Vandaag mijn verjaardag gevierd maar we hebben het niet te laat gemaakt.

Morgen is het al vroeg opstaan, om 04u30' gaat de wekker en dan de lange reis naar Terschelling.

Bedankt voor de vele reacties en mailtjes vandaag.

 

 

 

Hey vrienden,

 

Alweer een tijdje geleden... het zijn dan ook enkele drukke weken op werk en ik heb ook veel ander dingen aan mijn hoofd.

Toch staat het lopen niet helemaal stil, zaterdag vertrek ik naar Terschelling om er weer eens een marathon te gaan lopen.

Het is wel weer 42km maar de bedoeling is toch om hem heel rustig te lopen. Het seizoen zit er voor mij zo een beetje op.

Ik beloof jullie dat mijn blog niet helemaal stil zal staan. We zullen proberen om jullie ook de winter te motiveren om de loopschoenen aan te trekken.

Vergeet niet beste vrienden dat het leven een sneltrein is, we moeten er uithalen wat er in zit. Geen tijd voor negatieve dingen en elke dag terug beleven.

Ik wens jullie nog een fijne laatste werkdag en een spetterend weekend.

 

Doei.

 

 

 

Al goed gerust deze week, gisteren was de voorstelling van de nieuwe audi Q5 met bijbehorende hapjes.

Een mooie wagen maar niet echt mijn prijsklasse... het bleef dan maar bij kijken.

 

Vandaag toch maar even naar de pedicure geweest om die pijnlijke blijn eens onder handen te nemen.

Ik hou het nog even zo, niet lopen. Zaterdag komt ons moeder terug van verlof en tegen dat ze terug komt moet het huis blinken.

Dus morgen gaan we de hele dag kuisen en meubels versleuren... wie niet weet wat doen...

 

De benefietloop van dit weekend heb ik afgezegd, het zou gewoon teveel zijn.

Zondag is er wel de marathon van Etten leur, hou me tegen, we zien wel zondag.

 

Groeten en nog even doorbijten, het is zo weer weekend.

 

 

Vrienden,

 

Het verslag van het BK 24u zal traag maar zeker weer naar archief verdwijnen.

Het heeft voor heel wat heen en weer mailen gezorgd denk ik, maar dat zal ook weer snel vergeten zijn.

Ik voel mij al terug goed, loop al terug in vitesse de trapppen op en kon het niet laten om de schoenen al eens aan te trekken.

Goed warm kleden en weg ermee.

 

De eerste meters waren wat moeilijk om op gang te komen maar dat duurde niet lang.

Al gauw kwam er een mooi ritme van rond de 10km/u en dat hield ik maar zo.

Even wat rondjes draaien in het park, dat was al een eeuwigheid geleden. En ik ben zo verslaafd aan rondjes draaien nu.

 

Ik was al vergeten hoe mooi het kan zijn in het donkere park, zo rustig. De geur van de herfst is heerlijk en de stilte geeft een aangenaam gevoel.

De 165km is nog niet zo lang geleden dus hou ik het bij een half uurtje lekker lopen.

 

 

 

 

 

Iedereen een fijn weekend gehad?

Gisteren was het erg, de voeten deden pijn alsof ze er met een mes in zaten te wringen.

Vandaag valt alles weeral reuze mee en lopen zou al wel misschien gaan. Toch laat ik deze keer eerst mijn voeten goed genezen alvorens verder te lopen... normaal gezien.

Mijn verslagje over het Bk in Schaarbeek is de meeste mensen goed bevallen maar heeft blijkbaar voor wat opschudding gezorgd.

De zin waar staat dat ze mensen meenemen naar Seoel die geen 200km zouden halen beviel niet iedereen.

 

 

Mijn excuses voor de nogal direkte zin mijnheer Vandendriesche maar dat is nu eenmaal als men veel schrijft.

Ik maak er mij al zeker niet druk in en concentreer mij vooral op herstel  en dan verder opbouwen.

 

 

Belgisch Kampioenschap 24u

 

 

17 en 18 oktober staan al een tijdje op mijn kalender en eindelijk is het dan zo ver.

