Paul's profileMarathonfreak ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
3/31/2009 31/03Ale vooruit; de laatste dag van de maand en het is een dag met stralende zon.
Profiteren dan maar, ik kom thuis, eet snel drie bokes met confituur en maak me klaar.
De fietsschoenen aan, korte broek en weg voor een lange training.
De eerste meters voel ik dat de kilometers van gisteren nog wat in de benen zitten.
Al snel kunnen we terug tempo maken en ons konijntjesroute nog eens afwerken.
De volgende keren ga ik toch iets minderen want sommige bochten raas ik een beetje te snel, laat ons dat houden voor wedstrijden later.
Het gaat goed en ik geniet van de snelheid. Op een lang recht stuk zit de wind pal op kop.
Ik hou er van om tegen de wind te vechten, het doet me denken aan mijn jeugdige jaren.
Als kind trainde ik altijd veel windtegen met mijn koersfietske, never give up zat er toen al ingebakken.
Een steile bergop met kasseien, ik zet me recht op de trappers en geef er een goei lap op.
Mijn achterwiel springt ervan omhoog en ik moet groter schakelen. Niet zo goed voor de knieen dus stop ik even met dat geweld.
Achter een bocht bergaf reed ik tegen ongeveer 38km/u over een dikke steen, die steen wipte wel 15m verder de lucht in.
Een geluk dat er niemand in de kant stond. Hij zou al direkt een ei voor pasen gehad hebben.
Na weer een leuk toertje kom ik terug thuis, 24km aan een gemiddelde van 24,17km/u.
Ik zet mijn fiets in de garage, drink nog een goede slok en spring in mijn loopschoenen.(bij wijze van spreken(typen)).
Klaar om dezelfde weg al lopend af te leggen.
Oeps, die spieren moeten wel even aanpassen. De eerste 500m zijn wat stroef en een raar gevoel aan de voeten.
Na een half uurtje zit er weer een goed loopgevoel in en kunnen we verder genieten.
De kleine baantjes op, de zon is enorm groot en gaat langzaam onder.
Wandelaars knikken vriendelijk en genieten op hun beurt van hun vrije uurtjes.
Zoveel dingen die men niet kan zien al fietsend. Een schaap probeert een colablikje op te eten.
Een ezel oefent voor x-factor en heeft nog een lange weg af te leggen.
De paarden schudden hun manen en rollen zich in het zand.
Heuvel op , heuvel af, telkens weer een ander landschap.
De kilometers vliegen voorbij, maar heel even zat ik in een dipje.
De natuur trekt er me doorheen, mijn motor loopt en heeft zijn ritme gevonden.
De zon is ondertussen al onder en de nacht is gevallen. De temperatuur is enkele graden naar beneden gegaan.
Kleine vleermuizen cirkelen over de weg.
Raven vliegen in groepjes de bomen in om te gaan slapen.
Geiten stinken, ja dat viel me ook op.
Na 2u12' zit mijn training erop. Echt moe ben ik niet maar voor Kasterlee zal er toch serieus moeten getraind worden.
Vrienden, vandaag is ook weer om en zal nooit meer weerkeren.
3/30/2009 20000En het is zover
Totaal aantal bezoekers: 20000 Aantal bezoekers vandaag: 60 Aantal bezoekers deze week: 137
Aantal bezoekers dit uur: 10 30/03Totaal aantal bezoekers: 19990 Aantal bezoekers vandaag: 50 Aantal bezoekers deze week: 127
Aantal bezoekers dit uur: 4
Bijna 20000 bezoekers, één van hen was waarschijnlijk jij die telkens weer terug komt lezen, bedankt vrienden.
Wat hebben we vandaag uitgestoken? Na het werk snel een pasta gegeten en op de fiets.
Het is een lekker weertje en daar gaan we eens van profiteren.
Langst waar zouden we rijden? Even kijken, en gevonden, de konijntjesroute.
Een route van 23km op en af door en vooral rond Dilbeek.
Ik zet er direkt een goed tempo op en geniet van de heuvels op te vlammen.
De kracht komt terug in mijn benen en dat geeft zo'n goed gevoel.
Van ver horen lopers mijn brede banden aankomen, wie loopt er nou met zo'n weer?
Aan de overweg even drinken en wachten tot de trein voorbij is.
soms volop in de remmen omdat de pijltjes op de borden nogal klein zijn.
Het is bijna donker en op het eind nog even verkeerd rijden, ik verkeerd rijden, hm hm.
Van de 23km maken we er 35 en met een gemiddelde van 23,43 ben ik zeer tevreden.
Dit weekend is er geen marathon die me aanstaat en wie weet schrijf ik me wel in voor 'de ronde van vlaanderen'
100km Mountainbike dat moet toch kunnen he, voor we het weten gaan we ultrafietsen.
