Vrienden, zomeruur, een uurtje minder slapen maar we krijgen de zon en warmere dagen in de plaats.

Om 06u30 (nieuwe uur) gaat de wekker. Met veel tegenzin komen mijn benen uit bed en de rest van mijn lichaam moet maar volgen.

Veel tijd om te treuzelen is er niet want vandaag gaan we naar Gilze tegen Breda.

Om 10u30 is de start van de ultralopers(65 km) en een half uur later starten de marathonlopers. Gek als jullie me kennen stond Paul op de lijst van de ultralopers.

Eerst nog even mijn Fietsbegeleidster ophalen en weg zijn we.

Onderweg hangen op de linkerkant donkere wolken met natte inhoud en aan de rechterkant, een stralende zon.

Ik heb de neiging om steeds naar links te rijden maar helaas zegt de Gps dat we richting donderwolken moeten.

Maar de sfeer zit er in en niets zal onze dag verpesten, het is een ultra voor het goede doel. het Sofia kinderziekenhuis te Rotterdam

Voor zo een dingen mogen we al eens iets meer doen, ik drijf dan ook mijn startgeld op naar 50€.

Aangekomen in Gilze valt het meteen op dat de sfeer super is, de inschrijving verloopt picobello.

We krijgen een mooie tas met allerlei toffe dingen in. Iets voor 10u30 staan we klaar aan de start, het begint lichtjes te druppelen en de regenvesten komen al boven. We zijn vertrokken, iedereen schiet als een speer weg maar dat zagen we al meer, later in de wedstrijd halen we de lijken wel op.

Het gaat langzaam maar dat was ook mijn bedoeling, ik zou voor een tijd van 06u30 gaan.

Na 1km lopen krijgen we een mooie regenbui, de dikke druppels voelen ijskoud aan. Al gauw weegt elke loper enkele kilo's meer.

Het gaat een harde tocht worden, zoveel is nu al zeker. De seingevers staan overal waar ze moeten staan, bordjes geven nog eens de juiste weg aan.

Kilometers staan regelmatig aangegeven en om de 5km ongeveer een bevoorradingspost.

De posten waren elke keer voorzien van bananen, peperkoek, water, cola, sportdrank,.. en vriendelijke mensen.

Elke post weer van alles een beetje, dit is echt een voorbeeld. De organisator mag fier zijn.

Ook de mooie bossen, de heerlijke geur van dennebomen. Mooie grote velden, prachtige natuur.

Na 2u12 is de eerste ronde afgelgd, een beetje te traag. Het loopt niet heel soepel, de voeten zijn doornat en alles wat op mijn voeten staat ook. Het beste is er al af en ook het eigenaardige gevoel zit weer in mijn rechterbeen.

Ach ja, de ene dag is de andere niet en een ultra lopen kan al wel eens afzien zijn. Doorgaan en niet te veel nadenken.

Ook de tweede ronde krijgen we de nodige plensbuien... ik begin er hard aan te twijfelen of er wel nog een derde ronde zal komen.

Een geluk dat mijn schoenen al vol water zaten zodat de moed er niet meer bij kon.

Veel steun en moedgevende woorden van Diane helpen me steeds verder te gaan.

4u30 gelopen , de tweede ronde afgelgd in 2u18. Bij de doorkomst zoveel aanmoedigingen dat stoppen echt niet kon.

Ik denk ineens aan de kindjes waar we voor lopen, die hebben soms geen keuze om verder te gaan... Bij deze gedachte moet ook de derde ronde eraan. Wat het me ook aan moeite mag kosten, die eindmeet loopt niet weg.

Het is hard, keihard, nooit zag ik zo af. Mijn fietser wist niet goed meer wat voor mij het beste was, ze slaagde er toch in om de juiste woorden te vinden. Kilometer na kilometer komen we dichter, af en toe enkele meters stappen en direkt terug op gang trekken.

Dit is een gevecht met je eigen lichaam, het doet pijn en alles is leeg...maar toch is er iets dat me ondanks het afzien een goed gevoel geeft...

De laatste kilometers, hellange rechte stukken. De benen verkrampen, knieen en kuiten ontploffen, maar het hoofd wil nog verder gaan.

100m voor de finish nog 5 seconden stretchen, we zijn er. 07u04 ... De derde ronde was het gelukkig beter weer met af en toe een straaltje zon.

Wat een opluchting die eindstreep.  Even wassen en omkleden en we krijgen nog een goed bord pasta.

