uur ging de wekker. Ik maak alles klaar voor mijn eerste wedstrijdje met de fiets :)
De ronde van Vlaanderen.
Op mijn fietscomputer staat 120km en vandaag gaan we er eens 100km bij doen.
Ik koos natuurlijk voor de langste afstand Mountainbike. In mijn hoofd had ik zoiets van " Mountainbiken, de ronde, dat zal wel allemaal baan zijn zeker."
Om 7u45' sta ik op een paar kilometer van de start. Vandaag mag ik niet lek rijden want mijn reserveband ligt thuis
 Het is bewolkt, een beetje fris maar droog. Mijn vestje zal welkom zijn boven de uitrusting van Quickstep.
Rond 8u staan we aan de start in Ninove, ik raak aan de praat met iemand die van Brugge komt.
Hij wacht op zijn maten die van Dendermonde komen, zijn maten staan in de file....beter de fiets genomen.
8u05' en ik begeef me naar de start, na een kilometertje de pijltjes te volgen heb ik het door...ik stond aan de start.
Ok, we zijn er mee weg dan, nog 99.
Al gauw slaan we een wegje in , oeps, verrasing, dit is echt mountainbiken.
We krijgen direkt een mooi stuk slijk te verwerken waar een mens zich zot in stampt.
Sommige stukken zijn 10cm breed, we gaan over veldwegen waar de slijk overal blijft aanplakken.
Andere stukken zijn bezaaid met grote stenen en overal putten waar een put kan zijn.
O o , dat gaat hier zwaarder worden dan gedacht.
Technisch ben ik nog geen krak maar in het kopje denk ik goed vooruit.
Concentreren, elke steen ontwijken, op tijd schakelen.
We krijgen de ene helling na de andere en al de vitessen moeten eraan geloven.
Amai, en later op de wedstrijd krijgen we die 'muur' , daar zou ik toch zo graag rijdend opgaan.
De eerste bevoorrading en tegelijk controlepost. We krijgen al wat we wensen en iedereen vult goed zijn drinken aan.
Ik neem een suikerwafel in mijn zak met het idee dat die wel van pas zou kunnen komen.
Na enkele minuten dan maar weer op pad. De benen voelen heel goed aan en na elke bergop herstel ik enorm snel.
Ik moet zelfs helemaal niet onderdoen voor de andere bikers, buiten het technische gedeelte dan.
Zoals bij het lopen worden gevaarlijke stukken of paaltjes aangewezen door rijders voorop.
Ook als we een baan overmoeten roept de man voor u meestal of het ok is.
Ik vertrouw er wel niet blindelings op want ze kunnen zich ook miskijken natuurlijk.
Veiligheid voorop, oja, de eerste keer met een helm, dat valt ook nog goed mee eigenlijk.
Er staat heel wat wind maar daar gaan we ook voordeel uit halen op veel stukken.
Soms is het wat zoeken naar de weg maar meestal is het supergoed aangegeven.
Op een stuk waar een paar bikers (mezelf inclusief) rechtdoor gaan roept een ander luid "rechts !".
Alles toeslaan en rechts, door de man voor mij sta ik helemaal stil en mijn voorwiel past juist in een diepe put met plas...
Ja, er is één plek met superveel modder en daar moet ik natuurlijk op mijn rechterkant vallen.
De klikpedalen zijn nog nieuw voor mij en dus zat ik liggend nog op mijn fiets :).
Geen paniek, nergens pijn gedaan en we kunnen verder. De mensen wijzen me nogal dikwijls na, " ziet den diene" of " waar heet diene gezete". Grappig, wat een mens al niet doet om in de kijker te staan he.
En de kilometers gaan verbazend goed vooruit, 2u30' en 50km gereden.
Op een serieuse klim staat een jongetje ons aan te moedigen.
in volle klim stop ik en vraag of hij een brave jongen is " ja natuurlijk, wat kan die anders zeggen".
Ik haal de suikerwafel uit mijn zak en zeg dat hij moet delen met zijn broertje.
Het kind was zo gelukkig met zijn wafel dat ik blij ben dat mijn honger wegbleef.
Dan terug op de trappers in volle klim, niet echt simpel maar het lukt ons toch.
Een beetje verder krijgen we terug een strook met enorm veel slijk, ik zie de bikers voor mij als dominoblokjes vallen.
Den deze van zijn fiets, fiets op de schouder en al lopend haal ik de fietsers in.
Haha, raar zicht, mijn loopervaring komt me hier goed van pas.
Er hebben nu even andere spieren gewerkt en bij het opstappen gaat het eens zo goed.
Zalig toch, en wat gaan die kilometers snel zeg, 100km lopen is toch wel heel wat moeilijker.
Na 60km en nog steeds een gemiddelde van 20km/u weet ik dat niets me gaat weerhouden om uit te rijden.
En dan, we draaien een straatje in en het gaat ineens goed bergop.
Met een klein versnellingske lukt het wel om er op te rijden, amai, hoe zou deze noemen.
Terug een stukje minder steil en dan ineens zie ik een bekende bocht.
Shit, ik zit al half op de muur en weet het niet eens...
Ik neem de binnenbocht op het stuk van 20% en kwam bijna tot stilstand.
Mijn voorwiel wipte omhoog maar nog net gaat het om verder te trappen, zonder uit het zadel te komen staan we ineens boven.
Was dit nu die bevreesde muur? We hebben in de eerste helft wel zwaardere dingen gedaan.
Erop en erover, veel renners blijven boven staan om spektakel te zien.
Dan volgen er wat makkelijke stukken en daar geef ik eens vol gas.
De andere renners rusten precies een beetje uit, nu het zo snel kan gaan.
Een beetje verderop zien we waarom, de bosberg.
Ook hier weer een klein verzetje, het zijn hellingen waar ik wel van hou.
In feite is het nog zo zwaar niet omdat de bergjes geen kilometers lang duren.
Even doorbijten en we zijn ook weer boven.
Er resten nog 15km , in die 15km krijgen we nog de nodige hellingen en kleine paden.
Op de 100km is het eigenlijk niet te druk bezet en dikwijls zit je zelf helemaal alleen.
Het is me gelukt, de 100km zijn binnen en op een tijd van 4u52' (20,53km/u) wat volgens mij nog redelijk goed moet zijn.
Raar is dat na zo'n afstand fietsen de benen nog altijd goed voelen, ook weer anders bij het lopen.
Nog even gebruik maken van de bikewash want het is echt wel nodig.
We krijgen nog een mooie medaille mee en een t-shirt.
Als eerste wedstrijd kon dit wel tellen, als men 5u kan Biken dan moet 24u toch ook kunnen?
De organisatie was super, niets op aan te merken, alles liep op wieltjes...mooie woordspeling.
Ik zag onderweg heel wat fietsers met een lekke band en ben blij dat het mij niet overkwam.
Voldaan naar huis, en dit was een mentale oppepper voor 'de hel van Kasterlee' .
In het album foto's RVV2009 staan enkele foto's van mijn rechterbeen.
Onderweg foto's trekken was wat moeilijk.
|
|
|