De energie begint er terug in te stromen, 'You haven't seen anything yet!'
Vrienden, geniet van de trainingen en elke meter vrijheid.
3/29/2009 29/03/2009 Kwb jogging Sint Jozef OlenSorry hoor, jullie moeten maar volgen met lezen.
Vanmiddag na het verslag van de marathon liet ik het toetsenbord niet koud worden en zocht naar een volgende uitdaging.
Die was al snel gevonden, 2u later was de start van de halve marathon en met een uur rijden voor de boeg is er nog tijd over om me klaar te maken. Van de marathon naar een halve, is dit nu afbouwen?
Iets voor de start loop ik snel naar de inschrijving, Franky staat al warm om er weer tegenaan te gaan.
Ook 250gr soccies van het joggings-forum is aanwezig en hij staat duidelijk scherp.
We kunnen van start, eerst het gevoel van de benen een beetje testen.
Ik zweet wat sneller dan anders maar ben ook redelijk warm gekleed met lange broek.
Van het ene groepje loop ik naar het andere, een goed tempo zoeken.
De groepjes lopen wat te onregelmatig en ik kom bij Stefanie Janssens.
Het valt me op dat ze zeer legaal loopt en een strak tempo, we raken aan de babbel en blijkt dat dit haar eerste langere afstand is.
Ik besluit om haar te helpen en voor mij is het motivatie om toch wat sneller dan gepland te lopen.
Telkens de ademhaling wat de hoogte in gaat vertragen we een klein beetje om daarna terug ons tempo te lopen.
Twee andere lopers komen in ons spoor en volgen braaf het ritme.
Toertjes van 4km ongeveer, 5 in totaal. Elke ronde stoppen we heel even samen om te drinken.
Er zijn lange rechte stukken waar de wind op kop zit en daar heeft Stefanie het iets moeilijker.
Op de andere stukken komt er dan weer een goed tempo in.
De kilometers vliegen weer voorbij en de hele tijd krijgen we een goede portie zon.
De laatste ronde proberen we nog een versnelling om tot bij een groep te geraken.
Helaas raken we er net niet bij voor de wind weer op kop zit.
Terug naar ons tempo dan maar, door de versnelling zijn de andere lopers gelost maar die raken wel aan de meet.
We komen door op 1u43'14" en na gisteren ben ik daar meer dan tevreden mee.
Aan de aankomst krijgen we een snicker en een appeltje die ik tijdens het uitlopen lekker opknabbel.
Daarna nog het groot lot gewonnen met de tombola, een set pluggen en boren...
Deze jogging was niet slecht maar tegelijk ook niet veel soeps eigenlijk, rondjes draaien en verstand op nul.
Een geluk dat we af en toe nog eens kunnen praten tijdens het lopen.
28/03/2009 De Konigforst marathonVrijdag 27-03-2009, om de spits en drukte te vermijden vertrek ik vandaag al richting Duitsland.
We zijn weer eens vertrokken voor het zoveelste loopavontuur.
Onderweg nog in Belgie stop ik even om te plassen.
Er staat een lifter die richting Frankfurt moet en ik neem hem mee, hij lijkt erg op Bob Marley.
Ook zijn hondje mag mee en krijgt een hele achterbank voor hem alleen.
Terwijl het hondje in mijn achterbank putjes probeert te graven doen wij een gezellige babbel.
Het was een mix Croatisch, Vlaams en Engels...in feite verstonden we niet veel van elkaar.
Volgens mij denkt die lifter nu dat ik al eens 24 lopers gezien heb die een rondje liepen en dat ik een marathon ga saboteren in Duitsland.
Van hem begreep ik dat hij een bandje heeft (zal wel reggae zijn) en dat hij wil optreden in Gent met een bende dansende biggen...
er zal wel ergens iets van waar zijn.
We rijden voorbij Heerlen en ik herken enkele heuvels van verleden week 'limburg zwaarste' , ook Simpelveld heeft een afrit gekregen.
Een beetje voor Keulen zet ik de lifter af en krijg wat jeuk in mijn haar.
Een geluk is mijn haar zo kort dat beestjes er hun niet kunnen aan vasthouden.
Mijn achterbank is gelukkig nog proper en de rit gaat verder.
Aangekomen in Bergisch- Gladbach, een stukje voorbij Keulen. Hier gaat morgen de Konigforst Marathon van start.
De inschrijving verloopt heel vlotjes, ik ben dan ook de enige in een grote zaal.
500 meter verder is er plaats op een parking naast het gebouw van de Polizei.
Hier breng ik de nacht door, veiliger kan toch niet?
Nog wat lezen in het boek van 'ultramarathon' , wat sudoku's oplossen, nadenken over het leven en tijd om onder de slaapzak te kruipen.