Nog wat napraten met de andere lopers en terug naar huis.

Zo diep gegaan vandaag, zo kapot, zo leeg en toch...ik kijk al uit naar de volgende. Hopelijk herstellen de benen weer snel dat we er terug kunnen aan beginnen.

Bedankt aan heel de organisatie want alles was tot in de puntjes ok.

Keep on running

Paul

 

 

 

Vandaag een ultra gelopen, maar ik ben nu pas thuis en ben helemaal leeg gegaan deze keer, dus eerst eens goed slapen.

Morgen na het werk maak ik  een verslag (rond 18u zou het er normaal gezien wel opstaan).

 

Slaapwel.

 

 

De griek Kouros Yiannis is momenteel de 48 uur aan het lopen, bij de laatste update had hij 25uur gelopen en zat al aan 253,50km.

Op de volgende site kunnen jullie updates volgen (de loop stopt op 30/03/2008 om 11u). updates 48 uur

De site van Kouros voor de mensen die al zijn wereldrecords eens willen zien -Yiannis Kouros -

De ultralopers lopen op een piste van 250m indoor en elke 4 uur draaien ze van richting.

Meer info over de loop hier te vinden.

Hier livebeelden te zien, echt wel indrukwekkend, mentaal moet die man enorm sterk staan.

 

 

 

 

Hehe, het is weer eens weekend. Zo een korte week mag af en toe wel eens.

Het weer zit weer niet echt mee, veel regen... het stopt niet meer. Nog twee dagen en we kunnen weer eens wedstrijdje lopen.

Hoe zou het er in Gougnies bijliggen? Een trailke van 33km, niet echt overdreven in hoogtemeters maar door de regen zou het er wel eens zwaar kunnen bijliggen.

De benen voelen elke dag een beetje beter, de rug terug iets minder. Vandaag reed ik tot een stuk boven Amsterdam en Alkmaar, al die tijd beweegloos zitten doet er niet echt goed aan.

Nu nog eens op tijd in bed en proberen zo lang mogelijk uitslapen morgen.

Geniet van jullie weekend, hopelijk met af en toe een straaltje zon.

 

En voor het slapengaan nog een filmpje van de smurfen :)

Hier zijn we nog eens vrienden,

 

Wat een toestanden zeg, sneeuw op paasmaandag... de zon mag stilaan terug komen, als het zo blijft duren verhuis ik ooit nog naar een warm land.

Dit weekend geen wedstrijd gelopen, ik geef de benen nog wat extra rust. 

Vandaag nog eens naar het park, het is niet echt koud maar de regen is de boosdoener deze keer.

Och ja, boosdoener is veel gezegd, eens men er in loopt gaat het wel weer.

Ik blijf rustig lopen, bergop zeer traag maar ook bergaf blijven oppassen, ik wil mijn spieren de maximum aan rust geven en toch blijven lopen.

Het loopt heel lekker en deze keer ook weer geen pijn, het gaat de goede kant op. Eerst naar het park, vandaag niet veel zin om eentonige rondjes te lopen. Van het park loop ik dan maar het dielegembos in, het bos begint al volop in bloei te geraken.

De wilde look verspreid zijn sterke geur, overlal sneeuwklokjes en paarse krokussen. Alles krijgt stilaan terug kleur en geur.

Ook de dieren zijn druk bezig met hun op te maken, vogels zoeken takjes voor hun nest, de eendjes doen hun winterjas uit.

Mooi om zien allemaal, dat is de beloning als men toch gaat lopen als het regent.

Van het Dielegembos naar het Laarbeekbos, daar ligt alles heel drassig en acrobatische toeren zijn nodig om niet te vuil te worden.

  1 uur en 11 minuten lopen, en een heel goed gevoel. Meer dan een uur en toch voelt het alsof ik niet gelopen heb.

Op die manier zal ik ook proberen mijn volgende wedstrijd te lopen, op het gemak als een toerist :)

Ik kreeg de tip van ervaren ultralopers om het eens een maand of twee wat rustiger te doen, daarna terug langzaam opbouwen.

We zullen proberen voor eigen goed. 5 jaar geleden was ik blij met een kilometer lopen, ondertussen staan we zoveel verder, het zou zonde zijn dit stuk te maken door nu ineens TE veel te willen op korte tijd. Soms eens terugkijken kan geen kwaad.

En nu in bed, want rust is ook o zo belangrijk en dat is toch wel een puntje waar we nog moeten aan werken.

 

Geniet van het lopen en heb geen haast.