Vijf dagen na de marathon van Eindhoven en men voeten vol met blaren, het goede nieuws is dat ik al twee dagen heel gezond aan het eten ben.

Het was een zware week op werk maar in het kopje is het nooit beter geweest.

Als je niet wilt slapen op een 24u dan is het heel simpel, neem gewoon niets mee om te slapen.

Nog snel de keuken plunderen en wat kledij bijeenzoeken, om 15u is de start.

Na 15 minuten rijden zijn we al ter plaatse, Diane is mee en mijn zus. Mijn zus loopt of wandelt nooit dus heeft ze haar toch een volle week voorbereid op deze 24u.

De inschrijving verloopt vlot en het is blij weerzien met vele andere ultralopers.

Jutta en Peter, Willy, Theo, Regina en Vincent hebben een open tent waar we ons voedsel ook

kwijt kunnen. Voor hun bracht ik een paar flessen La Chouffe mee.

Ook de jonge Michel is erbij die onder begeleiding van Vincent de 50km wil halen.

Het is bijna zover, nog veel andere bekenden staan klaar voor de grote uitdaging.

Iemand die we missen is wel Paul Beckers waarvan weer veel verwacht werd.

We zijn vertrokken, rustig achteraan… Diane loopt de eerste rondes en mijn zus gaat er een hele lange wandeling van maken.

Enkele mannen vertrekken weer veel veel te rap en het is dan ook niet moeilijk dat ze later moeten stoppen.

Al van de eerste kilometers doen mijn voeten pijn, die blaren hebben geen tijd gehad om te genezen, ze zitten onder het eelt van de voeten en kunnen zo dus ook niet opengaan.

Het parcours, eerst lopen we een stukje op de piste om dan scherp naar rechts te draaien, een stukje asvalt en dan is het draaien en keren op een grintweg met veel losse steentjes bovenop een verharde laag. Hoeveel bochtjes hier in dat parkje zaten weet ik nog altijd niet maar het was om zeeziek van te worden. Dan draaien we terug de piste op naar de bevoorrading toe.

Op de elektronische borden kunnen we mooi zien hoeveel kilometers we hebben en in welke positie we lopen. Ik loop op een 28^ste plaats maar voorzie wel een opmars als alles goed gaat.

De rondjes gaan vlot en ik hou mij dapper aan steeds hetzelfde tempo rond de 8km/u.

Een orgeldraaier doet zijn best om ons op te vrolijken en volgens mij is vandaag zijn linkerarm dubbel zo dik als de rechter.

Iedereen loopt zijn 24u zoals hij het zelf wilt maar wat Marc hier bewijst kan hij toch maar beter op een zes uur loop gaan doen.

Vincent man, wat jij voor ons gedaan hebt dat verdient meer dan een pluim.

Hij zorgde voor eten en drinken, sneed de bananen in stukjes en deed de bekertjes vol. Hij moedigde ons aan en ging zelf regelmatig de bekertjes van het parcours opruimen.

De uren verstrijken en al gauw valt de avond. Cees Verhaegen is er al uit, Marc Vanderlinden heeft zijn show ook gestaakt na vijf uur lopen. Willy en Jutta zitten me steeds op de hielen en het is een spelletje haasje over.

Mijn zus zet dapper verder en Diane stapt ook samen met haar mee.

Vandaag niet slapen zodat we wat plaatsen kunnen oprukken, de voeten doen meer dan pijn maar het zijn maar voeten.

Koud, berekoud is het. De spieren doen al wat meer pijn en de maag volgt ook niet goed meer, toch maar blijven eten en proberen die maag te vullen.  Ik heb een nieuwe sportdrank, Ergysport en blijkbaar een goed drankje.

De masseurs zijn aangekomen en ik besluit om een groot onderhoud te doen, rustig wat eten en drinken terwijl ze mijn benen wat losser maken, ondertussen gaan de kletsnatte kleren ook uit en vervang ik mijn shortje in een lange broek.