Zaterdag 28-03-2009,
Pas om 10u wekt het daglicht mij, al gauw is al het daglicht weg en krijgen we een goed onweer.
Hagelbuien lijken wel door mijn dak te willen, hopelijk krijgen we tijdens de marathon beter weer.
Ik lees nog wat en eet een ontbijtkoekje. De parking begint zich stillaan te vullen en het weer blijft heel wisselvallig.
Bij het omkleden kijk ik naar mijn tenen en zie dat er bijna evenveel zwarte nagels dan gewone zijn...
Het aantal tenen klopt nog wel.
Om 5 voor twee begeef ik me naar de start. Ergens midden in het pak, echt heel veel lopers zijn er niet voor de marathon.
De halve marathon gaat ook van start met ons en ls hun wedstrijd erop zit doen wij hetzelfde rondje nog eens over.
We lopen met een startnummer met ingebouwde chip en de tijd begint pas te lopen vanals we over de meet lopen.
Een geluk, we moeten door twee registratiepoorten en de opstopping zorgt al voor 1'30" vertraging.
Het weer zit ondertussen mee, mijn doel is vandaag gewoon rustig lopen.
Geen idee of het hier begop gaat, geen idee waar we gaan lopen.
De eerste kilometer lopen we naast een redelijk drukke baan maar al gauw draaien we het bos in.
Alles is goed beloopbaar en ook in het bos krijgen we lange stukken asvalt.
Elke 5km bevoorrading, als sportdrank geven ze een soort rood spul, volgens mij granadine met heel veel water.
Het spul is nog warm ook en het is even wennen.
Terwijl andere lopers al goed adem happen kan ik nog rustig langst de neus ademhalen.
Het loopt eigenlijk heel vlotjes.
Een loper voor mij heeft een dikke regenjas aan, onder zijn pet springen de druppels zweet alsof er een lek in zijn hoofd zit.
Het is wel genieten eigenlijk, de bossen zijn mooi en we krijgen enorm veel zuurstof.
Ook het weer blijft nog altijd meezitten en af en toe krijgen we zelf een straaltje zon.
Na 15km toch even wat versnellen met een loper van de halve en zo kom ik al gauw twee andere Belgen tegen.
Even vertragen en Frank Meert uit Vilvoorde loopt met me mee. We versnellen tot een aangenaam tempo en kunnen het al pratend goed vinden. Ook Frank heeft al heel wat op zijn palmares staan en door te vertellen vliegen de kilometers voorbij.
Halfweg komen we door op 1u47' en we voelen ons nog kiplekker. Voor mij is het tempo iets te hoog maar met wat doorbijten gaat het toch wel vlot om het aan te houden.
We blijven maar lopers inhalen die hun krachten al verspeeld hebben in de eerste helft.
Nooit ging een marathon sneller voorbij als deze, voor w ehet weten zitten we aan km 35,
dan begint het te regenen , na 3u lopen kan het ons niet veel meer schelen.
Toch pakt de koude een beetje op onze spieren en nemen we ene klein beetje gas terug,
de voorlaatste kilometer nog even doorbijten op een stukje bergop, het brugje onder en we zijn er.
Fris als een hoentje (misschien wat overdreven) komen we over de meet.
3u29'19" , een mooie tijd, een negatieve split van 5 minuten (tweede helft sneller dan de eerste).
35ste plaats in het algemeen klassement en een zesde plaats in mijn categorie, meer kon ik niet wensen.
Bedankt Frank, door samen te lopen gingen de saaie lange stukken waarschijnlijk heel wat beter.
Het was een mooie marathon, niet te zwaar, glooiend parcours.
De bevoorrading was niet slecht maar kon toch ook beter.
Nog even uitlopen, de benen voelen niet vermoeid en we zullen weer snel terug lopen.
Op de weg terug stop ik in Leuven voor een goed pak frit met mayonaise.
Nu terug de kalenders afschuimen voor de volgende uitdaging.
3/25/2009 25/03Het was de bedoeling van een dagje rust te nemen, maar als de benen goed zijn en er is niets aan de hand dan zie ik niet in waarom rusten.
Laat op de avond deze keer, de rest van de dag regende het.
Weer 1u15' gelopen aan een superaangenaam tempo.
Een grapjas kwam met zijn armen in d elucht ineens uit de bosjes gelopen,
man wat is dat verschieten als je zo rustig geniet van ene loopje.
Wie weet schrijft die nu op zijn blog hoe die jogger weer zo onnozel verschoot :)
3/24/2009 24/03Vanmorgen was het maar koud, in mijn shortje op de fiets, brrr.
Het was ook nat vandaag maar het stoorde me helemaal niet.
Deze avond terug eens een langere duurloop gedaan, het leek te gaan regenen maar toch bleef het droog.