 

 

Vanmiddag een toertje gaan doen in het park, weer geen volk. Het is redelijk loopweer en heel rustig buiten.

De zon komt er af en toe wat door en dat maakt het direkt veel aangenamer.

34' gelopen, voor ene keer ook nog eens met een hartslag. Wat is de conditie slecht tegenover een tijdje terug.

In het begin gaat mijn hartslag tot maar liefst 165 ??? Na een half uurtje blijft hij meestal rond de 135 en het laagste was 120.

Als je ziet dat ik in november nog 5u liep en op het einde van mijn loop nog niet aan 130 hartslagen kwam. De eerste 2uur maar juist boven de 100.

Weer een doel om naar toe te werken, de conditie terug langzaam opbouwen.

Ik was zo verschoten dat mijn schoenen voor een tweede keer buiten mogen vandaag.

Het is nog altijd droog buiten maar enorm koud en veel wind. In tegenstelling tot de eerste loop zit er nu wel direkt een goed gevoel in de benen en een aangenaam tempo. Mijn hartslagmeter is thuis gebleven maar ik schat dat mijn hartslag toch lager was dan daarnet.

Ik loop uit het park, de industriezone in en zo naar het bos. Over kleine modderige wegjes, het trailgevoel komt snel in me op.

Het is heerlijk om te lopen op oneffen paden met boomwortels en stenen. Moest het niet zoveel van mijn lichaam vragen, ik deed alleen maar trails. Wie weet binnen enkele jaren, wat zal de toekomst brengen he. In ieder geval, lui in mijn zetel liggen slapen is niet aan mij besteed.

Deze avond komen wa dan aan 48' , geen zweet, helemaal niet moe, nergens pijn, dat geeft veel hoop.

Volgens mij is dit de ideale manier om maximaal te herstellen en daarna terug sterker te worden en ook terug wat sneller.

 

Twee maal lopen op een dag bevalt me eigenlijk wel en misschien niet slecht om eens meer te doen.

 

 

 

Gisteren eventjes gaan lopen, het was koud en veel wind. Ik maakte er een hele rustige loop van om de spieren wat te laten werken maar toch ook niet forceren. 32' meer moest het niet zijn, het liep vlot en geen druppel zweet.

Geen kat te bespeuren in het park, alleen een hond die even meeloopt en me daarna vol modderpootjes zet.

Het was een speelse boxer, leuke hond maar zevert een beetje veel naar mijn goesting :)

Vrijdag ons Oma is gaan bezoeken, ze is bijna 90jaar en mist haar internet in het hospitaal.

Binnen de korste keren mag ze naar huis en kan ze terug volop mailtjes sturen en surfen.

De Utrecht marathon zal voor volgend jaar zijn want bij late inschrijvingen zetten ze de deelnemers niet in de uitslag.

 

Vrijdagavond ging normaal de memorial Jan Knippenberg van start, 100mijl . Door het aanhoudende slechte weer heeft de organisator alles afgeblazen. Een juiste beslissing lijkt me, ik zou als organisator niet graag o pmijn geweten hebben dat er door de storm ongelukken gebeuren. Drie mannen vertrokken toch, het is hun beslissing maar hun 'wilde loop' zal voor de nodige opschudding zorgen.

Eén van de drie was Wouter Hamelinck, van hem nog geen nieuws. Laat ons hopen , geen nieuws, goed nieuws.

Als je gaat trainen laat je ook niet weten aan de pers of je goed bent aangekomen.

Hopelijk gaat de Jan Knippenberg Memorial toch nog door dit jaar, wie weet kan ik dan nog de laatste 40km meelopen met iemand voor te steunen.

 

 

 

Hoi hoi,

 

wat een dag, soms regen, dan hagel, dan weer zon.. we nemen het zoals het komt he.

De benen zijn ondertussen al terug goed hersteld en de rugpijn gaat elke dag beter.

Het gaat de goede weg op. Toch nog eventjes niet lopen, daarna vliegen we er weer in.

Dat was mijn doel, in 2008 zoveel mogelijk marathon's of ultra's en koppig als ik kan zijn zal ik dat bereiken.

Nog even geduld en we kunnen er weer volle geweld tegenaan gaan, there is no limit.

 

Fijne werkweek nog vriendjes.

 

Hallo vrienden, de foto om te tonen wie nu Henry Wolters is, de man in het zwart (ik hoop nu dat het je dubbelganger niet is Henry).