Terug op gang komen kost moeite, ik wil wat stappen maar dan doen die voeten zo pijn dat er niets anders op zit dan te lopen. De nacht is zo rustig, enkele lopers gaan slapen maar wij gaan dapper door. Diane begeeft ook even en moet enkele uurtjes de ogen sluiten.

Chris is uitgestapt na 117 rondes door heupproblemen en Wouter al een stukje vroeger met krampen. Ik ben nu nog enige M35 en als we 117 toeren doen ben ik BK in mijn categorie.

De benen gaan goed en ik heb nooit een echte dip, alleen die voeten….en af en toe eens wat diarree maar niets om echt zorgen over te maken.

Na 12u lopen zit ik aan 84 rondjes, het gevoel zit nog wel ok en met een beetje doorbijten moet mijn persoonlijk record van 143km er aan.

De weersomstandigheden zijn voor mij slecht, geef mij maar een zon die bakt en temperaturen van 28° zoals in Seoel.

Patrick blijft zeer sterk draaien, ook Leo, Roland en Johan zijn sterk bezig.

Gishlain wacht op een dip maar dat zal ook voor een andere keer zijn, hij blijft soepel lopen.

De nachten zijn langer dan gedacht en het is heel lang wachten voor we in de verte de hemel zien opklaren. Ik hoop op zon, veel zon en daar ziet het naar uit. De maan schittert hoog aan de hemel. Tijdens de nacht ben ik een paar keer High geweest, ik dacht aan een Runnershigh maar het kwam eerder door de groepjes jongeren die in de hoek van het park hun jointje komen roken. Ze laten iedereen wel gerust en de beveiliging doet ook goed zijn werk.

De dag is gekomen en nog steeds lopen we verder, ik heb het gevoel dat het zelfs beter gaat dan 5u geleden, het juiste tempo zit erin. Ondertussen zit ik op een 10^de plaats te lopen en die wil ik voor niets meer weggeven.

De mannen van de marathon komen toe, Gerald en Patrick die gisteren ook al kwamen aanmoedigen laten hun terug horen… geen sprake van stoppen als die mannen u vooruit schreeuwen.

Veel mensen die ik zelf niet ken moedigen mij aan, het is alsof ik op de top kom van een alpenrit in de Tour de France…

10u en we lopen nog steeds, de ene met de glimlach en de andere met een gezicht waar hij zelf geen foto van zou willen zien. Ik zit in feite nog redelijk fris en kan nog mee met de grapjes van Gerald.

De marathon is weg en dat houd ongewild onze snelheid ook wat hoger telkens we op die piste komen. Micha komt even naast mij gelopen met een gebaar op de borst roept hij me een welgemeende ‘respect’.

Prachtig om zo verder te lopen, ondertussen zitten we al heel wat kilometers verder en 150km moet er voor mij ‘makkelijk’ inzitten. Ineens staat Luc voor mij, de man van de spartathlon, de man die me aanspoort… ik krijg vleugels.

Mijn zus heeft steeds voortgezet en met een weliswaar iets minder makkelijke stap zal ze toch nog 100km kunnen halen.

Diane gaat hier ook weer een hele prestatie neerzetten wetende dat ze haar eigenlijk niet zo heel goed voelde de dagen ervoor.

De laatste 90’ zijn prachtig, Patrick heeft ondertussen zijn overwinning binnen met zijn marathon op 2u56’. Veel marathonlopers staan nu ook aan de zijkant en het ontroert gewoon om hier telkens weer voorbij te lopen, mijn lichaam zit vol emoties n het is heel moeilijk om ze te bedwingen.

De 150km is ook al verleden tijd en 160km moet er ook nog inzitten. De pijn in de voeten is allang vergeten, hoe is het mogelijk dat iemand met zo’n voeten nog kan lopen? Maar dat geld voor iedereen die nu nog bezig is, ze hebben allemaal wel iets voor nu.

Patrick wandelt de laatste rondes rustig met een verdiende Leffe in de hand, waarom ze die man niet naar Seoel lieten gaan maar liever betalen voor iemand waarvan ze wisten dat hij nooit 200km zou halen… dat blijft mij een raadsel.