De wind was hard en koud, mijn oren vriezen er bijna af. Oren zijn niet nodig om te lopen en luisteren naar een coatch doe ik toch niet :)
Na 2u26' was ik terug, dromerig gelopen en niet te veel rondgekeken, de ene dag is de andere niet.
Een 24u zat er vandaag misschien niet in maar het ging toch wel heel vlotjes, voorzichtig verder opbouwen.
Mentaal is er de laatste tijd een grote vooruitgang, het lukt me veel beter om niet te veel te denken.
Ik bedoel daarmee, denken aan kilometers, tijd, pijn, enz... gewoon genieten van het moment.
Voor de 48u in Antibes zal dit recept heel hard nodig zijn.
3/23/2009 23/03Vandaag terug 50' gelopen aan een aangenaam tempo rond de 11km/u.
Mijn middagpauze was nog heerlijk met een stralende zon die me aankeek...
Om terug naar huis te lopen was het minder.
De wind zat tegen en de regen maakte me kletsnat, toch had het iets.
Het trotseren van weer en wind heeft iets unieks, het maakt een mens sterker.
3/22/2009 22/03Laten we gewoon voortgaan, alhoewel dat dit weekend in mijn geheugen blijft heel mijn leven lang.
Eerst dacht ik wat langer te rusten maar als de benen goed voelen moeten we er voor gaan.
Even omkleden en weg ermee. Na een paar honderd meter lukt het me pas om iets te doen wat op lopen lijkt.
Ik loop heel rustig met lichte kleine pasjes. Keurig het ene voetje na het andere :)
Heel even denk ik terug aan Willem, links van mij is een padje omhoog met trappen.
O maar, vandaag liever niet. Uche uche, een wandelaar met een dikke sigaar laat me even terug denken aan de tijd toen ik nog een roker was.
Verloren eendjes kruisen mijn pad, volgens mij vinden die vandaag hun vijver niet meer.
Alles is zo rustig en ik geniet van mijn sluipende pasjes, het ultraritme begint er in te komen.
Nog een paar kilometer en dan wacht me een zware klim naar boven. Jakkes, ik zie hem al voor mij liggen, moeten we hier echt naar boven?
Ook dit leek weer moeilijker dan het was, niets vergeleken met gisteren en mijn kuiten geven geen krimp.
Uit een oprit stormt een auto weg die ik nog net kan ontwijken, na 55' lopen kom ik voldaan terug.
3/21/2009 Limburg Zwaarste 21/03/2009Na een nachtje plezier is het tijd om nog eens te lopen.
Een kot in de nacht (morgen) kom ik aan in Heerlen aan de sporthal.
Hier zal straks om 08u30' de start zijn van Willem Mutze zijn loop, Limburg zwaarste.
70km, tweeduizend en... hoogtemeters door een naar het schijnt prachtig landschap.
Na enkele uren in een warme slaapzak is hat al tijd om op te staan, 07u00' en al redelijk wat lopers zijn komen opdagen.
Half slaperig naar de inschrijving, ze vragen me of ik er al 70km opzitten heb...zie ik er zo slecht uit?
Willem heeft gezorgd met mooie startnummers met onze naam op, ook een road boek krijgen we mee.
Terug naar de auto wankelen en mij klaar maken. Pfff, alles gaat zo traag, ik wil nog wat slapen.
Wie kan feesten moet de dag erna niet zagen, traag gaat ook en iets voor tijd mengen we ons bij de andere lopers.
Heel wat talent aanwezig hier vandaag, duidelijk is dat wie hier aan de start komt, voor niet veel uit de weg gaat.
Mijn enige zorg is geen ontbijt.
Om 08u30' worden onze trommelvliezen kapotgeschoten en dat is het teken dat we mogen lopen.
Willem waarschuwt nog het rustig aan te doen, naar het schijnt zou het een zware loop zijn.
Ach kom Willem, Nederland is zo goed als plat, zo erg zal het wel niet zijn zeker.
De zon schijnt al goed maar geeft voorlopig niet veel warmte. Vandaag lopen we in short, trailkousen, trailschoenen en voorlopig nog met een vestje.
Het lanschap staat me al goed aan, we starten direkt door de duinen en prachtige landschappen duiken op achter elke heuvel.
Na enkele kilometers staat het zweet al in mijn mouwen en bij de eerste post mag dat vestje wel uit.
Na tien kilometer genieten en al 50m verkeerd lopen komen we aan de eerste post, eindelijk, eten.
Een paar stukken cake, wat koekjes en we kunnen verder. Het vestje is ook al uit en dat zal zo wel blijven.
Ongelooflijk, deze loop is echt wel de moeite waard. We lopen bergop bergaf, door molentjes, wegjes die ze volgens mij speciaal voor mijnheer Mutze aangelegd hebben.