Dit is een foto die hij waarschijnlijk zelf nog niet gezien had :)  Met Henry aan de start is het altijd feest, de nodige grappen ontbreken nooit.

De benen.  Mmm, dat kon beter, een beetje zware kuiten van de laatste rechte stukken en een knie met stekende pijntjes. Waarschijnlijk een licht ontsteking dat we goed in het oog moeten houden komende dagen. Ik vraag me ook niet af of het van die asics schoenen komt, de volgende schoen gaat een neutrale schoen zijn om eens te zien wat het verschil is.

Elke correctie dat een schoen doet is er volgens mij één te veel als je heel veel of heel lang loopt, maar dat is mijn visie, het kan helemaal fout zijn.

Straks nog eens goed masseren met een relaxerende creme (iets van Morgan Blue dat de renners gebruiken) en weer eens op tijd in bed. Optimaal recupereren deze week met misschien wel een kort loopje.

 

In Maasdam, 150km van Jette, daar speelt het zich af vandaag. Na 1u30' rijden komen we aan in de Ford Garage, sportlaan 1 in Maasdam.

De inschrijvingen zijn in de showroom en alweer botsen we op al die bekende gezichten, ik ga ze niet blijven opnoemen het zijn er alsmaar meer. We zitten weer tussen onze vrienden die allen weer eens een uitdaging van 42,195km aangaan.

De inschrijving verloopt heel vlot, een hoop volk bijeen maar het merendeel is voor de estafette.

Aan de ingang vragen ze of mijn wagen mee het parcours op moet? Ik leg uit aan de dame dat lopen en rijden nogal moeilijk samen gaat en parkeer op de voorziene parking.

We gaan voor 3u30' proberen, de benen voelen stijf van al die prikjes gisteren, het weer zit echt wel mee, droog, niet veel wind en een aangename temperatuur.

De klok staat al op 12' en we zijn nog niet gestart, eigenaardig, zouden ze hier ook 3km minder lopen? Hehe, gene tweede flopperdeflop vandaag, dank u. Later wist iemand uit te leggen dat 'de schilders' , wie dat ook mogen zijn, een kwartier voor de rest weg waren en daarmee dat de klok al tikte.

Start, 10u30 en we zijn weg, een beetje aarzelen de eerste km maar dan toch proberen een goed tempo te vinden.

Wat vervelend zeg, al die wagens van de estafette die constant voorbij razen en dan terug stoppen...brrr, en dan claxoneren ze nog om voorbij te kunnen..

Een geluk is het alleen maar voor de eerste kilometers zo. Met maar een schaars aantal deelnemers voor de marathon besef ik al gauw dat het wel eens een eenzame marathon zou kunnen worden. Even een plan bedenken, wat versnellen en zo komen we bij een estafetteloper. Mannen uit Leuven die hier wat komen trainen en altijd proberen tegen 12km/u te lopen. Ze zijn met 4 en wisselen om de 2km, later om de km. Ik zie mijn kans om hier goed van te profiteren. Zo kunnen we nog een babbeltje doen en heb ik ook twee fietsers bij me die me toch ook wat uit de wind zetten op die enorm lange rechte stukken. Na 1u lopen toch weer dat raar gevoel, even stoppen, stretchen en het is weer over. De traagste van de 4lopers (ongeveer 11,8) is juist aan de beurt en zo kan ik toch nog aansluiten.

Bevoorrading is dik in orde met alles op en aan maar weer iets te weinig posten naar mijn zin.

De tijd gaat vlot vooruit en het lopen gaat met een redelijk goed gevoel. Omdat die mannen met 4 zijn moet ik elke km mijn tempo terug aanpassen en op de duur begint dat wel door te wegen.  We zitten wel perfekt op een schema van 3u30' wat mijn doel was.

Toch na 23km moet ik ze laten gaan, vanaf nu staan we er helemaal alleen voor. Dorst, dorst, de post aan de aankomst niet gezien en zo duurt het wel heel lang, ik eet mijn energiebar op die tot nu toe in mijn hand zat.

Aan km 28 ongeveer komt een politiecombi naast mij rijden, lap, gaan die mijn papieren vragen, liep ik te snel, alcoholcontrole?

Nee hoor, die mannen liepen ook de estafette en daar mag dat blijkbaar met de dienstwagen.

De chauffeur komt naast me rijden en vraagt of ik de marathon doe, daarna de vraag of ik wat drinken kan gebruiken, o ja , please, water.

De schuifdeur gaat open en een politieagente rijkt me een flesje aan, met grote teugen drink ik alsof men leven ervan afhing.