De laatste ronde krijgen we een speelgoedbusje met onze nummer op die we dan moeten neerleggen na 24u.

Er blijven nog 3’50” over en ik probeer nog eens alles uit de kast te halen, nog 650meter kan ik er bij sprokkelen. Het zit erop en maar liefst met een persoonlijk record van 165,318km.

Ik ben hier meer dan tevreden mee, halfweg 84 rondjes en dan eindigen met 166 rondjes !!

Ik wil zo graag gaan lopen met de eer van de prestatie die ik verricht heb, 165km, een 10^de plaats en 1^ste M35… maar toch niet vergeten de mensen te bedanken die me onderweg hielpen naar deze prestatie. Het zijn er zoveel en om zeker niemand te vergeten, bedankt vrienden!

 

Mijn zus heeft 101,184km in de benen en neemt beslag op de derde plaats bij de dames, met een valnummer was ze nog eens BK geweest.. Diane haalt ook mooi 91,264km bij elkaar en neemt de vierde plaats voor haar rekening.

Zo zie je maar, je neemt je familie eens mee en ze gaan met al de prijzen lopen… het is van harte gegund natuurlijk, proficiat .

Proficiat aan alle deelnemers.

De top 5:

1. LEYSEN Pat            23:45:32 230,829
2. RIEDEL Roland       23:58:44 227,468
3. BOGAERT Johan     23:58:40 218,379
4. PARDAENS Leo      23:58:31 216,435
5. VANDENHOECK Alexander 202,096

Mijnheer Leysen haalt hier meer dan elke Belg in Seoel en geloof me… het weer was hier ook niet van de poes en het bochtige parcours al zeker niet.

Het was weer eens een zeer geslaagd weekend om nooit meer te vergeten.

Beste vrienden,

 

Morgen is het dan zover, de 24u van Schaarbeek. De voorbereiding was weer is optimaal :) geen meter gelopen, nog blijnen van vorige week op de voeten en een goed zware week op werk.

We bouwen standen op interieur 08 in Kortrijk, zwaar werk maar het was een toffe sfeer en dat maakt het al rap lichter.

Nu niet te veel meer doen en op tijd in bed proberen kruipen. Een verslagje normaal op zondag als het al lukt.

 

Fijn weekend iedereen.

 

 

Meestal heb ik veel zin om te lopen maar deze marathon ligt me niet... een massa lopers, veel wringen, veel lawaai..

Waarom doe ik hem dan mee ? Tja, eigenlijk gewoon omdat hij op de ultracup staat en ik had me al heel vroeg ingeschreven.

Dan maar eens tegen de zin meedoen he...

Veel genieten zal er misschien niet aan zijn dus denk ik om eens een tijd neer te zetten.. 3uur is een beetje hoog gegrepen voor het ogenblik, dan gaan we maar voor 3u40' en hopen op 3u30' :)

 

Op tijd vertrokken vanmorgen want ik voorzie dat parkeerplaats vinden niet van de poes zal zijn.

Maar eens in Eindhoven is er ongelooflijk maar waar weer een plaatsje voor mij voorzien. Op een paar honderd meter van de start.

Eerst nog snel naar het beursgebouw om de nummer af te halen. We lopen direkt Christine en Jean-Pierre tegen het lijf.

De organisatie heeft hier blijkbaar enorm veel volk ingezet, overal staan mensen om alles in goede banen te leiden..

Het duurde geen minuut of mijn nummer was al in mijn bezit. Een hele expo waar helaas geen tijd meer voor is.

Terug naar de wagen, nummer omdoen, enz...

 

We lopen met een championchip en omdat ik er eentje van mezelf heb hoeven we hier ook al niet naar te kijken.

Het volk blijft van alle kanten toestromen, eens in de startvakken kom je er niet meer uit.

Raar is wel dat de nummers tot 1250 in het eerste vak mogen en de nummers erboven niet. Dat doet dat er heel snelle lopers ergens achteraan moeten starten en dan weer tragere vooraan.