Eén doel vandaag, rond kilometer 17 komen we aan een trappenpartij van 500 stuks. Ik wil ze allemaal oplopen in één keer.
En we zijn zo ver, zo hoog als men kan kijken zijn trappen te zien en kleine lopertjes die naar boven stappen.
ik begin heel zuinig, trappen oplopen is niet lang uit te houden als men te snel gaat.
Buiten een kleine verplichte ministop voor de fotograaf lukt het me.
De kuiten staan nu wel op onploffen maar die komen snel terug los met de afdaling die volgt.
Een tweede keer loop ik fout, na 1,5km bergop lopen geen enkele aanduiding meer. Nergens een rood-wit lint te bespeuren.
Een groepje is me gevolgd en na wat aarzelen keren we om, wel raar dat er nu een gloednieuw lint hangt op een plaats waar ik het normaal zeker had gezien... ( wandelaars die vroeger vertrokken hangen nog hier en daar wat linten bij ).
Ale hup, we kunnen terug beginnen, lopers die we al een tijd geleden inhaald komen we terug voorbij.
Aan km 29 is het weer van dat, bandieten hadden linten van plaats verwisseld en zo kwamen we op een heel ander weg terecht.
Samen met Luc lopen we 5km om en verliezen we weer tijd door aan inwoners de weg te vragen.
Het gehucht noemt hier Simpelveld en dat de naam niet echt gestolen was mochten we ondervinden toen we de weg vroegen aan iemand.
Bon, wijle verder. In feite was onze omweg ook nog een heel mooi stukje.
Terug inhalen, Jacques Vandewal stelt voor van bij hem te blijven dan moet ik hem niet steeds terug voorbij.
Na een belofte dat het de laatste keer was vandaag gaat mijn weg verder.
Met wat geluk komen we toch nog aan de derde post om ons te bevoorraden.
Ik wil niet te lang stilstaan en na een chocoladepudding, een koekje, een stuk cake en wat cola en limonade...vertek ik weer.
Luc had nog veel meer honger en ik vervolg alleen mijn weg.
Een goede bergop maar het is in feite leuk om daar al lopend op te huppelen.
Van de ene spartathleet naar de andere en zo kom ik bij Ubel Dijk. Een zeer fijne man met de juiste humor.
We kunnen het wel vinden en lopen met dezelfde kadans de steilste heuvels op.
Enkele mountainbikers moeten er aan geloven, al lopend zijn we sneller.
Ubel is soms wat sneller en dan ik weer, maar we komen steeds weer samen.
Ondertussen is het gedaan met verkeerd lopen, soms is het nog wat zoeken maar we komen er wel.
omhoog naar beneden, dan weer omhoog en weer meer omhoog, en dan omhoog...
Ver... Willem wat heb ik u al enkele keren vervloekt, wil jij ons dood ?
Ondertussen is het al Limburg zwaarste, mooiste, gekste, langste, warmste...
De kilometers blijven vlot gaan, enkele keren haal ik lopers in die eigenlijk achter me waren???
eigenaardig, waarschijnlijk liepen die ook om maar dan de kortere omweg..
Op een moment is het even plat... in de verte zien we terug een lintje hangen...
Samen zeggen we , nee Willem, nee Willem..... ja Willem...
In plaats van nog wat op het vlakke pad te lopen mogen we naar links.
Voor ons een heuvel bezaaid met houten trapjes, waar blijft hij het halen.
Man man man, ik vergeet zoveel op te noemen, het is gewoon prachtig.
Ik zit boordevol energie, nergens pijn, alles loopt goed.
trapje op, trapje af, de tweede helft zwaarder nog dan de eerste. We waren gewaarschuwd.
Aan de laatste post, km 62 ongeveer had ik eigenlijk aan de finish moeten zijn.
Maar we bekijken het postitief, 8km meer genoten voor dezelfde prijs, hopelijk komen ze er niet achter :)
De laatste 8km gaan weer veel vlotter en ik kan af en toe een loper vlot inhalen.
Met nog wat reserve gaat het tempo nog een beetje omhoog en loopt het terug wat soepelder.
Eindelijk , het einde is in zicht, zie je wel dat ook hier weer een eind aan komt.
We moeten tot in de sporthal lopen en krijgen daar een warm onthaal.
Even laten registreren ,8u42' voor 78km , wat drinken en terug naar buiten. Ik loop nog een stukje uit en vraag me zelf af waar dat voor nodig was.
Blijkbaar hadden heel wat lopers een deel te veel gelopen maar dat neemt iedereen er graag bij.
Willem man, jij verdient geen pluim maar een groot pluimveebedrijf.
Bevoorradingen perfect, de linten die verdwijnen heb je niet in de hand.
Het was een prachtige loop, ongelooflijk mooi, soms weer afzien dan weer genieten.
We hebben Limburg gezien zoals er veel Limburgers het waarschijnlijk nooit zagen.