Ze blijven naast me om het flesje terug aan te nemen, ik bedank en ze rijden voort. Zo zie je maar, de politie is er voor je.

Hadden ze om papieren gevraagd stond hier wel iets anders geschreven natuurlijk.

Het water was meer dan welkom en het tempo komt er terug vlot in. In de verte lopen de mannen van Leuven nog, te ver om deze terug bij te benen. Enkele kilometers verder, ow ow, in de verste verte niemand meer te zien, niet achter of niet voor me.

Een geluk staan hier overal mooi bordjes in de grond in tegenstelling tot vorige week.

Elke afslag staat keurig aangeduid en elke oversteek is voorzien van seingevers, een tien op tien daarvoor.

De laatste 10km is oneindig lang, rechte stukken, niemand meer te bespeuren, windtegen. Nu is het even vechten, het schema van 3u30' is al een tijdje onmogelijk geworden maar ver zullen we er toch niet vanaf zitten.

Man wat is het even doorbijten nu, na 10' lopen is het rechte stuk voor me precies nog even lang. Maar overal komt een eind aan, alleen een worst heeft er twee.

Op enkele kilometers van het einde gaat er voor me eentje op de grond, oei, euh, van ehbo kent deze hier niet veel af. Naast hem stop ik en vraag of het nog gaat, "ik stretch maar even, het gaat wel" maar zijn ogen spraken anders. Ik zei hem rustig verder te gaan en zeker geen risico's pakken, maar wie zou er zo dicht tegen de finish willen opgeven?

We hebben het gehaald, 3u37' 33". Een tijd om tevreden over te zijn, men benen doen echt wel pijn nu, we hebben afgezien en door moeten bijten. Maar dat zal er wel een beetje bijhoren zeker..

Bij het inleveren van ons borstnummer krijgen we een medaille en een t-shirt.

De t-shirt mogen we inruilen tegen een Ford uit de showroom, maar geef mij maar een degelijk stevige t-shirt,

Bij de prijsuireiking krijgt iedereen nog gratis te drinken, nooit eerder gezien!!!

Het was saai met de lange rechte stukken maar chapeau voor de organisatie, alles zo perfekt aangeduid.

Ik heb maar één minpunt en dat is iets te weinig drinken onderweg. En die auto's in het begin, ja, dat kan moeilijk anders als er een estafette is waar de wagens meerijden.

Daarna nog de nodige dozen wafels verkocht en terug naar huis. Het was zeker een geslaagde dag, de zoveelste zit erop en nu terug platte rust.

 

Ik dacht dat deze horloge mijn nieuwste aanwinst zou worden, het ziet er heel mooi uit.

Maar als ze dan spreken over de duur van de batterijen... tijdens het lopen tot 8 uur.

Dat is in het begin waarschijnlijk 8uur en na een tijdje maar 7 meer enz... En wat bij een wedstrijd van 100km? Ineens geen horloge meer.

 

Zo, we hebben weer heel de week geen meter gelopen, ik moest me schamen. Morgen gaan we naar Maasdam voor de marathon.

Vandaag had ik ook een afspraak met de neuroloog, die madam kende haar werk wel maar het leverde niets op verder.

Alleen dan een paar pijnlijke spieren waar ze met een naald in gezeten hebben.

Het volgende onderzoek is weer bij de Neuroloog, de naam ben ik al vergeten maar het zag er iets ingewikkeld uit :)

De tweede test mochten ze vandaag niet doen omdat de ziekenkas dit niet zou terugbetalen, als dat geen zever is?

Benieuwd voor mijn tijd morgen want ik had graag toch eens terug 3u30' gelopen deze keer. We zien wel, zorgen voor morgen.

Als ik morgen de meet haal dan is het de vierde marathon op een maand, ik zie het als basis voor het grote werk dat, als het van mij afhangt, er zeker van zal komen.  Zo proberen voortdoen en zodra er nergens geen pijn meer is , terug in de week beginnen trainen.

Als het zo het hele jaar verder kan dan zie ik me ergens rond de maand september nog een ongewone ultra doen.

Morgenavond het verslag van de binnenmaasmarathon, loop ze dit weekend !

 

 

en de oogtest van Bush :

Vrienden,

 

Vandaag werd mijn site bezocht door de heer Mutze Willem, voor mij is dit een grote eer.

 Hij liet zijn sporen na in mijn gastenboek waardoor mijn weblog een grote meerwaarde krijgt.