 

Om 11u stipt gaat het startsein, iedereen start alsof het een 5km wedstrijd is, en ik doe mee...

Na 1km komt Rudy Van Daele naast me lopen, we lopen kilometers van 4:08'. Rudy loopt veel soepelder en ik laat hem gaan na een kilometer of 6. Zoveel ervaring en me toch al opblazen de eerste kilometers..  ach ja, even speelde de 3u00' door men hoofd.

Elke 2,5km is er een post, de ene met enkel water en sponzen en om de 5km sportdrank, water en fruit.

Ik zoek na 5km naar bananen maar ofwel zijn die Kenianen er al mee gaan lopen ofwel waren er gewoon geen.

Het zal wel het tweede geweest zijn, geen bananen. Hoe kan dat nu, zo een marathon en ze hebben alleen maar appelsienen om te eten.

 

Er staat veel publiek langst de kant en velen roepen de lopers bij de naam via een lijst. Zeer positief want dat werkt echt motiverend.

Bandjes staan opgesteld in opleggers en spelen soms mooie deuntjes en dan weer een kakafonie. Daar tussenin staan dan nog volgens mij plaatselijke dj's. Die mannen staan daar ketelmuziek van jewelste te draaien en soms is het om horendol van te worden.

Waar de muziek veel te luid staat loop ik echt met mijn oren dicht voorbij.

 

Na 10km draaide ik de gas al serieus terug want dit zou ik nooit uithouden. Tot 30km verloopt alles redelijk goed maar ik wachtte al een tijd op een serieuse klop. Daar was hij dan, 30km zonder eten, niets bijgetankt. Dat moest ik wel bekopen.

Eerst schoten er een paar messen door mijn rug en zakte ik door mijn heup, niet goed.

Dan voelde ik mijn benen verzuren en begonnen ze te wegen als lood. Dit is even echt doorbijten, voor mij hoeft het niet echt meer en ik wil uitstappen.

 

Diane staat op km 35 en ze heeft nog wat energiedrank bij en wat druivesuiker. Beter een klontje suiker dan niets.

Hoe ik al lopend tot 35 geraakt ben moet je mij niet vragen want ik weet het echt niet, mensen op de kant vroegen of ik niet te veel pijn had, dat zegt al genoeg.

Bij Diane leg ik me op de grond en zak half ineen. Even het hoofd erbij houden en rustig die rug en de benen rekken.

Ik drink een halve liter en eet enkele druivesuikers.  Dan eventjes verder wandelen en het idee om uit te stappen verdwijnt.

Ik zou nog kunnen onder de 3u30' geraken en dat was de klik die nodig was.

 

Het gevoel is al iets beter in de benen.

 Elke keer probeer ik even aan te klampen bij lopers die me voorbij komen. Km 36... km 37...km38 en nog steeds op schema. Mijn tweede klop komt er echter aan maar mijn redding loopt juist achter me. "Mijnheer Van Hiel" , klinkt het. Ik kijk naast me en zie een blauw ballontje met drie uur dertig. Dan kijk ik lager en wie hangt er aan dat ballonetje? Mijn goede vriend ultraloper, Henk Doorten. Hij neemt me mee en ineens gaat het weer veel vlotter, er kan zelfs terug een babbeltje af. En zo komen we samen over de meet , 3u28'07"... Bedankt Henk, zonder jou was het er net boven geweest. Ola, en mijn snelste marathon van dit jaar gelopen!

 

We krijgen nog een AA drankje en een medaille. Voor ik naar de auto mag wilt iemand nog eerst een interview. Ik slaag er wat uit mijn botten en vraag me af waar dit te horen zal zijn, ben wel benieuwd naar hoe het klinkt nu.

Opdracht volbracht, het was niet al te makkelijk maar mentaal ben ik toch weer een stukje sterker.

Al bij al was het nog een mooie marathon, maar één minpunt en dat was het fruit.