Een ultra om fier over te zijn, Limburg zwaarste staat in mijn top 3 van mooiste lopen!
Bedankt voor deze onvergetelijke prenten.
Volgend jaar terug? Vandaag nog niet maar morgen misschien wel.
Na 1u30' rijden zijn we terug thuis, snel alle pakken naar boven sleuren.
Hoe het komt moet je mij niet vragen maar de benen voelen in feite wel goed aan.
Toch maar even herstellen en klaar voor de volgende zotte toer.
Paul die nu gaat slapen...
3/19/2009 19/03Vanmorgen op mijn gemakje naar het werk gefietst en deze avond nog eens volle bak.
Ik haalde een maximumsnelheid van 59,86km/u , de volgende keren mij toch maar wat inhouden.
Het gaat al veel beter met fietsen.
Na het avondeten dan nog maar een toertje gaan lopen, 41 minuten...
het is al een sportief weekje geweest, morgen nog één keer terug lopen en met de auto terug.
3/18/2009 18/03Vrienden,
Vanmorgen was er weinig verkeer alsof het een feestdag was...toch op mijn route.
Ik loop een stevig tempo en kom vroeger dan verwacht op werk,
het is wel een tijdje nazweten maar dat nemen we er graag bij.
O, zo heerlijk, het zonnetje scheen heel de dag, kon het maar elke dag zo zijn, ik hou van de zon.
Maar helaas zullen we het moeten doen met wat komt.
Na het werk was het ook zaaalig teruglopen, de zon lekker in mijn gezicht...
Ook weer in het terugkomen een mooi tempo, morgen terug fietsen en zo gaan we maar door he.
 3/17/2009 17/03Vanmorgen met de fiets naar werk, zalig gewoon, bergop bergaf tussen de auto's racen.
Op 22' ben ik op werk, dat is me met de auto nog nooit gelukt.
S'avonds doe ik er maar 20 minuten over, soms vergis ik me nog met mijn vitessen maar het lukt al aardig.
16km en een gemiddelde van 21km/u, dat lijkt weinig maar men moet er toch stevig voor doorrijden,
elk rood licht zakt het gemiddelde weer natuurlijk.
Op de tentoonstellingslaan staat een flash en daar reed ik bergaf mijn max, 55km/u.
Zouden ze fietsers ook flitsen?
De benen zijn los, mijn rug voelt beter, de darmen beter, de moraal beter, het jaar is begonnen :)
Morgen gaan we weer al lopend, moest er een kanaal lopen tot aan het werk zou ik nog kunnen zwemmen.
Vanwaar terug die energie? Het zonnetje begint meer te schijnen, i love it.
3/16/2009 16/03Ale, we zijn der weer.
Vanmorgen met de auto naar het werk en deze avond lekker in korte broek al lopend.
Wat het was weet ik niet maar mijn lichaam leek een tijdbom.
Steeds rapper en rapper gingen die benen tot een bepaald moment mijn hartslag volgens mij wat hoog zat.
Even terugzakken en achter adem happen, na honderd meter gaat het al beter en loop ik rustig verder.
Volgens mij gaat de hartslag zo de hoogte in door te warme kledij.
Mijn loopvestje sluit te goed af en mijn mouwen staan vol zweet.
Een gemiddelde van 13km/u en mijn benen voelen beter en beter aan.
Morgen gaan we met het fietske naar het werk, de afwisseling doet blijkbaar goed aan de spieren.
De week gaat weer eens vliegen, voor we het weten is het vrijdag.
3/15/2009 15/03 vervolgOndertussen zit ik zo wat te surfen naar websites over mountainbiken...
Ook daar bestaan ultrawedstrijden in, wie weet, ooit...
8/08/09 is er in Kessel een zesurenwedstrijd, misschien goede voorbereiding voor 'de hel'
15/03Voor het verslag van de trail zal het weer scrollen worden want we gaan gewoon verder.
Vandaag stond er normaal terug een trail op mijn programma, 54km in Frankrijk...
Twee dagen zo vroeg uit mijn bed was echter te veel gevraagd, de benen voelden anders wel lekker.
Er zit niets anders op dan eindelijk eens mijn fietske te dopen.
Het is alweer zolang geleden dat ik fietste en toch is fietsen hetgeen ik t'liefste doe.
Nooit eerder reed ik met klikpedalen maar dat houd me niet tegen om zonder oefenen op mijn fiets te springen.
We zien wel de eerste keer dat ik moet stoppen.
Na 500m al een groepje wielertoeristen, het zit nog in mij... ik kan het gewoon niet laten en ga ze achterna.
Na een paar kilometer volgen gaat het iets bergop en wil ik me eens testen.
Iedereen uit mijn wiel, ik met mijn brede banden... yes, het zit er nog altijd in.
het geeft zo'n goed gevoel.