Willen jullie weten wat Willem zoal doet en kan? Kijk hier maar eens. Respect voor zijn prestaties keer op keer.

Willem, uw loop kan ik helaas niet meedoen omdat de dag erna de antwerp marathon op mijn kalender staat.

 

Wat een wind vandaag, alle parken zijn afgesloten in Brussel, ik had graag een toertje gedaan in het Boudewijnpark maar ze hebben gelijk, het zou gevaarlijk zijn met die wind. Nog 2 dagjes werken en we mogen weer eens een marathon doen.

De benen voelen normaal aan en zaterdag zou ik graag eens wat sneller starten om te zien of dat raar gevoel achter de knie dan ook sneller komt, of ook pas na een twee uur lopen.

Morgen naar Luxemburg, hopelijk met wat minder wind. Dus gaan we maar weer eens op tijd in bedje. Slaapwel.

 

Hier zijn we weer, vandaag rondje aan de kust. Het was er mooi weer met veel zon vanmorgen.

Ik heb een klant in Maldegem en dan kunnen we niet anders dan stoppen bij Peter & Hilde.

Wie zijn dat nu weer hoor ik jullie al zeggen.... Peter & Hilde hebben een groenten en fruit zaak op de Industrielaan nummer 2 in Maldegem.

Waarom zo'n reclame? Dank zij hun fruit ben ik in staat zoveel te lopen. Nee, ik ben altijd op de baan over heel Belgie en na een tijd weet je de goede zaken wel te vinden. Hun fruit is super heerlijk en vers, dat mag dan ook gezegd worden. We doen ook altijd een toffe babbel, ze noemen me , "de sportman van het jaar.....dat nog moet komen.. ".

Lopen gaan we weer niet doen vandaag, na volgende week zal ik terug rustig aan beginnen opbouwen, opbouwen waarom? Dat zullen jullie gauw weten, ik ben iets van plan maar laat jullie nog even nieuwschierig afwachten.

Geniet van de avond en verras elkander eens.

Doei, morgen naar Eindhoven.

 

 

Weer echt de moeite waard om dit eens te bekijken....

Hello vrienden,

 

Jullie lezen het goed, vandaag tot in Nijmegen gereden om er de flopperdeflopmarathon te lopen! Deze marathon staat ook bekend onder de naam Nicodewitt Marathon. Nicodewitt is een grootwarenhuis in Nederland die hem beter ook alleen daar zou mee bezighouden.

Nee, ik ben te streng. Het begon vanmorgenvroeg om zes uur, de wekker overslaapt zich spijtig genoeg nooit en haalt me bruut uit mijn bed.

Eerst nog naar Dworp want Diane gaat ook lopen vandaag. Op de snelweg gaat het zeer vlot, alleen hoe verder we rijden hoe slechter het weer en regelmatig krijgen we een goede bui. Droog gaan we niet blijven vandaag maar dat zal de pret niet bederven.

Goed op tijd aangekomen vinden we plaats op een heuvel waar allen Belgen willen opstappen :) .

We begeven ons naar de inschrijving in een Hotel maar na de lange rit is de wc toch onze eerste halte.

Wow, het lijkt hier wel dik in orde, er staan mooie standjes waar men vanalles kan kopen.

De vrouw aan de tafel vraagt me wat ik ga lopen, ik zeg de marathon. En welke afstand wil ik dan lopen? Euh, ik antwoord 42 kilometer.

"ach ja" schiet ze in de lach, "die fout zal ik vandaag geen twee keer maken". Haha, grappig.

Diane schrijft haar moedig in voor de halve marathon.

En nergens kunnen we komen, de Duitsers groeten me al gauw en ook Willem Mutze is weer van de partij.

Nog de laatste voorbereidingen, een heuptasje met fototoestel en om 11uur stipt zijn we weg.

Ik heb als doel de eerste ronde bij Diane te blijven om haar een mooi gelijk tempo aan te geven en de tweede ronde graag wat versnellen om te zien hoe de beentjes zitten.

Het is hier wel mooi, we lopen ver in laatste positie maar later zullen we er wel terug tegenkomen die te snel startten.

Elke 5km klok ik af zo kunnen we perfekt zien hoe gelijk we lopen.

Het gaat direkt goed, een mooi ritme dat we zeker gaan volhouden, ik schat net geen 10km/u.

Onderweg zitten drie mensen op een bank de lopers aan te moedigen, ik ga er me even bijzetten en 'klik' op de foto. Iedereen zat te lachen, ach ja, moet kunnen onderweg he.