Wie de winnaar was weet ik niet en daar heb ik geen intresse voor, dat zal omgekeerd ook het geval wel zijn zeker?

 

Er rest me nog de calvarietocht naar de auto en de rit terug, onderweg nog even file door een ongeval.

Een wagen die gewoon over d emiddenberm vloog en zelfs een verlichtingspaal omkieperde.

Hopelijk is iedereen hier zo weinig mogelijk gekwetst.

 

Op naar de volgende, terug wat rustiger en genieten.

 

 

 

.

 

Verslag van de marathon in Brussel,  Ceulemans wint 2u19'.... voila, zoveel euro’s uitgeven en meer aandacht besteden ze niet aan de duizenden lopers.

Ik wist wel beter en ging het vandaag opzoeken in Amersfoort. 200km rijden in plaats van 4km maar de zesuren van Amersfoort is heel wat gezelliger dan die marathon in Brussel.

 

Op tijd op stap weer en het is al goed aan het gieten, vandaag zal er niet veel verandering in komen. In Amersfoort regent het nog altijd.

Ik had me op voorhand ingeschreven en was blijkbaar niet de enige, al een lange file staat te wachten op zijn nummer.

10€ voor een ultraloop die heel de tijd door de mooie bossen loopt, meer kunnen we niet vragen.

Al voor een meter gelopen te hebben vliegen de felicitaties rond mijn oren, proficiat met uw 50^ste marathon. Zo veel vertrouwen hebben de medelopers, ach, 42km zullen we dan ook wel halen.

 

Weer heel wat bekende gezichten, opvallend Adrie Van Dijk die vorige week nog de spartathlon liep.

Cees denkt aan een mooie zomerse dag en is er ook op gekleed. Ik grap nog even dat ik vandaag eerste Belg zal zijn, maar een zekere Peter komt uit het niets opdagen en zou hier heel hard voor getraind hebben.

Brrr, het is te koud naar mijn zin en misschien ook een beetje te nat. Maar niets zal deze 50^ste in het water doen vallen.

 

11u, we mogen er weer eens aan beginnen. 5u20’ lang grote rondes van 4800 en een paar meters, dan schakelen we over naar rondjes van 1500m. Het is hier een superleuk parcours, je kan de wedstrijd al lopend een beetje volgen door dat men regelmatig andere lopers kruist.

Al gauw komt Mia naast me lopen, ze is aan haar eerste ultra toe en heeft al een snel aanvangstempo. Gaan we weer eens zes uur lang een babbeltje slagen? Gunther moet al lachen als hij me voorbij ziet komen.

De eerste uren vliegen voorbij als een sneltrein.. Iedere kruising zegt bijna elke loper dag, gewoon onvoorstelbaar wat een goede sfeer hier.

 

Na een paar rondjes komt Cees achter me aan en ik beslis om eens een rondje mee te lopen… wat gaat die als een raket zeg. Ik volg wel maar om dit zes uur lang vol te houden.  Op het einde van de ronde vliegt hij van me weg en ga ik men eigen tempo verder zoeken. Nu is het wel alleen lopen want we zijn Mia kwijt. Alhoewel dat je hier nooit alleen loopt, even een trager rondje met Gunther dan maar.

Ik zit op een schema dat me iets te snel ligt en ik zou de marathonafstand ongeveer op 3u45’ lopen. Op ongeveer 3u45’ melden ze me ineens dat ik 37km gelopen heb. Hola, hier klopt iets niet, op mijn horloge staan de laps en ze hebben mij een rondje te weinig geteld. Kan gebeuren en ze beloven me het recht te zetten.

 

Na 4u wedstrijd krijg ik het knap lastig, de voeten branden en mijn heup doet pijn. Het stopte ook nog niet met regenen en mijn kleren zijn al wel 4kilo zwaarder. De mensen op de kant zeggen dat ik er nog goed uit zie, schijn bedriegt.

Vincent loopt zijn rondjes in omgekeerde richting, zo kan hij de mensen beter zien aftakelen. Elke ronde moedigt hij iedereen weer aan en dat komt altijd goed van pas, bedankt Vincent.