Met de vitessen is het af en toe nog wat knoeien.
Nog een paar goeie bergopjes uitzoeken en terug.
Voor een eerste training is 15km genoeg, een gemiddelde van 23km/u daar ben ik meer dan blij mee.
Max 40km/u in een afdaling. De weg is nog heel lang natuurlijk naar 'de hel van Kasterlee' .
Op de baan fietsen is niets vergeleken met in de bossen en in het slijk rijden.
Oja, gisteren was het marathon nummer 60, mijn tijd was 4u49'13 en daarmee had ik toch een mooie 36ste plaats.
3/14/2009 Trail L'Elchertoise Nobressart 14/03/09De wekker gaat niet lang leven, om 05u30' wakker op een zaterdag...
Bon, het is voor een goed doel dus staan we maar op.
Vandaag gaat de reis naar Nobressart niet ver van Arlon.
Er staat een trail te wachten met heel wat hoogtemeters, 45km ploeteren in de natuur, yes.
Op tijd vertrokken en om 09u15' komen we na twee uur rijden aan.
De zon wacht al om ons een hele tijd t evergezellen en de sfeer zit er hier al goed in.
Bij de inschrijving blijkt dat we nog meer waar voor ons geld gaan krijgen, 47km in plaats van 45!
6€ voor 47km genot, hoe krijgen ze het voor elkaar ? Waarom moeten we elders dikwijls 30€ tellen voor
een marathon die veel minder te bieden heeft ? Na afloop krijgen we bij inlevering van het borstnummer nog een drankje en een koek.
Diane gaat voor de 25km (minitrail) en heeft daar 4€ voor over.
De minitrail doet de eerste en de laatste kilometers van de grote lus.
Ik zou zeggen geen bekenden maar algauw komt Gust een paar blutsen in mijn autodeur kloppen.
Dat was weer eens lang geleden, Gust loopt voor Joggans, eenmaal hij loopt nog moeilijk te stoppen.
Ik maak me verder klaar, vandaag in short , trailschoenen, trailkousen (booster) en een gamelback.
In mijn Gamel doe ik een busje isostar, een fototoestel en papieren zakdoekjes om struikrover te spelen.
Voor de start nog 10 minuten aanschuiven aan het toilet en we kunnen ons midden in het pak gaan zetten.
Eerder een ietsje achteraan, zo kan ik een paar kilometers samen met Gust lopen.
09u30' en ze fluiten ons in gang, vertrokken om 47km natuur te trotseren.
De eerste kilometer is er niet veel sprake van lopen, we moeten van een brede baan de smalle wegjes in.
De volgende kilometers spelen Gust en ik ons inhaalspelletje. Al lachend en zeverend schuiven we op.
Het lachen zou ons later wel vergaan :)
Bij een steile afdaling ziet Gust dat ik toch wel redelijk zot naar beneden durf lopen en onze wegen scheiden zich.
Technische lopers zijn schaars, lopers voor mij kiezen veel te veel het slechtse pad en gaan hiervoor later betalen.
Bij traillopen moet men altijd goed vooruit denken, welke weg ga ik kiezen en waar zet ik mijn voeten.
Concentratie van begin tot einde is nodig om niet die ene misstap te zetten.
Een ervaren trailloper voor jou is ideaal en daar mag je op vertrouwen, springt hij naar rechts gewoon volgen.
De andere lopers waarvan je ziet dat ze misse stappen zetten, snel voorbij lopen.
Ik heb er zin in, de zon is van de partij, het parcours is prachtig.
De ene helling volgt de andere op, niets is vlak en maar weinig stukken waar moet gewandeld worden.
Af en toe gaat mijn rugzakje af om wat te drinken. Ik moet zuinig zijn want de eerste bevoorrading is na 18km.
Ik blijf lopers inhalen en vraag me af of de snelheid niet te hoog is..
soms springen we over bomen, dan weer door beken, door diepe moddersporen en ondergrond met keien.
De weg is echt goed aangegeven met grote pijlen kalk.
De lopers zijn nu goed verspreid en overal is het lekker lopen.
Om de 5km een paneel , ik loop steeds rond de 10km/u.
Het is lang wachten voor die eerste drankpost, als hij in de verte opduikt is iedereen tevreden.
Ik vul mijn bidon met water en eet wat rozijntjes, nog even wat praten met andere lopers en terug weg.
De hellingen beginnen toch wat zwaarder te wegen, die twee zesurenlopen zitten nog wat in de benen.
Alhoewel, dat was vorige week, geen excuses zoeken.
Ik denk vandaag veel te veel tijdens het lopen en geraak niet goed in mijn roes.
De kilometers volgen elkar op, steeds hetzelfde ritme, altijd maar eenzame lopers inhalen.