Ik doe regelmatig wat intervallen om foto's te pakken, tijdens het lopen zouden ze te troebel zijn en dus is het altijd stilstaan en terug snel een sprintje. We komen mooie dingen tegen onderweg, ook een villa die naar mij genoemd is "de pol", hop, een fototje.

Het is wel goed uitkijken soms hoe we moeten lopen, en ik voorspel narigheid de tweede ronde....

Het gaat super, de bevoorradingen zijn wel niet wat was aangegeven op de site, normaal om de 5km maar niets was minder waar.

Na 15km zien we ene groepje voor ons uitlopen met veel halve marathonners, ik vraag of versnellen gaat en na een 'ja'knik zijn we weg.

Ongeveer 2km later halen we het groepje in en zonder omkijken erop en erover.

Diane heeft een dijk van een wedstrijd gelopen en mag er fier op zijn. Nog versnellen om een finishfoto te maken, daar doe ik mijn heuptasje uit en na even drinken en eten gaat de tweede ronde in. We hebben ongeveer 2u12' gelopen...

Ik versnel en heb een goed gevoel maar dat duurt niet lang, al gauw moeten we terug vertragen door weer dat raar gevoel in het been achter de knie.

Na wat vertragen lukt het weer.

In het begin van de ronde is het de bedoeling om enkele lussen te maken in het centrum en dan aan de grote lus te beginnen. zo was het de eerste ronde en zo had het nu ook moeten zijn.

Willem Mutze loopt op honderd meter voor mij en we doen even een babbel, ik wil snel weer mijn tempo lopen en we wensen elkaar succes.

Een seingever roept luid "onder de brug mijnheer" ik loop eronder en Willem kan net hard genoeg roepen om me terug te krijgen.

Na een korte discussie met de seingever die al heel de marathon onder de brug gestuurd heeft, krijgt Willem gelijk, eerst een lus van zes km en dan pas onder de brug. We beseffen al direkt dat heel de marathon 6km minder loopt dan eigenlijk moet. We zijn met een tiental mensen die de juiste weg afleggen. Natuurlijk loopt er nu voor ons in de verste verte niemand meer. De mensen kijken verbaasd als ik nog doorkom, ze dachten dat de marathon gedaan was, zo waren al de nadars al plat gesmeten en veel seingevers weg.

Leuk, na 30km zie ik Gunther terug lopen, die was rechtdoor gelopen waar we af moesten. Mij hadden ze al eens terug geroepen waar ik rechtdoor ging aan een voetbalterrein. Ja, als er niemand staat lopen we rechtdoor he.

Na 37km loop ik weer rechtdoor, na een goei 500m hoor ik heel in de verte hard fluiten en roepen, ja we moesten daar de baan oversteken en een wegje in, Gunther roept me terug. Man, man man, nu ben ik het een beetje beu , het leuke is eraf .

We lopen de rest van de marathon samen en vragen enkele keren de weg, soms staat er nog eens een seingever, dan weer niet.

Nog 1km te gaan, in de tegengestelde richting komt een man aangewandeld die we inhaalden aan km30, ook verkeerd en een kortere weg genomen.

Arm in arm lopen we over de meet. Wie weet zijn we nummer 1 en 2 die de volledige 42km liepen en zelfs meer.

nico de witt, je zag me één keer en wil je me nog eens zien dan zal je moeten komen kijken naar een andere marathon, o de jouwe zien ze me niet meer terug en ik vrees dat er velen mijn voorbeeld zullen volgen.

Benieuwd naar de uitslagen. Mijn tijd 4u17' , ok marathon nummer 7 dit jaar zit er op, we hebben het toch maar weer geflikt.

bravo aan het publiek, die deden het wel goed en de omgeving was wel heel mooi, dat maakt alles wel goed.

De tijden, km5: 32'06" , van 5 tot 10 : 32'07",  10tot15 : 32'01" dan de versnelling 15tot20 : 31'05" tweede ronde van 20tot 25km : 28'04"

van 25 tot 30 : 26'36" van 30tot 35 : 29'25" (ook verkeerd gelopen) van 35 tot 42 : 45'59" een totaal tijd van ongeveer 4u17' het zal iets minder zijn omdat we pas na een tijdje over de mat liepen.

Tot km 15 echt wel super mooi gelijk gelopen.

Vrienden, dat was het weer, de flopperdeflopmarathon zal lang in mijn geheugen blijven, :) we kunnen er gelukkig nog mee lachen.