Er speelt al een tijdje iets door mijn hoofd telkens als het weer moeilijker loopt, never give up, never give up… de woorden van op de 3100miles site.

 

Ook al smijten de weergoden al hun waterreserves naar beneden… het blijft genieten. Het bos is ook bij regenweer heel mooi. De plassen worden elke ronde dieper en de modder telkens wat vettiger.

Windvlagen blazen soms grote hoeveelheden water van de bomen en ergens heeft het wel zijn charme om de natuur te trotseren.  

 

De voorlaatste ronde, 4u54’ ik heb nog net 26’ om deze ronde af te werken en dan kan ik nog een grote ronde doen, anders zullen we al kleine rondjes moeten draaien.

Ik doe mijn best maar heb net iets te lang nodig voor mijn ronde en dus is het de laatste grote.. ondertussen nog wat andere lopers aanmoedigen. De eerste drie mannen zijn echt aan het strijden om hun plaats nog te behouden, het is knokken tot de laatste minuut.

Even op kant, de rug wat rekken, en dan met een tweede adem de laatste minuten in.

Oef, zes uur gelopen… nummer 50 zit erop.

 

Iedereen is doorweekt maar lang moeten we niet wachten op het meetwieltje. Nu snel naar de kantine om een lekker warm soepje te drinken. Mijn benen voelen nog goed en volgens mij zullen ze weer snel herstellen.

Ik ga me snel omkleden en dan nog wat bijpraten.

Bravo weer aan de organisatie, het was weer een heel fijne dag ondanks het slechte weer, we hebben genoten en dat is het voornaamste.

 

Een minpunt was zeker de rondetelling, ik zeg het als het goed is maar omgekeerd mag ook. Na twee keer te melden dat ik een ronde meer liep stond er toch een ronde te weinig op de geprinte uitslag.

Veel lopers hadden hetzelfde probleem maar we mochten het aanpassen en dan ging de organisatie alles netjes oplossen. Twee dagen later staat de uitslag online en helaas niet aangepast.

Ik liep 63435 meter en geen 58589. Een paar meters verschil is niet erg maar hier gaat het over bijna 5 km en enkele punten in de ultracup.

Dat moet volgend jaar beslist beter of anders!

 

Op naar de volgende.

	Vrienden, de week na de 24u van Schaarbeek is er een benefietloop 24uur. Een ultraloopster  'Shu Jung Lu Chiu' heeft tijdens een ultraloop een bacteriele infectie opgelopen en ze hebben haar twee benen moeten amputeren, vreselijk gewoon... daarom deze benefietloop, het is wel wat kort direkt de week na het bk24u maar zoiets is zo verschrikkelijk dat ik niet anders kan dan mee solidair zijn en medelevend. Meer info hier en hieronder. Termin: 25./26. Oktober 2008 Start: Samstag gegen 14.00 Uhr / Ende Sonntag gegen 13.00 Uhr (Zeitumstellung!) Ort: Hilden, Bezirkssportanlage Am Bandsbusch Strecke: 400-m Tartanbahn Startgeld: wird im eigentlichen Sinne nicht erhoben. Es wird um eine Spende in Höhe von min. 20,- Euro je Einzelstarter gebeten, die bitte auf das folgende Konto überwiesen werden soll. Dieses Konto kann auch genutzt werden, wenn jemand ohne zu laufen spenden möchte: Zweck: Benefizlauf für Shu-jung Konto-Nr.: 512247024 Institut: Raiffeisenbank Rhein-Berg e.G. BLZ: 370 695 21             IBAN DE54 3706 9521 0512 2470 24             BIC GENODED1MNH Kontoinhaber: Cornelia Bullig Es handelt sich um ein extra für diesen Zweck angelegtes separates Konto. Alle Zahlungseingänge auf dieses Konto werden zu 100% weitergeleitet. Die Kosten des Kontos übernehmen wir. In unserem Blog werden wir regelmässig über den Spendenstand berichten und dort auch über den Gesamterfolg dieser Aktion Rechenschaft ablegen. WICHTIG: es wird KEINE SPENDENQUITTUNGEN für diese Aktion geben. Es handelt sich nicht um einen Wettkampf. Jeder Teilnehmer nimmt auf eigene Gefahr und Verantwortung an dieser Solidaritätsbezeugung teil. Die gelaufenen Kilometer werden nicht als offizielle Leistung für Bestenlisten o.ä. anerkannt. Verpflegung: es wird ausschließlich Wasser, Tee und Brühe zur Verfügung stehen. Bitte sorgt euch selbst um eure weitere Verpflegung. Wer Kuchen für die Allgemeinheit mitbringen möchte, ist damit sehr willkommen.   Das ist nicht zwangsläufig der letzte Stand der Teilnahmen. Das Feld ist nicht begrenzt, daher werden wir bis zuletzt noch Zusagen akzeptieren.   Cornelia Bullig Jutta Jöhring Peter Ludden Christian Hottas Reinhold Lamp Alexander Lauterbach Carsten Bölke Bärbel Krapp René Strosny Angela Ngamkam Mattin Becker Frank Hildebrand Heinz Jäckel Dr. Said Kahla Michael Kohlbrok Stephan Steppenhahn Thomas Blumtritt Marika Heinlein Regina van Geene/NL "Lauflöwe" Stefan Schirmer Helmut Hardy Tasso Jorret Bley Sarah Kaim Frank Dams Sarah Hildebrand Dagmar Nicklaus Uli Nicklaus Barbara Becker Karl Becker Wolfgang Schwerk K-G Nyström Tine Walter "Rennhamster" Holger Maiwald Paul Van Hiel/BEL Richard Artz