Na 35km heb ik al enkele dipjes moeten verwerken. Moest men zoiets een dier aandoen dan komt
Gaja na enkele weken aan ons deur voor dierenmishandeling. Waarom doen wij 'de mens' dit ons eigen aan?
Wat zijn we toch een aardig ras...
Ongeveer km 36 zie ik toch weer de Witte kwikstaartvogel, het beestje achtervolgd me nu al een hele tijd.
misschien heb ik er meer oog naar omdat ik het vroeger niet kende.
Ik kijk wat rond mij en zie prachtige bomen, supermooie natuur, geen loper meer te bespeuren.
Een beetje verder een meer, ...een meer ? O dan zijn we terug aan de bevoorrading.
De tweede en laatste post op 38km. De rozijntjes zijn op en ik doe het met een stukje banaan en een wafeltje.
Mijn maag is nog niet in ord een een kilometer verder kan ik mijn papieren zakdoekjes testen.
Na een geslaagde bemesting en de schoenen eens uitkloppen kunnen we verder voor nog 8km.
Nu zijn we wel 5 minuten kwijt en zal 10km/u niet meer haalbaar zijn.
De laatste kilometers nog een paar heel zware modderstroken en wat hellingen.
Eindelijk aan kilometer 46 komt de eerste loper me inhalen, samen met een andere draven we terug aan een goed tempo.
Enkele keren doodgegaan en nu terug krachten over.
De meet in zicht en 4u50' ongeveer, de uitslag komt binnenkort wel op net.
De derde ultra op drie weken zit er op.
Ik loop nog een stukje terug na me om te kleden en trek nog wat foto's.
Wachten tot Gust voorbij komt en ik loop met hem nog even mee.
Diane heeft bijna 4u gelopen voor haar 25km, wat ook zeker niet slecht is met zo weinig training.
Ze maakte trouwens heel mooie foto's van de modder.
De benen voelen heel raar aan, het is enkele uren later alsof ik niet gelopen heb...
...het zal er vanavond misschien inschieten, ik ben altijd wat trager van begrip
 Proficiat aan de organisatie, een prachtige trail schotelen ze voor, en dat voor zo'n prijsje!
Aan de aankomst praten we nog wat na met andere bekenden en dan volgt de rit naar huis.
Die twee uur terug rijden zijn er altijd teveel aan maar het vroeg opstaan vandaag was het zeker waard.
Op naar de volgende.
Paul
3/11/2009 11/03Hoi vrienden,
Dagen zoals vandaag, soms heb ik van die dagen dat ik zou willen blijven lopen...
1u22' zei de klok als ik thuis kwam. Bijna geen druppel zweet, niets vermoeid.
Ik heb genoten, naar de maan gekeken...die kracht van de maan, de hemel, de sterren.
 Ik kijk rond mij en zie dat de mens alles beplakt heeft met klinkers, tegels, bakstenen,...
Een kat kijkt me aan alsof ze begreep wat ik dacht. Voor dat beest is het tegenwoordig ook zoeken om een gatje te kunnen krabben.
Ik begin een ritme te krijgen, een natuurlijk ritme, laat me meeslepen door de natuur.
Genieten nu want morgen is het misschien weer anders.
Soms mogen minuten uren duren, spijtig dat ze dikwijls als een seconde voorbij gaan.
Oja, even waag ik mij ook in het donkere bos, een beetje op het gevoel en niet zo'n goede keuze..
ik weet niet wat voor beesten er in dat bos zitten maar het was een groot beest dat recht op me af kwam,
 rechtsomkeer en lopen maar. Wie weet was het een groot konijn dat nu zit te lachen.
Als de beentjes zo blijven loop ik de trail van 45km zaterdag, dan wel met mijn trailkousen
om genoeg spanning op de kuiten te houden.
Geniet van de dag
3/10/2009 10/03Oef, de snotvalling is bijna op zijn eind...
Mijn benen zijn al klaar voor de volgende uitdaging.
In mijn verslag van zondag vergat ik te zetten dat ik mijn voet twee maal op dezelfde plaats verstuikte.
(ik ben dus geen ezel) Daardoor toch wel wat last aan een spier boven de enkel,
niets dat me zal weerhouden van weer iets te forceren maar toch een beetje rekening mee houden.
Zaterdag 14/03/09 zou ik me normaal wagen aan de trail in Norbressart.
45km met heel wat hoogteverschil, daarvoor zal ik heel vroeg uit de veren moeten...
...ben zelf benieuwd.
3/9/2009 uitslag 6 heures de La GorgueUiteindelijk toch een pluim voor de organisatie die de definitieve uitslag zeer correct opmaakt.
Mijn gelopen afstand is nog beter dan gedacht en ik kom aan 63611m.
Mijn dertiende plaats is dus toch juist :)
|
|
|