 

Keep on running.

 

 

 

Kim Gevaert dankzij snelle tijd naar finale 60m

Kim Gevaert heeft zich vandaag geplaatst voor de finale van de 60m op het WK indoor in Valencia.

In haar halve finale eindigde Kim Gevaert als derde in 7.18, acht honderdsten boven haar Belgische record.

De zege was voor Tahesia Harrigan uit de Britse Maagdeneilanden (7.12) voor de Britse Jeanette Kwakye (7.13). Zij plaatsten zich rechtstreeks voor de finale. Gevaert kwalificeerde zich dankzij een van de twee snelste verliezende tijden.

De finale wordt vanavond om 20u25 gelopen. (belga/ka)

update:

 

Brrr, wat een file in Nederland vandaag. Toch ene mooie foto kunnen nemen, als je kijkt in mijn fotoalbum bij "allerlei",

foto nummer zes en zeven tonen aan hoe filevrij het was zoals de borden aangeven. Dachten jullie dat zoiets alleen in Belgie kon? Nee hoor, overal hetzelfde al lijkt het soms wat anders.

Vandaag weer eens niet lopen, het doet maar raar voor iemand die bijna elke dag liep, maar het doet mijn spieren goed om eens een periode minder in te lassen. Tja, minder.... zondag gaan we er toch weer eens voor, er staat weer ene marathon op mijn kalender.

De tijd speelt geen enkele rol, ik zou alleen graag iets soepelder lopen dan de voorbije periode. Er is al wat gewicht af, dat zal ook wel schelen zeker?

Na zondag zullen we zien, op 15/03 is het de Binnenmaasmarathon en daar zou ik dan eens terug naar de 3u30' willen gaan.

Maar alleen als de benen op maandag al ok zijn, anders terug rusten en rusten en rusten.

Het is echt wachten nu op de dag waar we terug kilometers kunnen vreten alsof het niets is, maar zonder twijfel, die dag komt.

Geniet van jullie weekend en ga ervoor, daarna is er weer ene hele week om uit te rusten :)

 

  

Voila, weer een dagje om, zoveel kilometers gereden vandaag. Dat vraagt om loopschoenen om te ontstressen!

De benen zijn beter maar om nu al te lopen? Langzaam vertrek ik, het is of mijn lijf 150kg weegt, trekken om me vooruit te krijgen.

De spieren vallen eigenlijk goed mee en ik verkies om even mijn trailparcour van Jette te gaan opzoeken.

Het ligt er maar drassig bij maar in die modder voelen we ons op het beste. Het is heel rustig in het bos, af en toe een grote zwarte vogel die mijn weg kruist, of ik de zijne. De vogels zijn druk in de weer met nesten bouwen en je ziet ze overal stukjes hout en vanalles een beetje sprokkelen. Het lijkt of alle leven terug op gang komt. Mooi en rustgevend, ondertussen loopt het ook soepelder, waarschijnlijk door het 'even niet' denken.

In plaats van door het veld te lopen keer ik terug langst de spoorlijn waar het toch wel iets properder ligt.

Zo belanden we terug in het Boudewijnpark op ons vertrouwde rondje. Ik doe er een stuk of twee rustig en dan eens terug de vlam in de pijp.

Het doet een beetje pijn maar ik wil me toch wat forceren om terug iets sneller te kunnen lopen. Na enkele rondjes gered door de bel, eerder door een loopster die me aanspreekt. "mag ik een vraag stellen mijnheer?". Haha, die kent me niet, tuurlijk, hoe meer vragen hoe liever. De vraag was hoeveel meter een rondje was... ik schaam me, al zoveel rondjes gelopen en nog niet weten hoeveel een ronde is.

Ik gok 800m en zal er wel niet ver af zijn. Zo raken we aan de praat en kunnen de benen wat rusten :) .

Zo kom ik nog te weten dat er volgende week woensdag in Jette een 'start to run' begint.

De loopster is hier net komen wonen, ik toon haar nog een paar andere rondjes in het park en maak haar ook attent dat het park niet zo veilig is later op de avond. Als vrouw alleen is het toch niet aangeraden om er s'avonds laat te gaan joggen.

Zo, bij het terug naar huis lopen (bergop), toch wat krampjes in de linkerkuit. We hebben weer eens 1u15' gelopen en nu terug een goed gevoel in de benen. Vanaf nu alleen nog maar beter en herstellen, langzaam maar zeker.