O wat een spijt... spijt dat mijn fototoestel er niet bij was vandaag.

Toen ik vandaag naar het water reed was het nog enorm aan het regenen, maar ik wil me mentaal nog wat harden en besluit toch maar om in dit weer te gaan lopen.

Lang duurt de bui niet en al snel is het weer genieten van het schouwspel van de natuur.

Vijf witte ganzen wiebelen de weg over alsof het een ganzenshow was. Verder staan prachtige treurwilgen in de schaduw van een muur van berken die zingen in de wind.

De avond valt en de zon kleurt de lucht prachtig rood, het enige wat nu ontbreekt is mijn kodak... echt prachtig hoe de zuidertoren in de verte helemaal rood gekleurd is, de wolken gaan van wit naar roze, rood en paars, een schilderij in de lucht.

Vrienden, ga lopen en geniet van die mooie dingen rond u, het enige nadeel als men zoveel in de lucht kijkt dat de voeten natter worden.

Regelmatig loop ik ineens door een grote plas, ach dat droogt wel terug. Terug aan de auto weer netjes een uur gelopen, ik wou wel langer maar donkere dreigende wolken lieten me weten dat ze niet gingen aarzelen om er nog ene paar bakken uit te smijten.

Ik wou mooi afsluiten en ging dan maar naar de auto. We zijn klaar voor zondag, een marathon op zes uur moeten we al zeker halen.

 

 

 

 

3 vrienden stonden te praten over wat er op de wereld nu feitelijk het snelst is : Volgens mij zei de eerste is dat de bliksem, die raakt namelijk zo rap vanuit de lucht de grond, dat ge het bijna niet kunt volgen. Kan zijn zei de tweede, doch ik denk dat het licht nog rapper is. Als ik namelijk s avonds thuis kom en de lichtschakelaar aanknip, brand onmiddellijk het licht. Ik denk vertelde de derde, dat ge allebei verkeerd zijt. Waarop de anderen vroegen wat er dan volgens hem het rapste is ? Dat is zonder twijfel den diarree !!!, en ik zal je uitleggen waarom. Op een keer was ik aan het wandelen, toen ik iets gewaar voelde in mijnen buik. Ik ben toen als de bliksem naar huis gespurt, heb daar het licht aangeknipt en dan vastgesteld dat ik al in mijn broek had gescheten !!!!!!!!!!!!!